Naar inhoud springen

Romain Bardet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Romain Bardet
Bardet in 2014
Bardet in 2014
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 9 november 1990
Geboorteplaats Brioude, Frankrijk
Lengte 185 cm
Sportieve informatie
Discipline(s) Wegwielrennen
Specialisatie(s) Klimmer
Ploegen
2012–2020
2021–2022
2023–2024
2025
AG2R La Mondiale
DSM
dsm-firmenich
Picnic PostNL
Beste prestaties
Milaan-San Remo 17e (2013)
Amstel Gold Race 9e (2019)
Luik-Bast.-Luik 2e (2024)
Ronde van Lombardije 4e (2016)
Ronde van Italië 7e (2021)
Ronde van Frankrijk 2e (2016)
4 etappezeges
Ronde van Spanje 17e (2017)
1 etappezege
WK op de weg 2e (2018)
Medailles
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Romain Bardet (Brioude, 9 november 1990) is een Frans voormalig wielrenner.

In 2013 debuteerde Bardet in de Tour. Hij werd vijftiende.

In 2014 liet Bardet goede resultaten aantekenen in aanloop naar de Tour de France met een vierde plaats in de Ronde van Catalonië en een vijfde plaats in het Critérium du Dauphiné. In de Tour was Bardet samen met Jean-Christophe Péraud kopman van AG2R La Mondiale. Na lang in de top 5 te hebben gestaan eindigde Bardet uiteindelijk als zesde.

In de Tour de France van 2015 viel Bardet, na een aantal slechte dagen in de bergen, weg uit het klassement. In de achttiende etappe was hij mee in de vroege vlucht van de dag. Op de Col du Glandon demarreerde hij weg bij zijn medevluchters en gaf deze voorsprong niet meer uit handen. Hiermee won hij voor het eerst een Touretappe. In het klassement eindigde hij op de negende plaats. Hij werd in Parijs onderscheiden met de prijs van de Strijdlust.

Bardet was in 2016 dicht bij de eindoverwinning in het Critérium du Dauphiné. Hij kwam hier 12 seconden tekort op winnaar Chris Froome. In de Tour de France was de Franse hoop vooral gevestigd op Thibaut Pinot, maar het was Bardet die beter presteerde. Bardet, die niet goed tegen de hitte kan, maakte in de regenachtige etappes optimaal gebruik van de weersomstandigheden. Twee dagen voor het einde van de Tour schreef hij de negentiende etappe op zijn naam en steeg daardoor naar de tweede plaats in het algemeen klassement. Hij slaagde erin deze positie vast te houden, waardoor hij voor het eerst op het eindpodium stond in Parijs. De achterstand op eindwinnaar Chris Froome bedroeg 4'05".

In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro eindigde Bardet namens Frankrijk op plek 24, op ruim zes minuten van winnaar Greg Van Avermaet.

Romain Bardet deed in 2017 wederom mee aan de Tour de France en werd gezien als een van de kanshebbers op de eindoverwinning. In de eerste etappe, een tijdrit in Düsseldorf, verloor Bardet bijna een halve minuut, maar in de bergetappes reed hij sterk. Voor het derde jaar op rij won hij een Touretappe, dit keer de twaalfde etappe met een steile aankomst op Peyragudes. Vanaf dat moment stond Bardet binnen een halve minuut van leider Chris Froome. De strijd om de eindzege werd definitief beslist in de voorlaatste etappe, een tijdrit in Marseille. Bardet moest 23 seconden goedmaken op Froome, maar kreeg een grote inzinking. Hij verloor bijna twee minuten op de Brit en verspeelde zijn tweede plaats in het klassement aan Rigoberto Urán. Ternauwernood wist hij nog net zijn podiumplaats te behouden: hij eindigde als derde, met één seconde voorsprong op de nummer vier Mikel Landa.

Na de Tour reed Bardet voor het eerst ook de Ronde van Spanje. Hij speelde hierin geen grote rol van betekenis en eindigde als zeventiende in Madrid.

Na twee podiumplaatsen in de twee vorige edities van de Ronde van Frankrijk, startte Bardet met hoge verwachtingen in de Tour van 2018.[bron?] Deze verwachtingen wist hij niet in te lossen en hij werd uiteindelijk zesde.

In juni 2024 kondigde Bardet aan dat hij na het Critérium du Dauphiné in 2025 zijn profcarrière zou beëindigen.[1] Na eerst tiende te zijn geworden in het eindklassement van de Ronde van de Alpen en tweede in een etappe in de Giro werd hij voorafgaand aan de slotetappe van het Critérium du Dauphiné geëerd door zijn collega's.[2] Na zijn profcarrière bleef hij actief in het gravelrijden.

Wegwielrennen

[bewerken | brontekst bewerken]

Overwinningen

[bewerken | brontekst bewerken]

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2012
2013 15e 
2014 6e 
2015 9e (1) 
2016 Zilver  (1) 
2017 Brons  (1)  17e 
2018 6e 
2019 15e 
2020 opgave 
2021 7e  25e (1) 
2022 opgave  7e 
2023 opgave  21e 
2024 9e  30e (1) 
2025 26e 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-San RemoRonde van VlaanderenAmstel Gold RaceLuik-Bast.LuikRonde van LombardijeWaalse PijlStrade BiancheParijs-ToursWK op de wegWereld­ranglijsten
2012 25e 29e 29e
2013 17e 48e 13e 111e 28e71e (UWT)
2014 33e 10e 11e 35e 62e18e (UWT)
2015 6e 17e23e (UWT)
2016 13e 4e8e (UWT)
2017 6e 13e19e (UWT)
2018Brons opgave 9eZilver Zilver 14e (UWT)
2019 50e 9e 21e 13e63e (UWR)
2020 25e 7e93e (UWR)
2021 27e 8e 20e54e (UWR)
2022opgave 9e 22e49e (UWR)
2023 15e 11e 9e51e (UWR)
2024Zilver  17e 10e32e (UWR)
2025 82e242e (UWR)

Resultaten in kleinere rondes

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van het Baskenland Ronde van Catalonië Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland
2012 40e
2013 27e 53e
2014 36e 4e 5e
2015 14e opgave 9e 6e (1)
2016 9e 6e 27e Zilver
2017 uitgesloten 15e 10e 6e
2018 13e 13e Brons
2019 5e opgave 10e
2020 19e 6e
2021 8e
2022 12e
2023 7e opgave 7e 5e
2024 opgave
2025 26e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Voorganger:
Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe
2018
Bolletjestrui Winnaar bergklassement in de Ronde van Frankrijk Bolletjestrui
Vlag van Frankrijk
Romain Bardet
2019
Opvolger:
Vlag van Slovenië Tadej Pogačar
2020