Roger Penrose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roger Penrose
Roger Penrose, 2005
Roger Penrose, 2005
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Sir Roger Penrose
Geboortedatum 8 augustus 1931
Geboorteplaats Colchester, Essex, Engeland
Wetenschappelijk werk
Bekend van Geometrie van ruimtetijd,
Penrose-betegeling,
Penrose-trap
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde
Olieschilderij van Urs Schmid (1995) met 'Penrose-tegels'

Sir Roger Penrose (Colchester (Essex), 8 augustus 1931) is een Brits wis- en natuurkundige. Hij is emeritus hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Oxford en tevens hoogleraar meetkunde aan het Gresham College in Londen. Penrose is geboren als zoon van de medici Lionel Penrose en Margaret Leathes. Vanwege zijn bijdragen aan de wetenschap werd hij in 1994 in de Britse adelstand verheven.

Werk: algemeen[bewerken]

Hij is bij het grote publiek vooral bekend om zijn bijdragen aan de kosmologie, met name in de vorm van het boek The Nature of Space and Time ('De aard van ruimte en tijd') dat hij samen met de natuurkundige Stephen Hawking schreef. Op het terrein van de kunstmatige intelligentie is hij een bekende tegenstander van de theorie dat een sterke AI mogelijk zou zijn. Ook de 'Penrose-betegelingen' zijn van zijn hand.

Bewustzijnstheorie[bewerken]

Penrose ontwikkelde samen met Stuart Hameroff een bewustzijnstheorie. Deze door hen 'Orchestrated Objective Reduction' (Orch-OR) of kortweg kwantumbewustzijn genoemde theorie heeft als grondslag het idee dat met anesthesie het bewustzijn wordt uitgeschakeld. Het begrijpen van de werking ervan zal, aldus deze wetenschappers, leiden tot het begrijpen van het bewustzijn. Volgens Hameroff veroorzaken de toegediende gassen structurele veranderingen in de tubuline-eiwitten die de cilindrische polymeren van de microtubuli vormen en die op hun beurt het cytoskelet in de zenuwcel vormen. Het bewustzijn zou worden ontregeld door het aan banden leggen van de beweeglijkheid van de elektronen binnen deze eiwitmoleculen.

Volgens Penrose en Hameroff is de opbouwlocatie van het 'kwantumbewustzijnspotentieel' de microtubulus, een circulatiesysteem (onderdeel van de cilia: dunne haarachtige uitsteeksels van de cellen) waarvan er honderden per neuron, in alle neuronen, aanwezig zijn, en die in staat zijn informatie te verwerken. De Orch-OR gaat uit van kwantumprocessen in deze microtubuli.

De tubuline-eiwitten in de microtubuli kennen twee 3D-configuraties elektronen die zich gedragen als golven of als deeltje), die in superpositie zouden kunnen voorkomen (het gelijktijdig sprake zijn van verschillende staten of posities). Door wisselwerking tussen de tubuline-eiwitten en spreiding van kwantumstaten (als biologische 'kwantum bits' of 'qubit', oftewel 1 en/of 0 positie) over zenuwnetwerken, zouden de hersenen gelijken op een kwantumcomputer, dat door middel van kwantumspincoherentie non-lokaal informatie uitwisselt met bewustzijn, dat zij buiten de hersenen plaatsen.

Penrose-driehoek[bewerken]

Driehoek van penrose
Nuvola single chevron right.svg Zie Penrose-driehoek voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De penrose-driehoek is een onmogelijk figuur, genoemd naar Roger Penrose, die deze herontdekte. De driehoek is echter als eerste getekend door de Zweedse kunstenaar Oscar Reutersvärd in 1934. Hij bevat drie balken die alle drie loodrecht op de andere twee lijken te staan, maar tezamen toch een driehoek vormen (zie de afbeelding).

Penrose-betegeling[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Penrose-betegeling voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een Penrose-betegeling is een aperiodieke betegeling van een vlak, vernoemd naar Penrose, die de betegeling ontdekte in 1973. 3D-versies staan model voor quasi-kristallen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]