Romeinse Curie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Sint-Pietersbasiliek bij avond

De Romeinse Curie (Latijn: Curia Romana) is het bestuursapparaat van de paus en wordt gevormd door de organen van de Heilige Stoel die de paus bijstaan in het vervullen van zijn taken als hoofd van de Rooms-katholieke Kerk.

Het woord curie is afgeleid van het Latijnse curia, dat verwijst naar de plaats waar in de klassieke oudheid de Romeinse senaat vergaderde. Later werd de term gebruikt om het paleis van de vorst aan te duiden en stilaan ook voor het ‘vorstelijke huis’, de hofhouding die de vorst bijstond in zijn bestuurstaak.

De term curie wordt ook wel gebruikt voor de bestuursorganen van een bisdom. In dat geval gaat het om een diocesane curie.

Samenstelling van de Romeinse Curie[bewerken]

De Romeinse Curie bestaat uit de volgende organen en instellingen (dicasteries genoemd). Het Staatssecretariaat staat aan het hoofd.

Staatssecretariaat[bewerken]

Secretariaat Secretaris
Staatssecretariaat van de Heilige Stoel Pietro Parolin
  1e afdeling: Secretariaat voor Algemene Zaken van de Heilige Stoel Giovanni Angelo Becciu
  2e afdeling: Secretariaat voor de Relaties met Staten Paul Gallagher

Congregaties[bewerken]

Congregatie Prefect
Congregatie voor de Bisschoppen Marc Ouellet, P.S.S.
Congregatie voor de Clerus Beniamino Stella
Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren Fernando Filoni
Congregatie voor de Geloofsleer Gerhard Ludwig Müller
Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten Robert Sarah
Congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen Angelo Amato, S.D.B.
Congregatie voor de Instituten van Gewijd Leven en Gemeenschappen van Apostolisch Leven João Braz de Aviz
Congregatie voor de Katholieke Opvoeding Giuseppe Versaldi
Congregatie voor de Oosterse Kerken Leonardo Sandri

Pauselijke Raden[bewerken]

Pauselijke raad President
Pauselijke Raad ter Bevordering van de Eenheid van de Christenen Kurt Koch
Pauselijke Raad "Cor Unum" vacant
Pauselijke Raad voor de Cultuur Gianfranco Ravasi
Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede Peter Turkson
Pauselijke Raad voor het Gezin Vincenzo Paglia
Pauselijke Raad voor het Pastoraat in de Gezondheidszorg vacant
Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog Jean-Louis Tauran
Pauselijke Raad voor de Leken Stanisław Rylko
Pauselijke Raad voor Pastorale Zorg van Migranten en Reizigers Antonio Maria Vegliò
Pauselijke Raad voor de Wetteksten Francesco Coccopalmerio
Pauselijke Raad voor de Bevordering van de Nieuwe Evangelisatie Rino Fisichella

Pauselijke Commissies[bewerken]

Pauselijke Commissie President
Pauselijke Commissie voor de Staat Vaticaanstad Giuseppe Bertello
Pauselijke Commissie voor Gewijde Archeologie Gianfranco Ravasi
Pauselijke Bijbelcommissie Gerhard Ludwig Müller
Pauselijke Commissie Ecclesia Dei Gerhard Ludwig Müller
Pauselijke Commissie voor Latijns-Amerika[1] Marc Ouellet, P.S.S.
Pauselijke Commissie voor de bescherming van minderjarigen Seán Patrick O'Malley

Pauselijke Academies[bewerken]

Pauselijke Academie Voorzitter
Pauselijke Academie voor de Cultuur der Martelaren Fabrizio Bisconti
Pauselijke Ecclesiastische Academie Giampiero Gloder
Pauselijke Academie voor het Leven Ignacio Carrasco de Paula
Pauselijke Academie van Sint Thomas van Aquino[2] Serge-Thomas Bonino O.D.
Pauselijke Academie voor Sociale Wetenschappen Margaret Scotford Archer
Pauselijke Theologische Academie[2] Réal Tremblay C.Ss.R.
Pauselijke Academie voor de Wetenschappen Werner Arber

Rechtbanken[bewerken]

Rechtbank Voorzitter
Apostolische Penitentiarie Mauro Piacenza
Hoogste Rechtbank van de Apostolische Signatuur Dominique Mamberti
Sacra Rota Romana Pio Vito Pinto

Pauselijke aartsbasilieken[bewerken]

Basiliek Aartspriester
Pauselijke Aartsbasiliek van Sint-Pieter Angelo Comastri
Pauselijke Aartsbasiliek van Sint-Jan van Lateranen Agostino Vallini
Pauselijke Aartsbasiliek van Sint-Paulus buiten de Muren James Michael Harvey
Pauselijke Aartsbasiliek van de Heilige Maria de Meerdere Santos Abril y Castelló

Pauselijke universiteiten in Rome[bewerken]

Opgenomen zin de Katholieke universiteiten in de stad Rome die onder jurisdictie van de Heilige Stoel staan.

Universiteit Rector
Pauselijke Gregoriaanse Universiteit François-Xavier Dumortier, S.J.
Pauselijke Lateraanse Universiteit Enrico dal Covolo, S.D.B.
Pauselijke Salesiaanse Universiteit Carlo Nanni, S.D.B.
Pauselijke Universiteit Sint Thomas van Aquino (Angelicum) Rolando Valenzuela de la Rosa O.P
Pauselijke Urbaniana Universiteit Alberto Trevisiol I.M.C.
Pauselijke Antonianum Universiteit Mary Melone, S.F.A.
Pauselijke Universiteit van het Heilig Kruis Luis Romera, O.D.

Overige instellingen en bureaus[bewerken]

Direct verband houdend met de paus, of met pauselijke vieringen[bewerken]

Instelling Voorzitter
College van Kardinalen Angelo Sodano, deken
Bureau voor de Liturgische Vieringen van de Paus Guido Marini
Prefectuur voor de Pauselijke Huishouding Georg Gänswein
Administratie van het Patrimonium van de Heilige Stoel Domenico Calcagno
Apostolische Kamer Jean-Louis Tauran

Financiële instellingen[bewerken]

Instelling Voorzitter
Prefectuur voor de Economische Zaken van de Heilige Stoel Giuseppe Versaldi
Instituut voor Religieuze Werken [3] Jean-Baptiste de Franssu
Bureau voor Pauselijke Liefdadigheid Konrad Krajewski
Arbeidsbureau van de Heilige Stoel Giorgio Corbellini
Autoriteit voor Financiële Informatie René Brülhart
Secretariaat voor de Economie George Pell

Communicatie[bewerken]

Instelling Voorzitter
Secretariaat voor Communicatie Dario Viganò
  Persdienst van de Heilige Stoel[4] Greg Burke
  Typografische dienst van het Vaticaan[4] Sergio Pellini S.D.B.
  L'Osservatore Romano[4] Giovanni Vian
  Libreria Editrice Vaticana[4] Giuseppe Scotti
  Radio Vaticaan[4] Giacomo Ghisani
  Centro Televisivo Vaticano[4] Claudio Celli

Orde en veiligheid[bewerken]

Instelling Commandant
Gendarmerie van Vaticaanstad Domenico Giani
Zwitserse Garde Christoph Graf

Overige[bewerken]

Instelling Voorzitter
Pauselijk Comité voor de Geschiedwetenschappen Bernard Ardura, O.Praem.
Pauselijk Comité voor de Internationale Eucharistische Congressen Piero Marini
Comité voor Religieuze Betrekkingen met de Joden[5] Kurt Koch
Comité voor Religieuze Betrekkingen met Moslims[6] Jean-Louis Tauran
Internationale Theologencommissie Gerhard Ludwig Müller
Kerkfabriek van Sint Pieter Angelo Comastri
Koor van de Sixtijnse kapel Massimo Palombella, S.D.B.
Vaticaanse Bibliotheek Jean-Louis Bruguès O.P.
Vaticaans Geheim Archief Sergio Pagano, C.R.S.P.[7]
Vaticaanse Musea Antonio Paolucci
Vaticaanse Sterrenwacht Guy Consolmagno
Peregrinatio ad Petri Sedem [8] Francesco Gioia

Bisschoppensynodes[bewerken]

Bisschoppensynodes sinds het Tweede Vaticaans Concilie.

Geschiedenis[bewerken]

In de middeleeuwen was er een strijd tussen de macht van de concilies (conciliarisme) en de hofhouding van de paus: de curie.

Hoewel paus Martinus V (1417-1431) door het Concilie van Konstanz gekozen werd om uit de strijd tussen drie pausen te geraken, nam hij geen enkele bevoegdheid uit handen van de curie. Ook paus Eugenius IV ontbond ijlings het Concilie van Bazel toen dat te veel weerstand bood.

Met het Motu proprio Integrae Servandae van 7 december 1965 gaf paus Paulus VI nieuwe statuten aan het Heilig Officie, dat sindsdien Congregatie voor de Geloofsleer heet. De apostolische constitutie Regimini Ecclesiae Universae van deze paus van 15 augustus 1967 bevatte een algehele reorganisatie van de curie en wordt gezien als de grondwet van de Heilige Stoel. Het aantal congregaties werd beperkt tot tien en vele veranderden van naam. Er kwamen raden en secretariaten bij en ook de bevoegdheid van het staatssecretariaat wijzigde sterk.

Met de Apostolische Constitutie Pastor Bonus van 28 juni 1988 voerde paus Johannes Paulus II een nieuwe hervorming van de curie door, die tegemoet kwam aan de nieuwe noden van een sterk geïnternationaliseerde Kerk.

Externe links[bewerken]