Ronde van Frankrijk 2020

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 2020
107e editie
De Promenade des Anglais in startplaats Nice
Routekaart van de Ronde van Frankrijk 2020
Periode 29 augustus-20 september 2020
Startplaats Nice
Finishplaats Parijs
Totale afstand 3484,2 km
Deelnemers 176
Eindklassementen
Gele trui Leider Vlag van Slovenië Tadej Pogačar
Groene trui Punten Vlag van Ierland Sam Bennett
Bolletjestrui Berg Vlag van Slovenië Tadej Pogačar
Witte trui Jongeren Vlag van Slovenië Tadej Pogačar
Rood rugnummer Strijdlust Vlag van Zwitserland Marc Hirschi
Geel rugnummer Ploegen Vlag van Spanje Movistar Team
Navigatie
Ronde van Frankrijk 2019     Ronde van Frankrijk 2021
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 107de editie van de Ronde van Frankrijk, gewonnen door de Sloveen Tadej Pogačar, was in eerste instantie gepland van 27 juni tot en met 19 juli 2020. Op 13 april 2020 gaf de Franse president Emmanuel Macron aan dat tot half juli in verband met de coronapandemie, die ook in Frankrijk heerste, er geen grote publieke evenementen georganiseerd mochten worden. De Grote Ronde kon daardoor eind juni niet van start gaan.

Op 15 april 2020 werd bekendgemaakt dat de nieuwe planning was om de ronde te laten verrijden van 29 augustus tot en met 20 september. Het doorgaan werd afhankelijk gesteld aan de ontwikkelingen rondom de coronacrisis. De route bleef ongewijzigd. De start van de drie weken durende wielerwedstrijd was in Nice en de finish zoals gebruikelijk op de Champs-Élysées in Parijs.

Deelnemers[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook het artikel Ronde van Frankrijk 2020/Startlijst.
19 UCI World Tour-ploegen 3 wildcards
Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale Vlag van de Verenigde Staten EF Education First Vlag van Zuid-Afrika NTT Pro Cycling Vlag van Frankrijk Arkéa Samsic
Vlag van Kazachstan Astana Pro Team Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team INEOS Grenadiers Vlag van Frankrijk Total Direct Énergie
Vlag van Bahrein Bahrain McLaren Vlag van Israël Israel Start-Up Nation Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma Vlag van Frankrijk Vital Concept-B&B Hotels
Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van België Lotto Soudal Vlag van Duitsland Team Sunweb
Vlag van Polen CCC Team Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo
Vlag van Frankrijk Cofidis, Solutions Crédits Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates
Vlag van België Deceuninck–Quick-Step

Favorieten vooraf[bewerken | brontekst bewerken]

Oud-winnaars Chris Froome en Geraint Thomas werden verrassend niet geselecteerd voor deze Ronde. Favorieten voor de eindwinst waren Egan Bernal, winnaar van 2019, en Primož Roglič die, tot een val, prima had gepresteerd in de Dauphiné, dé voorbereidingswedstrijd op de Ronde. Nairo Quintana was goed begonnen aan het seizoen en werd beschouwd als schaduwfavoriet.

Etappe-overzicht[bewerken | brontekst bewerken]

De eerste twee etappes hebben als start- en aankomstplaats Nice. De eerste etappe is een heuvelachtige plaatselijke omloop in twee rondes, die start en eindigt op de Promenade des Anglais, waar jaarlijks ook de wielerwedstrijd Parijs-Nice eindigt. De tweede etappe is 190 km lang en trekt het bergachtige achterland van Nice in. Er zullen op de tweede dag al direct meerdere cols beklommen moeten worden, namelijk de Col de la Colmiane (16,3 km aan 6,2%), de Col de Turini, de Col d'Eze (7,8 km aan 7%) en de Col des Quatre Chemins (5,5 km aan 5,5%). Het komt niet vaak voor dat er al zo vroeg in de Ronde van Frankrijk zoveel moet worden geklommen.[1] Op 15 oktober 2019 werd het volledige parcours bekendgemaakt.[2]

Datum Etappe Start – finish Afstand (km) Type Winnaar Ploeg Gele trui Klassementsleider
29 augustus 1 NiceNice 156 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff
30 augustus 2 NiceNice 186 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe Vlag van België Deceuninck–Quick-Step Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe
31 augustus 3 NiceSisteron 198 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Australië Caleb Ewan Vlag van België Lotto Soudal
1 september 4 SisteronOrcières-Merlette 160,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Slovenië Primož Roglič Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma
2 september 5 GapPrivas 183 Vlak profiel vlakke rit Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma Vlag van het Verenigd Koninkrijk Adam Yates
3 september 6 Le TeilMont Aigoual 191 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Kazachstan Aleksej Loetsenko Vlag van Kazachstan Astana Pro Team
4 september 7 MillauLavaur 168 Vlak profiel vlakke rit Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma
5 september 8 Cazères-sur-GaronneLoudenvielle 141 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Frankrijk Nans Peters Vlag van Frankrijk AG2R La Mondiale
6 september 9 PauLaruns 153 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Slovenië Primož Roglič
7 september Rustdag in Charente-Maritime
8 september 10 Île d'OléronÎle de Ré 168,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van België Deceuninck–Quick-Step Vlag van Slovenië Primož Roglič
9 september 11 Châtelaillon-PlagePoitiers 167,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Australië Caleb Ewan Vlag van België Lotto Soudal
10 september 12 ChauvignySarran Corrèze 218 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Zwitserland Marc Hirschi Vlag van Duitsland Team Sunweb
11 september 13 Châtel-GuyonPuy Mary 191,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Colombia Daniel Martínez Vlag van de Verenigde Staten EF Education First
12 september 14 Clermont-FerrandLyon 194 Heuvelachtig profiel heuvelrit Vlag van Denemarken Søren Kragh Andersen Vlag van Duitsland Team Sunweb
13 september 15 LyonGrand Colombier 174,5 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates
14 september Rustdag in Isère
15 september 16 La Tour-du-PinVillard-de-Lans 164 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Duitsland Lennard Kämna Vlag van Duitsland BORA-hansgrohe Vlag van Slovenië Primož Roglič
16 september 17 GrenobleMéribel, Col de la Loze 170 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Colombia Miguel Ángel López Vlag van Kazachstan Astana Pro Team
17 september 18 MéribelLa Roche-sur-Foron 175 Bergachtig profiel bergrit Vlag van Polen Michał Kwiatkowski Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team INEOS
18 september 19 Bourg-en-BresseChampagnole 166,5 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Denemarken Søren Kragh Andersen Vlag van Duitsland Team Sunweb
19 september 20 LurePlanche des Belles Filles 36,2 Tijdritklokje klimtijdrit Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates Vlag van Slovenië Tadej Pogačar
20 september 21 Mantes-la-JolieParijs (Champs Élysées) 122 Vlak profiel vlakke rit Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van België Deceuninck–Quick-Step

Klassementsleiders na elke etappe[bewerken | brontekst bewerken]

Etappe Gele trui
Gele trui
Groene trui
Groene trui
Bolletjestrui
Bolletjestrui
Witte trui
Witte trui
Ploegenklassement
Ploegenklassement
Strijdlust
Rode trui
1 Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff1 Vlag van Frankrijk Fabien Grellier Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo Vlag van Zwitserland Michael Schär
2 Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe Vlag van Frankrijk Benoît Cosnefroy Vlag van Zwitserland Marc Hirschi Vlag van Frankrijk Benoît Cosnefroy
3 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Frankrijk Jérôme Cousin
4 Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van de Verenigde Staten EF Education First Vlag van Letland Krists Neilands
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van Nederland Wout Poels
6 Vlag van Ierland Nicolas Roche
7 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Colombia Egan Bernal Vlag van Italië Daniel Oss
8 Vlag van Frankrijk Nans Peters
9 Vlag van Slovenië Primož Roglič Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Zwitserland Marc Hirschi
10 Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van Zwitserland Stefan Küng
11 Vlag van Frankrijk Matthieu Ladagnous
12 Vlag van Zwitserland Marc Hirschi
13 Vlag van Slovenië Tadej Pogačar2 Vlag van de Verenigde Staten EF Education First Vlag van Duitsland Maximilian Schachmann
14 Vlag van Zwitserland Stefan Küng
15 Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Frankrijk Pierre Rolland
16 Vlag van Ecuador Richard Carapaz
17 Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe
18 Vlag van Ecuador Richard Carapaz Vlag van Zwitserland Marc Hirschi
19 Vlag van Frankrijk Rémi Cavagna
20 Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Slovenië Tadej Pogačar3 niet uitgereikt
21
Eindklassement Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Spanje Movistar Team Vlag van Zwitserland Marc Hirschi
1 De groene trui werd in de tweede etappe gedragen door Peter Sagan, die in het puntenklassement derde stond achter leider Alexander Kristoff en wittetruidrager Mads Pedersen.
2 De witte trui werd in de achttiende en eenentwintigste etappe gedragen door Enric Mas, die in het jongerenklassement tweede stond achter leider Tadej Pogačar.
3 De bolletjestrui wordt in de eenentwintigste etappe gedragen door Richard Carapaz, die in het bergklassement tweede staat achter leider Tadej Pogačar.

Eindklassementen[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Ronde van Frankrijk 2020/Eindstanden voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Algemeen klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Gele trui Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates 87u20'05"
2 Vlag van Slovenië Primož Roglič Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma + 0'59"
3 Vlag van Australië Richie Porte Vlag van de Verenigde Staten Trek-Segafredo + 3'30"
4 Vlag van Spanje Mikel Landa Vlag van Bahrein Bahrain McLaren + 5'58"
5 Vlag van Spanje Enric Mas Vlag van Spanje Movistar Team + 6'07"
6 Vlag van Colombia Miguel Ángel López Vlag van Kazachstan Astana Pro Team + 6'47"
7 Vlag van Nederland Tom Dumoulin Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma + 7'48"
8 Vlag van Colombia Rigoberto Urán Vlag van de Verenigde Staten EF Education First Pro Cycling + 8'02"
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Mitchelton-Scott + 9'25"
10 Vlag van Italië Damiano Caruso Vlag van Bahrein Bahrain McLaren + 14'03"
20 Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma + 1u20'31"

Nevenklassementen[bewerken | brontekst bewerken]

Puntenklassement
Plaats Naam Ploeg Punten
Groene trui Vlag van Ierland Sam Bennett Vlag van België Deceuninck–Quick-Step 280
2 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Duitsland Bora-hansgrohe 284
3 Vlag van Italië Matteo Trentin Vlag van Polen CCC Team 260
5 Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma 174
Bergklassement
Plaats Naam Ploeg Punten
Bolletjestrui Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates 82
2 Vlag van Ecuador Richard Carapaz Vlag van het Verenigd Koninkrijk Team INEOS 74
3 Vlag van Slovenië Primož Roglič Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma 67
Jongerenklassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Witte trui Vlag van Slovenië Tadej Pogačar Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates 87u20'05"
2 Vlag van Spanje Enric Mas Vlag van Spanje Movistar Team + 6'07"
3 Vlag van Frankrijk Valentin Madouas Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ +1u42’43"
Ploegenklassement
Plaats Ploeg Tijd
Jersey yellow number.svg Vlag van Spanje Movistar Team 262u14'58"
2 Vlag van Nederland Team Jumbo-Visma + 18'31"
3 Vlag van Bahrein Bahrain McLaren + 57'10"

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Deze Ronde van Frankrijk kende voor het eerst deelnemers uit Ecuador (Richard Carapaz) en Israël (Guy Niv). Beide renners haalden Parijs.
  • In geen enkele naoorlogse editie haalden zoveel renners Parijs met een achterstand van meer dan 5 uur op de eindwinnaar. Rode lantaarndrager Roger Kluge was de nummer laatst met de grootste achterstand sinds 1954.