Romelu Lukaku

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Romelu Lukaku
Lukaku met België op het WK 2018
Persoonlijke informatie
Volledige naam Romelu Menama Lukaku Bolingoli
Geboortedatum 13 mei 1993
Geboorteplaats Antwerpen, Vlag van België België
Lengte 193 cm
Been Links
Positie Spits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Chelsea
Rugnummer 9
Contract tot 30 juni 2026
Jeugd
1999–2003
2003–2004
2004–2006
2006–2009
Vlag van België Rupel Boom
Vlag van België KFC Wintam
Vlag van België Lierse SK
Vlag van België RSC Anderlecht
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2011
2011–2014
2012–2013
2013−2014
2014–2017
2017–2019
2019–2021
2021–
Vlag van België RSC Anderlecht
Vlag van Engeland Chelsea
Vlag van Engeland West Bromwich
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Engeland Everton
Vlag van Engeland Manchester United
Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Engeland Chelsea
55(29)
10(0)
35(17)
31(15)
110(53)
66(28)
72(47)
13(5)
Interlands **
2008
2010
2009
2010–
Vlag van België België –15
Vlag van België België –18
Vlag van België België –21
Vlag van België België
4(1)
1(0)
5(1)
101(68)

* Bijgewerkt op 8 januari 2022
** Bijgewerkt op 20 oktober 2021
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Romelu Menama Lukaku Bolingoli (Antwerpen, 13 mei 1993) is een Belgische voetballer die doorgaans in de spits speelt. Romelu is een zoon van de Congolese oud-voetballer Roger Lukaku. Hij tekende in augustus 2021 een vijfjarig contract bij Chelsea, dat circa 115 miljoen euro voor hem betaalde aan Internazionale. Lukaku maakte in 2010 zijn debuut in het Belgisch voetbalelftal, in een oefeninterland tegen Kroatië. Reeds op 24-jarige leeftijd werd hij topscorer aller tijden bij de nationale ploeg.

Carrière

Jeugd

Lukaku begon op zesjarige te voetballen bij de duiveltjes van Rupel Boom, de ploeg waar tien jaar eerder ook de Belgische carrière van zijn vader Roger Lukaku was begonnen. Bij de preminiemen (<11) werd hij gecoacht door Louis De Boeck, vader van trainer Glenn. Na Rupel Boom ging hij naar KFC Wintam, een tweedeprovincialer met jeugdteams die in de gewestelijke reeksen voetbalden. Lierse toonde kort na nieuwjaar in het seizoen 2003/04 interesse in hem, maar Lukaku moest van zijn vader het seizoen afmaken bij Wintam. In dat half jaar trainde hij met Lierse wanneer er bij Wintam geen training was. Tussen 2004 en 2006 scoorde hij bij Lierse ruim 121 doelpunten in 68 wedstrijden. Hij vormde een duo met Zinho Gano. Lukaku speelde met de jeugd van Lierse twee keer kampioen. Nadat Lierse degradeerde uit eerste klasse kwam RSC Anderlecht in 2006 aan de deur kloppen. Lukaku was toen 13 jaar. Dat jaar haalde Anderlecht overigens ruim elf jeugdspelers weg bij Lierse, waaronder ook zijn jongere broer Jordan Lukaku. Hij speelde 3 jaar bij de jeugd van Anderlecht. Hij scoorde 131 doelpunten in 93 wedstrijden. Wat betreft zijn fysieke kwaliteiten liep de jonge spits voor op zijn generatiegenoten. Het aantal keren dat hij zijn identiteitskaart heeft moeten tonen om te bewijzen dat hij wel degelijk in de juiste leeftijdscategorie was ingedeeld, was op den duur niet meer te tellen.[1][2]

RSC Anderlecht

Op zijn zestiende verjaardag tekende Lukaku een profcontract bij Anderlecht. Op het einde van het voetbalseizoen 2008/09 stonden Anderlecht en Standard Luik op een gedeelde eerste plaats. Om te bepalen wie de landstitel kreeg, werden er twee testwedstrijden georganiseerd. In de tweede testwedstrijd, op 24 mei 2009, mocht Lukaku van trainer Ariël Jacobs na 65 minuten debuteren op het hoogste niveau. Hij viel in die wedstrijd in voor verdediger Víctor Bernárdez. Lukaku liet zich meteen opvallen, maar kon het tij niet keren. De titel was weg.[3]

Op zaterdag 22 augustus 2009 maakte hij op zestienjarige leeftijd zijn eerste doelpunt voor Anderlecht in Eerste klasse. Hij viel tegen SV Zulte Waregem 20 minuten voor tijd in voor Kanu. Hij scoorde de 0-2 op aangeven van Boussoufa. Het was pas zijn tweede wedstrijd voor paars-wit. Europees maakte Lukaku in augustus 2009 zijn debuut tegen Olympique Lyon. In de vierde kwalificatieronde voor de Champions League verloor Anderlecht met 5-1 in Frankrijk. Lukaku mocht in de tweede helft invallen voor Tom De Sutter.

Op zondag 20 september startte Lukaku voor de eerste keer in de basis tijdens de competitiewedstrijd Anderlecht - KAA Gent. Hij werd in de 87e minuut vervangen door Tom De Sutter. Op donderdag 24 september wist Anderlecht drie punten te halen in de wedstrijd Moeskroen - Anderlecht, door het beslissende doelpunt van Lukaku. Ook de week daarop maakte Lukaku het enige doelpunt tegen Germinal Beerschot. Op woensdag 13 januari 2010 eindigde Lukaku als derde op het Gala van de Gouden Schoen. In zijn eerste seizoen werd de toen 16-jarige Lukaku meteen topscorer met 15 competitiegoals, weliswaar een diepterecord in de Belgische topschuttergeschiedenis.[4] Dat kan deels worden verklaard doordat de competitie afgeslankt werd van 18 naar 16 ploegen, en nadien zelfs naar 15 ploegen, wegens het wegvallen van Excelsior Moeskroen halfweg het seizoen. Op het einde van het seizoen werd Lukaku voor de eerste keer in zijn carrière kampioen. In de play-offs wist hij geen enkele keer te scoren. Op het einde van het seizoen stond Lukaku in de belangstelling van Real Madrid, dat een bedrag van €20.000.000,- veil had voor de talentvolle aanvaller.[5]

Op 17 december 2009 scoorde Romelu Lukaku voor het eerst in Europa. Hij maakte twee doelpunten tegen Ajax in de ArenA. Anderlecht won de wedstrijd met 1-3 en plaatste zich voor de volgende ronde van de Europa League. Daarmee is hij na Nii Lamptey, toen ook bij Anderlecht, en Niklas Bärkroth de jongste doelpuntenmaker ooit in een Europese competitie.[6] Op 25 februari 2010, in de terugmatch van de 16de finales, maakte Lukaku het eerste doelpunt tegen Athletic Bilbao (eindstand 4-0). Het werd zijn eerste Europees thuisdoeldoelpunt. Hij scoorde ook nog de 1-1 tegen HSV Hamburg (eindstand 4-3). In totaal wist hij dat seizoen vier keer te scoren in Europees verband.

Bij aanvang van het seizoen 2010/11 liep Lukaku een blessure op en moest hij met trainingsachterstand aan de competitie beginnen. Ook al was hij nog niet topfit, toch wist hij meteen 2 keer te scoren in de Champions League kwalificatie match tegen The New Saints. Hij speelde met Anderlecht ook in de volgende ronde tegen Partizan Belgrado. In de thuiswedstrijd in Brussel (eindstand 2-2) scoorde Lukaku de aansluitingstreffer.

In de competitie liep het aanvankelijk moeilijk, maar na enkele moeilijke weken begon Lukaku weer te scoren. Op de 6de speeldag in en tegen STVV scoorde Lukaku zijn eerste doelpunten. Hij was de man van de avond met 2 goals. Een week later prikte hij tegen KV Kortrijk zijn 3de goal van de competitie binnen, maar Lukaku kon aanvankelijk de prestaties van het vorige seizoen niet evenaren. Eind oktober 2010 kwam daar verandering in en tussen de 24ste van die maand tot de winterstop maakte Lukaku bijna elke week een doelpunt. Zo maakte hij onder andere de winnende treffer in de topper tegen KRC Genk. Ondertussen had hij ook zijn eerste doelpunten voor de Rode Duivels gemaakt in de oefeninterland tegen Rusland. Na de winterstop kon de trots van Anderlecht zijn vorm van voor de jaarwisseling niet aanhouden en hij moest tot de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie wachten op een doelpunt. Daarna scoorde hij in de play-offs vier keer in negen wedstrijden. Hij scoorde dit seizoen in de competitie en play-off's te samen zestien keer. Hij kon er niet voor zorgen dat de landstitel van Anderlecht verlengd werd.

Romelu Lukaku wint in mei 2011 de Ebbenhouten Schoen, de trofee die de beste speler uit Afrika of van Afrikaanse afkomst in de Belgische eerste klasse bekroont. De aanvaller van Anderlecht haalde het voor twee Standard-spelers, Mémé Tchité en Mehdi Carcela. In 2010 was Lukaku tweede geëindigd na ploegmaat Boussoufa.[7]

Lukaku startte het seizoen 2011/12 furieus. Hij scoorde de eerste 2 wedstrijden, tegen Oud-Heverlee Leuven en KV Mechelen, telkens één keer. Het waren meteen zijn laatste doelpunten voor Anderlecht.

Chelsea

Lukaku volgde de Champions Leaguefinale van 2012 vanaf de tribune.

Chelsea was al van kinds af aan de favoriete club van Lukaku. Tijdens een door de VRT georganiseerd bezoek aan het stadion in 2010 zei hij: "De dag dat ik hier speel, is de enige dag dat ze me thuis zullen zien wenen.".[8]

Op 22 juni 2011 werd de Portugees André Villas-Boas hoofdtrainer van Chelsea. Op 22 juli 2011 sprak Villas-Boas de geruchten over een nakende aankoop van Lukaku voor een bedrag van €20.000.000,- (18 miljoen pond) tegen.[9] Kort voor het ondertekenen van het akkoord verklaarde hij echter: "Hij is een heel interessant jong talent en we moeten onszelf kunnen plaatsen om dergelijk talent aan te trekken" [10].

Na maanden van geruchten bereikten Anderlecht en Chelsea op 6 augustus 2011 een akkoord over de transfer van Lukaku voor een som van om en bij de €12.000.000,-, dat op termijn door incentives kon oplopen tot €20.000.000.[11] Christoph Henrotay, de zaakwaarnemer van Lukaku, verklaarde dat met beide clubs afgesproken was de transfersom niet bekend te maken, "Het is alleszins een van de grootste Belgische transfers ooit".[12] Lukaku tekende een contract van 5 jaar bij de Engelse club. Lukaku was na Thibaut Courtois de tweede Rode Duivel die een contract bij 'The Blues' tekende.

Op 27 augustus 2011 maakte Lukaku zijn officieel debuut voor Chelsea. Hij viel in de 82e minuut in de competitiewedstrijd tegen Norwich City FC in voor Fernando Torres. Dat seizoen werd hij echter niet geselecteerd om in de Champions League te spelen. Het eerste seizoen bij Chelsea speelde Lukaku in totaal slechts twaalf duels voor Chelsea, zonder daarin te scoren. Ondanks de geringe speeltijd in zijn eerste seizoen, was Lukaku niet ontevreden met zijn miljoenentransfer. Bij Chelsea had hij zich op training kunnen verbeteren door te werken met de beste spelers ter wereld.

verhuur aan West Bromwich Albion

Na interesse van Fulham raakte op 10 augustus 2012 bekend dat Lukaku voor één seizoen uitgeleend werd aan West Bromwich Albion. Hij kreeg er het rugnummer 20. WBA werd gezien als een goede leerschool, waar aanvallend voetbal gespeeld werd. Bij West Bromwich Albion wou hij meer speelminuten vergaren dan bij Chelsea mogelijk was. Hij wordt er ploegmaat van Yassine El Ghanassy.[13]

Romelu maakt op zaterdag 18 augustus 2012 zijn debuut voor West Bromwich Albion tegen Liverpool. Hij mocht twintig minuten voor tijd invallen en bedankte meteen met zijn eerste goal in de Premier League. Het werd 3-0. Een veelbelovende start voor Lukaku.[14] Op 12 september stond Lukaku voor het eerste in het basiselftal tegen Reading. WBA won de wedstrijd met 1-0 dankzij een doelpunt van Lukaku.

In de terugronde van de competitie, op 11 februari 2013 maakte hij zijn tiende competitiedoelpunt op Anfield Road. In februari 2013 werd Lukaku verkozen tot 'Speler van de Maand' bij West Bromwich Albion. De verkiezing wordt maandelijks georganiseerd door de club zelf en enkel de fans kunnen hun stem uitbrengen.[15]

Op 19 mei 2013 scoorde hij op de laatste speeldag een hattrick tegen Manchester United. Hij is na Samuel Eto'o, David Bentley en Dirk Kuijt de vierde speler ooit die daar in geslaagd is. De wedstrijd eindigde in 5-5. Het was een speciale wedstrijd aangezien Sir Alex Ferguson voor de 1.500e keer op de bank zat bij United en het tevens zijn laatste wedstrijd was als manager van "The Mancunians". Na de kwalificatiematch van de Rode Duivels tegen Servië op 7 juni, maakte Lukaku bekend dat hij een gesprek had gehad met José Mourinho en dat hij het volgende seizoen voor Chelsea zou spelen. Voor WBA scoorde Lukaku 17 doelpunten in 35 competitie wedstrijden.

terugkeer naar Chelsea

Lukaku leek bij aanvang van het seizoen 2013/14 niet verhuurd te worden, mede doordat hij drie keer in actie was gekomen voor de ploeg uit Londen. Lukaku diende eind augustus 2013, één dag nadat hij in de Europese supercup tegen Bayern München een strafschop had gemist, een transferverzoek in. Mourinho, die in hem niet meer zag als een back-up, stemde in met een verhuur tot het einde van het seizoen bij Everton. Door de enorme concurrentie bij Chelsea, van onder anderen Fernando Torres, Dembe Ba en Samuel Eto'o, was de kans op speeltijd voor Lukaku niet zo groot.[16]

Verhuur aan Everton

Lukaku scoorde tijdens zijn debuut op 21 september 2013. Hij maakte de 0-3 tegen West Ham United. Het was meteen ook zijn eerste doelpunt in de Premier League. Nadat Lukaku met een kopbaldoelpunt had gescoord botste hij tegen een verdediger van West Ham en viel hij bewusteloos neer. Achteraf moest hij aan de dokter vragen wie er gescoord had. Tijdens zijn thuisdebuut voor The Toffees, tegen Newcastle United, scoorde hij twee keer en gaf hij een assist. Dit was goed was voor een 3-2-overwinning. De volgende wedstrijd opende hij de score in een 3-1 nederlaag tegen Manchester City. Hij zette zijn goede start bij de club voort door de openingstreffer te scoren in een 2-0 overwinning tegen Aston Villa. Lukaku scoorde vijf keer in de eerste zes wedstrijden voor Everton. Hij kreeg in september de trofee voor Everton-speler van de maand.[17] Lukaku scoorde vervolgens twee keer in de eerste Merseyside-derby van het seizoen, toen Everton met 3-3 gelijk speelde tegen Liverpool. Uiteindelijk scoorde Lukaku dat seizoen vijftien keer in 34 competitiewedstrijden.

Everton

Op 30 juli 2014 werd bekend dat Lukaku definitief naar Everton verhuisde. Hij tekende een vijfjarig contract. Everton betaalde circa €35.000.000,- voor hem aan Chelsea.[18].

Op zaterdag 4 februari 2017 scoorde Lukaku vier keer voor het Everton van trainer-coach Ronald Koeman in een competitiewedstrijd tegen AFC Bournemouth (6-3). Zijn eerste treffer volgde 31 seconden na de aftrap. Het was het snelste thuisdoelpunt van Everton ooit in de Premier League.[19]

Op zaterdag 25 februari 2017 speelde Lukaku zijn 129e wedstrijd in de Premier League voor Everton. Hij scoorde het tweede doelpunt in de met 2-0 gewonnen wedstrijd tegen Sunderland, hiermee evenaarde hij het record van Duncan Ferguson die 60 doelpunten in 239 Premier League wedstrijden wist te scoren voor Everton.[20] Op zondag 5 maart scoorde Lukaku in de met 3-2 verloren Premier League wedstrijd tegen Tottenham, hierdoor werd hij alleen recordhouder van meeste doelpunten gescoord voor Everton in de Premier League.[21] Op zaterdag 18 maart scoorde Lukaku tweemaal in de met 4-0 gewonnen Premier League wedstrijd tegen Hull City. Het was zijn 20e en 21e doelpunt in de Premier League van het seizoen, hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord voor Everton, nog nooit wist een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League 20 doelpunten te scoren in één seizoen.[22] Op vrijdag 31 maart werd Lukaku vekozen tot Premier League Player of the Month van de maand maart.[23] Op zondag 9 april scoorde Lukaku 2 maal in de met 4-2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Leicester City. Hiermee vestigde hij een nieuw clubrecord, nog nooit slaagde een Everton speler sinds de oprichting van de Premier League er in 7 opeenvolgende thuiswedstrijden te scoren.[24]

Manchester United

Lukaku tekende in juli 2017 een vijfjarig contract bij Manchester United, dat circa €84.700.000,- voor hem betaalde aan Everton. Everton kreeg daarbij tot circa €17.000.000,- aan eventuele bonussen.[25] In zijn contract werd een optie voor nog een seizoen opgenomen.[26]. Voor het nieuwe seizoen kreeg Lukaku het rugnummer 9 van Zlatan Ibrahimovic[27]

Seizoen 2017/18

Op 8 augustus 2017 maakte Lukaku zijn debuut voor Manchester United tegen Real Madrid in de strijd om de Europese Supercup. Er werd met 2-1 verloren, maar Lukaku maakte wel zijn eerste doelpunt voor zijn nieuwe club. Vijf dagen later maakte hij ook zijn debuut in de Premier League. Tijdens een 4-0 overwinning tegen West Ham United scoorde hij twee keer. Op 17 september speelde hij tegen zijn oude club Everton en ook hier maakte hij een doelpunt nadat hij de gehele wedstrijd was uitgefloten door de fans van Everton. Op 13 maart maakte hij zijn 200e doelpunt in zijn carrière tijdens een 2-1 nederlaag tegen Sevilla in de Champions League. Op 31 maart 2018 scoorde Lukaku tegen Swansea zijn 100e Premier League doelpunt tijdens een 2-0 thuisoverwinning. Hiermee werd hij de op vier na jongste speler en de jongste buitenlander ooit, die deze mijlpaal bereikt heeft [28].

Seizoen 2018/19

Lukaku begon het nieuwe seizoen met vier doelpunten in de eerste vijf wedstrijden, waarna hij twaalf wedstrijden achter elkaar niet scoorde. Deze doelpuntloze periode duurde van 19 september tot 27 november. Nadat Lukaku weer begon te scoren, werd al snel manager José Mourinho ontslagen en vervangen door Ole Gunnar Solskjaer. De nieuwe trainer liet Lukaku tijdens zijn eerste twee wedstrijden buiten de wedstrijdselectie. Vervolgens liet hij hem invallen tegen Bournemouth en Newcastle, waarbij Lukaku twee keer binnen twee minuten na zijn invalbeurt scoorde. Ondanks zijn basisplaats en doelpunt in de volgende wedstrijd, voor de FA Cup tegen Reading, bleef Solskjaer een voorkeur hebben voor Marcus Rashford in de spits, waardoor Lukaku weinig speeltijd kreeg voor de rest van het seizoen.

Internazionale

Op 8 augustus 2019 tekende Lukaku een vijfjarig contract bij Internazionale. Met deze overgang was naar verluidt €70.000.000,- gemoeid, wat met eventuele bonussen op kon lopen tot €83.000.000,-.[29] Lukaku kwam er op voorspraak van trainer Antonio Conte, die Lukaku eerder al naar Chelsea en Juventus had proberen halen.[30]

Seizoen 2019/20

Op 26 augustus 2019 maakte hij zijn debuut voor Internazionale in de eerste competitiewedstrijd van het seizoen tegen Lecce. Tijdens deze wedstrijd maakte hij meteen zijn eerste doelpunt voor de club tijdens een 4-0 overwinning [31] Lukaku scoorde na 29 wedstrijden gespeeld te hebben voor Inter zijn twintigste goal. Hiermee verbrak hij het record van de Braziliaanse Ronaldo, die 31 wedstrijden nodig had om aan dat doelpuntenaantal te geraken.[32]

Lukaku scoorde tegen Bayer 04 Leverkusen in de halve finales voor de negende keer op een rij in de UEFA Europa League en werd hierdoor recordhouder, vijf wedstrijden met Everton en dan vier met Inter. Hiermee verbrak hij het record van Alan Shearer, die acht keer wist te scoren.[33] Tijdens de verloren finale van de UEFA Europa League 2019/20 tegen Sevilla maakte Lukaku een eigen doelpunt door een omhaal van Diego Carlos in eigen doel te werken. Dit bleek de winnende treffer.[34]

Seizoen 2020/21

In januari 2021 tijdens een derby tussen Internazionale en AC Milan kreeg Lukaku het zwaar aan de stok met zijn ex-ploegmaat van Manchester United Zlatan Ibrahimovic wat lokale graffitispuiters inspireerde om er een fresco van te maken vlakbij het San Siro stadium waar beide ploegen hun thuismatchen spelen.[35]

Elf jaar na de laatste Italiaanse landstitel van Internazionale had Lukaku met 24 doelpunten en 11 assists in de Serie A een belangrijk aandeel in het terug binnen halen van deze prijs. Zijn club doorbrak daarmee de hegemonie van Juventus dat gedurende 9 opeenvolgende Serie A seizoenen de Scudetto had veroverd. Voor Lukaku was het zijn eerste buitenlandse landstitel.[36][37]

Derde keer Chelsea

Lukaku tekende in augustus 2021 een vijfjarig contract bij Chelsea, dat circa 115 miljoen euro voor hem betaalde aan Internazionale.[38] Dit maakte van hem toen de voetbalspeler die het meeste transfergeld ooit genereerde in zijn gehele carrière, een totaal van 327,56 miljoen euro.[39] Op zondag 22 augustus wist hij te scoren in zijn debuutmatch wat hem ook gelukt was bij zijn vier vorige ploegen West Brom, Everton, Manchester United en Internazionale.[40] Dit doelpunt bij Arsenal viel exact 12 jaar na zijn eerste profgoal voor Anderlecht op 16-jarige leeftijd.[41] Op 14 september scoorde hij tegen Zenit Sint-Petersburg in de Champions League zijn allereerste Europese doelpunt ooit voor Chelsea.[42]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europees Overige Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2008/09 RSC Anderlecht Vlag van België Eerste klasse 1 0 0 0 0 0 1 0
2009/10 33 15 1 0 11 4 45 20
2010/11 37 16 2 0 11 4 50 22
2011/12 2 2 0 0 0 0 2 2
Club Totaal 73 33 3 0 22 8 0 0 98 41
2011/12 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 8 0 1 0 0 0 3 0 12 0
2012/13 West Bromwich Albion 35 17 2 0 1 0 38 17
2013/14 Chelsea 2 0 0 0 1 0 0 0 3 0
2013/14 Everton Vlag van Engeland Premier League 31 15 1 1 1 0 33 16
2014/15 Everton 36 10 2 2 9 8 1 0 48 20
2015/16 37 18 3 3 6 4 46 25
2016/17 37 25 1 1 1 0 39 26
Club Totaal 141 68 7 7 9 8 9 4 166 87
2017/18 Manchester United Vlag van Engeland Premier League 34 16 6 5 9 6 3 1 52 28
2018/19 26 12 3 1 7 2 1 0 37 15
Club Totaal 60 28 9 6 16 8 4 1 89 43
2019/20 Internazionale Vlag van Italië Serie A 36 23 4 2 10 6 0 0 50 31
2020/21 33 21 3 2 5 4 0 0 41 27
Club Totaal 69 44 7 4 15 10 0 0 91 58
2021/22 Chelsea Vlag van Engeland Premier League 16 5 1 1 4 2 3 0 24 8
Club Totaal * 26 5 2 1 5 2 6 0 39 8
Carrière totaal 404 195 30 18 68 36 20 5 521 257
Bijgewerkt op 24 januari 2022[43]

* alle periodes bij Chelsea FC.

Interlandcarrière

In februari 2010 werd Lukaku aan de definitieve selectie voor de Rode Duivels toegevoegd. Hiermee werd hij de op twee na jongste Rode Duivel ooit, na Fernand Nisot (16 jaar en 19 dagen, 1911) en Anthony Vanden Borre (16 jaar en 187 dagen, 2004). Op 3 maart maakte hij zijn debuut in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Kroatië. Hij kreeg van bondscoach Dick Advocaat het nummer 9 en stond in de basis, na 75 minuten werd hij vervangen door Jonathan Blondel. Ook verdediger Steve Colpaert van Zulte Waregem maakte in dit duel zijn debuut voor de Rode Duivels.

Na het vroege ontslag van Advocaat werd Georges Leekens opnieuw bondscoach. Ook hij haalde Lukaku bij de selectie. Hij ziet de jonge aanvaller in de toekomst een vaste waarde worden in de aanvalslinie van de Rode Duivels. Op 17 november 2010 maakte hij zijn eerste doelpunt voor de nationale ploeg. In een oefeninterland tegen het Rusland van bondscoach Advocaat maakte hij al na twee minuten een goal. In de tweede helft maakte hij ook de 0-2, en bepaalde daarmee de eindstand.

Ook op 11 oktober 2013, tijdens een beslissende kwalificatiematch tegen Kroatië voor het wereldkampioenschap 2014 in Brazilië, scoorde Lukaku tweemaal: beide in de eerste helft. België won de match met 1-2 en werd hierdoor reekshoofd, en rechtstreeks geplaatst voor het WK. Op 13 mei 2014 kondigde Marc Wilmots aan dat Lukaku ook deel zal uitmaken van de selectie van België op het wereldkampioenschap voetbal 2014 waar hij opnieuw met het nummer 9 speelde.

Op 26 mei 2014 scoorde hij bij de nationale ploeg voor het eerst een hattrick tijdens een vriendschappelijke interland tegen Luxemburg. Hij was de eerste duivel die daarin slaagde sinds Bob Peeters op 28 februari 2001 driemaal scoorde tegen San Marino. De Fifa herkent deze wedstrijd officieel niet omdat er één keer te veel werd gewisseld door België.[44]

Minder dan een week later scoorde hij op 1 juni 2014 zijn 4de goal in een week tijd. Hij maakte dan de 1-0 tegen Zweden. Op 1 juli 2014 op het wereldkampioenschap in Brazilië scoorde hij zijn eerste goal op een groot toernooi, tegen de Verenigde Staten. Hij viel in bij de verlengingen en scoorde de 0-2.

Na een trefzeker seizoen bij Everton en een minder vormpeil van concurrent Christian Benteke eiste hij een hoofdrol op in de voorbereidende wedstrijden op Euro 2016. In de laatste vier oefenwedstrijden voor het EK scoorde hij vier keer op rij.

Nadat hij 2 jaar later tegen Japan zijn 31ste doelpunt voor de Rode Duivels had gemaakt werd hij topschutter aller tijden bij de nationale ploeg van België.

Op 10 oktober 2019 maakte Lukaku tegen San Marino zijn 50e (en 51e) doelpunt voor de Belgische nationale ploeg.

Na het EK 2020 kreeg Lukaku van de UEFA als enige Belg een plaats in het "Elftal van het Toernooi", specifiek de diepe spits positie.[45]

Op zondag 5 september 2021 speelde hij zijn honderdste interland. Hij luisterde zijn viering op door zijn zevenenzestigste doelpunt voor de Rode Duivels te scoren in die met 3-0 gewonnen wedstrijd tegen Tsjechië.[46]

Interlands

Erelijst

Competitie Aantal Jaren
Vlag van België RSC Anderlecht
Eerste klasse 1x 2009/10
Vlag van Engeland Chelsea
FA Cup 1x 2011/12
Vlag van Italië Internazionale
Serie A 1x 2020/21
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van België België
Wereldkampioenschap voetbal 1x Brons 2018
Individueel
Competitie Aantal Jaren
Belgische sportbelofte van het jaar
1
2009
Topscorer Belgische Eerste klasse
1
2009/10
Belofte van het jaar van de Franstalige Gemeenschap
1
2010
Ebbenhouten Schoen
1
2011
Everton-speler van de maand (september)
1
2013
Topscorer Europa League
1
2014/15
Premier League Player of the Month
2
03/2017 - 09/2017
Serie A: Most Valuable Player - Best Overall Award
1
2020-2021

De school van Lukaku

In het najaar van 2010 begon één met het uitzenden van het tv-programma De school van Lukaku. In dat programma werden leerlingen van het Sint-Guido Instituut uit Anderlecht gevolgd. Lukaku, die tijdens de opnames als profvoetballer was doorgebroken, was een van die leerlingen. Omdat hij de bekendste leerling was, en door zijn voetbalcarrière ook een buitenbeentje, kreeg het programma de titel De school van Lukaku mee.

Belastingontwijking

Eind 2014 werd bekend dat Romelu Lukaku samen met zijn broer Jordan via hun vader in Luxemburg een vennootschap had opgericht om geld naartoe te sluizen om belastingen te ontwijken.[49][50] De firma heet "Rojoluk", naar de voorletters van de voornamen en de familienaam.

Naam

De naam Romelu bestaat uit drie lettergrepen: Ro-me-lu. Dat zijn telkens de eerste twee letters van alle namen van zijn vader Roger Menama Lukaku.

Black Lives Matter

Lukaku aan de middenstip, knielend met de Belgische nationale ploeg in 2021.

Na de tragische dood van George Floyd door politiegeweld in Amerika eerde Lukaku hem kort daarna door te knielen met één vuist lucht na zijn goal met Inter tegen Sampdoria op 21 juni 2020.[51] Hij noemde het een vreedzaam protest tegen racisme, in steun voor de Amerikaanse beweging Black Lives Matter.[52] Later verruimde hij die boodschap naar bestrijding van enige vorm van discriminatie.[53] In navolging van andere voetballers is hij een voortrekker van te knielen met zijn ploegmaten voor de start van elke match om die boodschap blijven te verspreiden. Soms met gemengde reacties van het publiek.

Zie ook

RSC Anderlecht (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2009–2010
Doelmannen: 1 Zitka · 22 Schollen · 24 Proto
Verdedigers: 2 Mazuch · 3 Deschacht Aanvoerder · 6 Van Damme · 23 Juhász · 26 Bernárdez · 27 Wasilewski · 44 Rnić
Middenvelders: 5 Biglia · 7 Martínez · 8 Polák · 12 Chatelle · 13 Legear · 16 Kouyaté · 18 Mareček · 30 Gillet · 32 Diandy · 99 Sare
Aanvallers: 9 Suárez · 10 Kanu · 11 Boussoufa · 21 De Sutter · 36 Lukaku Clubtopschutter/Topschutter · 39 Badibanga
Coach: Jacobs
Voorganger:
Jaime Ruiz
Topschutter Belgische Eerste Klasse
2009/10
Opvolger:
Ivan Perišić
Voorganger:
Elise Matthysen
Sportbelofte van het Jaar
2009
Opvolger:
Luca Brecel
Voorganger:
Mbark Boussoufa
Ebbenhouten Schoen
2011
Opvolger:
Dieumerci Mbokani
Zie de categorie Romelu Lukaku van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.