Ronde van Frankrijk 2019
| 106e editie | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Routekaart van de Ronde van Frankrijk 2019 | |||||||
| Periode | juli 2019 | ||||||
| Startplaats | |||||||
| Finishplaats | Parijs | ||||||
| Totale afstand | |||||||
| Gem. snelheid | 40,576 km/h | ||||||
| Eindklassementen | |||||||
| Navigatie | |||||||
| |||||||
| |||||||

De 106de editie van de Ronde van Frankrijk was een meerdaagse wielerwedstrijd en werd van 6 tot en met 28 juli 2019 verreden. De drie weken durende Grote Ronde ging van start in Brussel en eindigde traditiegetrouw op de Champs-Élysées in Parijs.
Deelnemers
[bewerken | brontekst bewerken]Etappe-overzicht
[bewerken | brontekst bewerken]Ter ere van de 50e verjaardag van de eerste winst van de Ronde van Frankrijk door Eddy Merckx in 1969 startten de eerste twee etappes in Brussel.[1]
Op 26 juli 2019 werd de negentiende etappe stilgelegd vanwege de weersomstandigheden, die een voortzetting van de wedstrijd onmogelijk maakten. Door modderlawines was het parcours onberijdbaar geworden. Er werd besloten om geen etappewinnaar aan te duiden, noch de prijs voor de strijdlust uit te reiken. Voor het klassement waren de doorkomsttijden op de Col de l'Iseran bepalend. De etappe van 27 juli 2019 werd vooraf ingekort, opnieuw vanwege de weersomstandigheden.
| Datum | Etappe | Start – finish | Afstand (km) | Type | Winnaar | Ploeg | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 6 juli | 1 | 194.5 | |||||
| 7 juli | 2 | 27.6 | |||||
| 8 juli | 3 | 215 | |||||
| 9 juli | 4 | Reims – Nancy | 213.5 | ||||
| 10 juli | 5 | Saint-Dié-des-Vosges – Colmar | 175.5 | ||||
| 11 juli | 6 | Mulhouse – Planche des Belles Filles | 160.5 | ||||
| 12 juli | 7 | Belfort – Chalon-sur-Saône | 230 | ||||
| 13 juli | 8 | Mâcon – Saint-Étienne | 200 | ||||
| 14 juli | 9 | Saint-Étienne – Brioude | 170.5 | ||||
| 15 juli | 10 | Saint-Flour – Albi | 217.5 | ||||
| 16 juli | |||||||
| 17 juli | 11 | Albi – Toulouse | 167 | ||||
| 18 juli | 12 | Toulouse – Bagnères-de-Bigorre | 209.5 | ||||
| 19 juli | 13 | Pau – Pau | 27.2 | ||||
| 20 juli | 14 | Tarbes – Col du Tourmalet | 117.5 | ||||
| 21 juli | 15 | Limoux – Foix | 185 | ||||
| 22 juli | |||||||
| 23 juli | 16 | Nîmes – Nîmes | 177 | ||||
| 24 juli | 17 | Pont du Gard – Gap | 200 | ||||
| 25 juli | 18 | Embrun – Valloire | 208 | ||||
| 26 juli | 19 | Saint-Jean-de-Maurienne – |
geen winnaar[3] | ||||
| 27 juli | 20 | Albertville – Val Thorens | |||||
| 28 juli | 21 | Rambouillet – Parijs (Champs Élysées) | 128 | ||||
Klassementsleiders na elke etappe
[bewerken | brontekst bewerken]| Etappe |
Algemeen klassement |
Puntenklassement |
Bergklassement |
Jongerenklassement |
Ploegenklassement |
Strijdlust |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ||||||
| 2 | niet uitgereikt | |||||
| 3 | ||||||
| 4 | ||||||
| 5 | ||||||
| 6 | ||||||
| 7 | ||||||
| 8 | ||||||
| 9 | ||||||
| 10 | ||||||
| 11 | ||||||
| 12 | ||||||
| 13 | niet uitgereikt | |||||
| 14 | ||||||
| 15 | ||||||
| 16 | ||||||
| 17 | ||||||
| 18 | ||||||
| 19 | niet uitgereikt | |||||
| 20 | ||||||
| 21 | niet uitgereikt | |||||
| Eindklassement |
- 1 De groene trui werd in de tweede en derde etappe gedragen door Peter Sagan, die in het puntenklassement tweede stond achter leider Mike Teunissen.
- 2 De witte trui werd in de zevende en achtste etappe gedragen door Egan Bernal, die in het jongerenklassement tweede stond achter leider Giulio Ciccone.
- 3 De witte trui werd in de twintigste en eenentwintigste etappe gedragen door David Gaudu, die in het jongerenklassement tweede stond achter leider Egan Bernal.
België en Nederland
[bewerken | brontekst bewerken]De Belgen (21 renners, 3 teams), en in mindere mate de Nederlanders (11 renners, 1 team), waren deze Tour zeer talrijk aanwezig. Van de eerste tien ritten werden er zes door renners uit de Lage Landen gewonnen. Voor Nederland waren dit Teunissen in etappe 1 en Groenewegen in etappe 7. Voor België waren dit Teuns in etappe 6, T. De Gendt in etappe 8 en van Aert in etappe 10. Daarnaast won ook Jumbo-Visma, voornamelijk bestaande uit Nederlanders en Belgen, de ploegentijdrit. Beide landen wisten ook een groot aantal truien bij elkaar te sprokkelen: zo was Teunissen in het bezit van de gele en groene trui tijdens etappes 2 en 3, Belg Van Avermaet droeg de bolletjestrui in etappes 2 en 3, die werd overgenomen door landgenoot Wellens die deze van etappe 4 tot en met etappe 18 droeg. Vanaf etappe 3 tot en met etappe 6 droeg van Aert de witte trui. Jumbo-Visma stond eerste in het ploegenklassement van etappe 2 tot en met etappe 6. Wellens droeg het rode rugnummer tijdens etappes 4 en 7, T. De Gendt in etappe 9, Benoot in etappe 10, A. De Gendt in etappe 12 en Van Avermaet in etappe 19.
België is tevens het enige land dat na elke rit minstens één renner op het podium had. Na etappe 19 gebeurde dit niet, omdat de rit niet volledig werd uitgereden en er geen podium werd vastgesteld, wat ook na afloop van de vooraf ingekorte etappe 20 niet gebeurde. De Belg Wellens werd derde in het bergklassement en stond daarvoor op het podium. Op het eindpodium voor het algemeen klassement stond de Nederlander Kruijswijk op de derde plaats.
Eindklassementen
[bewerken | brontekst bewerken]Algemeen klassement
[bewerken | brontekst bewerken]
|
Nevenklassementen
[bewerken | brontekst bewerken]
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ↑ Officieel: de Tour de France start in 2019 in Brussel. Sporza.be. Gearchiveerd op 3 augustus 2017. Geraadpleegd op 23 juli 2017.
- ↑ Touretappe geneutraliseerd vanwege slechte weersomstandigheden. NOS. Gearchiveerd op 26 juli 2019. Geraadpleegd op 26 juli 2019.
- ↑ De organisatie besloot geen etappewinnaar uit te roepen.
- ↑ Nog meer weerhinder: Laatste Alpenrit ingekort tot 59 kilometer. Sporza. Geraadpleegd op 26 juli 2019.