Roel in 't Veld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roel in 't Veld
Roel in 't Veld
Roel in 't Veld
Algemene informatie
Volledige naam Roeland Jaap (Roel) in 't Veld
Geboren 's-Gravenhage, 20 juli 1942
Partij PvdA, voormalig lid
Titulatuur Dr.
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Roeland Jaap (Roel) in 't Veld ('s-Gravenhage, 20 juli 1942) is een Nederlands bestuurskundige van PvdA-huize, die kort staatssecretaris van onderwijs was.

Levensloop[bewerken]

In 't Veld groeide op in Den Haag waar hij van 1953 tot 1959 het gymnasium-b volgde. In het jaar 1959 behaalde hij ook het economie propedeuse aan de Nederlandse Economische Hogeschool in Rotterdam. Tot 1964 studeerde hij verder rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden. Later in 1975 promoveerde hij hier ook in de rechtsgeleerdheid op het proefschrift "Meerderheidsstelsel en Welvaartstheorie".

In 1964 begon hij zijn loopbaan als wetenschappelijk medewerker economie in Leiden. Vanaf 1969 was hij hier beleidsfunctionaris voor planning en budgettering en werd hoofd van de dienst Planning Informatiesystemen en Allocatie (PISA) Rijksuniversiteit te Leiden. In 1976-77 was hij als gastonderzoeker verbonden aan het Netherlands Institute for Advanced Study in the Humanities and Social Sciences (NIAS). In 1977 volgde een aanstelling als hoogleraar politicologie, in het bijzonder bestuurskunde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.

Van 1982 tot en met 1988 was hij directeur-generaal op het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. In 1989 richtte hij samen met Uri Rosenthal de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur op, en was tot 2004 decaan van de NSOB. Van 2007 tot 2010 was hij lector Democratie aan de Hogeschool Inholland.

Terug aan de universitaire wereld was hij van 1988 tot 1993 hoogleraar bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In't Veld werd in 1993 als opvolger van Jacques Wallage, die op Sociale Zaken de afgetreden staatssecretaris Elske ter Veld verving, benoemd tot staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen. PvdA-leider Kok noemde zijn komst toen een 'kwaliteitsimpuls'. In't Veld trad echter al na tien dagen af wegens problemen rond een door hem als hoogleraar vervulde nevenfunctie.

Van 1994 tot 2005 was hij bijzonder hoogleraar organisatiekunde aan de Universiteit van Amsterdam, en hierbij tot 2002 rector van het Sioo, interuniversitair centrum voor organisatie- en veranderkunde. Hiernaast was hij van 1995 tot 2004 hoogleraar management van het openbaar bestuur aan de Rijksuniversiteit Utrecht en van 2002 tot 2012 bijzonder hoogleraar hybride organisaties, Open Universiteit Nederland te Heerlen. Vanaf 2005 is hij verder hoogleraar governance aan de Universiteit Nederlandse Antillen, en van 2007 tot 2010 lector democratie aan de Hogeschool Inholland. Sinds november 2010 is hij hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg met als leeropdracht "governance and sustainability", sedert 2013 als Unesco-hoogleraar.

In 't Veld heeft hiernaast talrijke nevenfuncties vervuld.[1] Hij is onderscheiden als Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

Werk[bewerken]

Hij was verder lid van de onderzoeksraad van het Europees Universitair Instituut te Florence. Als wetenschapper was hij veelvuldig betrokken bij advisering van de overheid en als topambtenaar en bestuurder was hij nauw betrokken bij de ontwikkeling en implementatie van een nieuw stelsel van hoger onderwijsbeleid en crisismanagement rond studiefinanciering.[1].

Verdere wetenswaardigheden:[1]

  • Hij had een groot aandeel in de herziening van het stelsel van studiefinanciering en in de invoering van de ov-jaarkaart voor studenten
  • Hij trad in 1988 op als crisismanager bij de informatiseringsbank in Groningen
  • Kwam kort na zijn benoeming als staatssecretaris in opspraak, omdat hij een betaalde bijbaan had vervuld, in uren dat hij als hoogleraar was aangesteld en trad in verband hiermee af. Bij sommige werkzaamheden voor dit bedrijf (Bestad) had hij het briefpapier van de Universiteit gebruikt.
  • In 2010 won hij, samen met Uri Rosenthal de oeuvreprijs van de Vereniging voor Bestuurskunde.

Publicaties[bewerken]

  • 1975. Meerderheidsstelsel en Welvaartstheorie. Proefschrift.
  • 1978. Over grenzen van bestuur.
  • 1980. Planning als maatschappelijke vormgeving.
  • 1981. Adviezen voor planning.
  • 1984. De vlucht naar Isfahan.
  • 1989. De verguisde staat.
  • 1990. Management van professionele organisaties.
  • 1991. Enviromental Protection: Public or Private Choice. Met D.J. Kraan.
  • 1991. Dimensions of Evaluation in Higher Education. Met anderen.
  • 1991. Autopoiesis Configuration Theory and Societal Steering. Met Termeer, Schaap en Van Twist.
  • 1992. Over effectieve structuren tussen overheid en bedrijfsleven. Met G.R. Teisman.
  • 1993. Over kerndepartementen". Met M.J.W. van Kraan.
  • 1994. Dynamische bestuurskunde. Met P. van der Knaap.
  • 1995. Simulatie van wetgeving. Met anderen.
  • 1995. Spelen met vuur. Oratie.
  • 1996. Relations between State and Higher Education. Mmet anderen.
  • 1997. Noorderlicht: over scheiding en samenballing.
  • 1998. Procesmanagement. Met Hans de Bruijn en Ernst ten Heuvelhof.
  • 1999. Sturingswaan en ontnuchtering.
  • 2000. Willens en wetens.
  • 2001. Handboek Beleidswetenschappen. Met T. Abma.
  • 2001. Eerherstel voor Cassandra..
  • 2002. Beladen Begrippen.
  • 2002. Verzelfstandiging en marktwerking.
  • 2002, Handboek Corporate Governance.
  • 2005. Gekrulde Ruimte.
  • 2007. IJsberenplaag op de Veluwe.
  • 2007. De vloek van het succes, over ontwikkeling van democratie.
  • 2007. Horizon Scan.
  • 2010. Knowledge Democracy. Springer Verlag.
  • 2010. Kennisdemocratie. SDU.
  • 2010. Process Management, Met De Bruijn en Ten Heuvelhof. Springer.
  • 2013. Randloos Duurzaam. Scenariostudie Haarlemmermeer, Met N. Gerdan en M. Frowijn, Hoofddorp.
  • 2014, Transgovernance, Oratie Tilburg University
  • 2015, De Goede Dingen.Essays over de kwaliteit van onderwijs.

Trivia[bewerken]

  • In het boek Souffleur van de macht (2004) van journalist en programmamaker Pieter Hilhorst is hij de centrale figuur, al valt zijn naam niet. De ik-figuur raakt bezeten van hem en noemt hem afwisselend Grijsbaard, Grise Terrible, en "Mijn Virtuele Leermeester". Het is een verzonnen verhaal over de spanning tussen wijsheid en macht; omdat In 't Veld zou hebben gekozen voor wijsheid, heeft hij bewust aangestuurd op zijn snelle einde als staatssecretaris. De politieke achtergrond komt overeen met de werkelijkheid.
Voorganger:
J. Wallage
Staatssecretaris van Onderwijs en Wetenschappen
1993
Opvolger:
J. Cohen