Ronald Desruelles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ronald Desruelles
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Ronald Desruelles
Geboortedatum 14 februari 1955
Geboorteplaats Antwerpen
Overlijdensdatum 1 november 2015
Overlijdensplaats Patong
Nationaliteit Vlag van België België
Lengte 1,86 m
Gewicht 81 kg
Sportieve informatie
Discipline verspringen, sprint
Trainer/coach Henk Kraaijenhof; Guy Moreau
Eerste titel Belgisch kampioen verspringen 1975
OS 1976
Extra Belgisch recordhouder 100 m, 200 m 1984-1992, verspringen 1976-1996; indoorrecordhouder 60 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Ronald Desruelles (Antwerpen, 14 februari 1955Patong, 1 november 2015) was een Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de sprint en het verspringen. Hij werd Europees indoorkampioen, meervoudig Belgisch kampioen en was Belgische recordhouder op de 100 m. Hij kwalificeerde zich tweemaal voor de Olympische Spelen, maar ging slechts eenmaal van start.

Biografie[bewerken]

Eerste successen als verspringer[bewerken]

Zijn eerste succes bij de senioren boekte Desruelles als verspringer. In 1975 won hij een gouden medaille bij de Belgische kampioenschappen. Het jaar erop verbeterde hij voor het eerst het Belgische record naar 7,79 m, prolongeerde hij deze titel en kwalificeerde hij zich voor de Olympische Spelen van Montreal. Met een beste sprong van 7,60 werd hij uitgeschakeld in de kwalificatieronde. In 1979 sprong hij bij de Belgische kampioenschappen in Brussel een persoonlijk record van 8,08 en veroverde hiermee voor de vijfde keer de Belgische titel. In totaal won hij deze titel tienmaal. Op de Europese indoorkampioenschappen in 1980 in Sindelfingen veroverde hij goud met 8,08, maar deze prestatie werd geschrapt na een positieve dopingtest.[1]

De sprint[bewerken]

Daarna legde Ronald Desruelles zich met succes toe op de sprint. Op de 60 m, welke indoor wordt gelopen, won hij vele medailles. Met een beste tijd van 6,57 s stond hij in 1986 als derde op de wereldranglijst. In datzelfde jaar won hij op de EK indoor in Madrid een gouden medaille op de 60 m. Met een tijd van 6,61 versloeg hij de Oost-Duitser Steffen Bringmann (zilver; 6,64) en de Fransman Bruno Marie-Rose (brons; 6,65).

In 1984 verbeterde Desruelles in Hechtel het Belgisch record op de 100 m tot 10,25 en in Grosseto dat op de 200 m tot 20,66. In 1985 liep Ronald Desruelles een Belgisch record van 10,02 op de 100 m, maar aan deze prestatie wordt getwijfeld,[2] al geldt de tijd sindsdien wel degelijk als officieel Belgisch record.

In zijn actieve tijd was Desruelles aangesloten bij Beerschot VAV, Vlierzele Sport, Excelsior SC en AV Toekomst. Zijn broer Patrick Desruelles werd meervoudig Belgisch kampioen polsstokhoogspringen.

Coach[bewerken]

Na zijn actieve carrière werd Desruelles physical coach van de voetbalclubs Beerschot en SK Lierse en van Patrick Stevens. Door zijn dopingverleden werd zijn coachcarrière geen succes.[3]

Politiek[bewerken]

Naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 9 oktober 1994 stond Ronald Desruelles, kort voordien nog lid van de VLD, op de tweede plaats van de Vlaams Blok-lijst in Aartselaar. Hij behaalde maar 123 stemmen en werd niet verkozen.[4]

Overlijden[bewerken]

Desruelles overleed door zelfdoding op 1 november 2015 in Patong, Thailand waar hij uitbater was van drie restaurants.[5][6]

Kampioenschappen[bewerken]

Internationale kampioenschappen[bewerken]

Onderdeel Titel Jaar
verspringen Engels AAA-kampioen 1979
60 m Engels AAA-indoorkampioen 1985
60 m Europees indoorkampioen 1986

Belgische kampioenschappen[bewerken]

Outdoor
Onderdeel Jaar
100 m 1978, 1979, 1982, 1984, 1985, 1986, 1987
200 m 1985
verspringen 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1981, 1982,
1983, 1984, 1986
Indoor
Onderdeel Jaar
60 m 1990

Persoonlijke records[bewerken]

Oudoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,02 s (NR) 11 mei 1985 Luik
200 m 20,66 s 18 juli 1984 Grosseto
verspringen 8,08 m 12 augustus 1979 Brussel
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
60 m 6,56 s (NR) 5 februari 1988 Sindelfingen

Belangrijkste prestaties[bewerken]

60 m[bewerken]

100 m[bewerken]

  • 1977: Brons BK AC - 10,62 s
  • 1978: Goud BK AC - 10,48 s
  • 1979: Goud BK AC - 10,53 s
  • 1982: Goud BK AC - 10,47 s
  • 1984: Goud BK AC - 10,30 s
  • 1984: 4e Memorial Van Damme - 10,43 s
  • 1985: Goud BK AC - 10,2 s
  • 1985: Goud Europa Cup - 10,80 s
  • 1986: Goud BK AC - 10,43 s
  • 1986: 7e in ½ fin. EK in Stuttgart - 10,43 s
  • 1987: Goud BK AC - 10,33 s
  • 1987: 6e in ¼ fin. WK in Rome - 10,69s
  • 1987: Goud Europa Cup - 10,25 s

200 m[bewerken]

  • 1985: Goud BK AC - 21,05 s
  • 1987: 6e EK indoor in Liévin - 21,78 s
  • 1987: Zilver Europa Cup - 20,97 s

verspringen[bewerken]

  • 1975: Goud BK AC - 7,52 m
  • 1976: Goud BK AC - 7,40 m
  • 1976: 17e in kwal. OS in Montreal - 7,60 m
  • 1977: Goud BK AC - 8,07 m (+ 2,2 m/s)
  • 1978: Zilver EK indoor - 7,75 m
  • 1978: Goud BK AC - 7,57 m
  • 1978: Brons Memorial Van Damme - 7,95 m
  • 1978: kwal. EK in Praag - 7,54 m
  • 1978: Goud Eur. politiekampioenschappen in Linz - 7,63 m
  • 1979: 4e EK indoor - 7,79 m
  • 1979: Goud BK AC - 8,08 m
  • 1979: Europese beker halve finale - 7,87 m
  • 1979: Zilver Memorial Van Damme - 7,84 m
  • 1981: Goud BK AC - 7,85 m
  • 1982: Goud BK AC - 7,86 m
  • 1982: kwal. EK in Athene - 7,68 m
  • 1982: 4e Memorial Van Damme - 7,83 m
  • 1983: Goud BK AC - 7,75 m
  • 1984: Goud BK AC - 7,85 m
  • 1986: Goud BK AC - 7,94 m
  • 1986: Goud Memorial Van Damme - 7,84 m
  • 1990: Brons BK AC - 7,34 m

4 x 100 m[bewerken]

  • 1978: 8e EK in Praag - 39,73 s

Onderscheidingen[bewerken]