Ronde van Turkije 2014

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
14e editie
Periode 27 april4 mei
Startplaats Alanya
Finishplaats Istanboel
Totale afstand 1254,1 km
Gem. snelheid 41,200 km
Deelnemers 153 (134 aangekomen)
Eindklassementen
Jersey light blue.svg Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates
Jersey green.svg Punten Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
Jersey red.svg Berg Vlag van Nederland Marc de Maar
Jersey white.svg Sprint Vlag van Italië Mattia Pozzo
Jersey yellow number.svg Ploegen Vlag van Frankrijk Cofidis
Andere jaren
Vorige editie Ronde van Turkije 2013
Volgende editie Ronde van Turkije 2015
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 14e editie van de Ronde van Turkije vond in 2014 plaats van 27 april tot en met 4 mei. De start was in Alanya, de finish in Istanboel. De ronde maakte deel uit van de UCI Europe Tour 2014, in de categorie 2.HC. In 2013 won de Eritreër Natnael Berhane, na declassering van dopingzondaar Mustafa Sayar. Dit jaar won de 21-jarige Brit Adam Yates.

Deelnemende ploegen[bewerken]

WorldTour ProContinentaal Continentaal
Vlag van Kazachstan Astana Vlag van Italië Bardiani CSF Vlag van Turkije Torku Şeker Spor
Vlag van Nederland Belkin Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA
Vlag van Italië Cannondale Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice
Vlag van Rusland Katjoesja Vlag van Frankrijk Cofidis
Vlag van Italië Lampre-Merida Vlag van Colombia Colombia[1][2]
Vlag van België Lotto-Belisol Vlag van Australië Drapac Professional Cycling
Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka
Vlag van Australië Orica-GreenEdge Vlag van Italië Neri Sottoli
Vlag van Verenigde Staten Novo Nordisk
Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise
Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare
Vlag van België Wanty-Groupe Gobert

Etappe-overzicht[bewerken]

etappe datum start finish type afstand winnaar Jersey light blue.svg klassementsleider
1e 27 april Alanya Alanya Vlak profiel vlakke rit 141 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
2e 28 april Alanya Kemer Vlak profiel vlakke rit 175 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
3e 29 april Finike Elmalı Bergachtig profiel bergrit 185 km Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Estland Rein Taaramäe
4e 30 april Fethiye Marmaris Heuvelachtig profiel heuvelrit 132 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish
5e 1 mei Marmaris Bodrum Heuvelachtig profiel heuvelrit 183 km Vlag van Italië Elia Viviani
6e 2 mei Bodrum Selçuk Bergachtig profiel bergrit 182 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates
7e 3 mei Kuşadası İzmir Vlak profiel vlakke rit 132 km Vlag van Italië Elia Viviani
8e 4 mei Istanboel Istanboel Vlak profiel vlakke rit 121 km Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish

Etappe-uitslagen[bewerken]

1e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

Een viertal met Martin Wesemann, Marc de Maar, Miraç Kal en Gijs Van Hoecke kleurde op de vlakke Turkse wegen de eerste wedstrijdhelft. Na twintig kilometer kregen zij een kloofje, dat werd uitgediept tot ruim zes minuten. De ploegen van de favorieten voor de dagzege - Mark Cavendish, Theo Bos en André Greipel – zetten even later een achtervolging op poten, waarna het verschil snel terugliep.

De vluchters waren er pas helemaal aan voor de moeite toen de renners van Lotto-Belisol een poging tot waaiervorming deden op veertig kilometer van de streep. Deze poging kende echter geen succes, dus begon een gegroepeerd peloton aan het laatste wedstrijduur.

In de snelle slotkilometers was het Belkin, dat de beste sprinttrein wist op te zetten. Op minder dan driehonderd meter van de streep werd Theo Bos gepiloteerd, maar Mark Cavendish sprintte hem snel voorbij. De Brit won uiteindelijk met bijna twee fietslengtes voorsprong op zijn concurrenten.[3]

Ongeval Theo Bos[bewerken]

De Nederlandse sprinter Theo Bos klapte vlak na de finish achter op een wagen van de organisatie die acuut stopte. Bos hield hier een pijnlijke knie en een snee in zijn kin aan over. Ploegleider Michiel Elijzen liet weten dat Bos hoogstwaarschijnlijk de volgende dag gewoon zou starten.[4][5]

Uitslag[bewerken]

Alanya - Alanya (141 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 3u15'43"
2 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
3 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
4 Vlag van Italië Niccolò Bonifazio Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
5 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
6 Vlag van Italië Andrea Palini Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
7 Vlag van Italië Danilo Napolitano Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
8 Vlag van België Jonas Van Genechten Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
9 Vlag van Italië Andrea Guardini Vlag van Kazachstan Astana z.t.
10 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 3u15'43"
2 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
3 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
4 Vlag van Italië Niccolò Bonifazio Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
5 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
6 Vlag van Italië Andrea Palini Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
7 Vlag van Italië Danilo Napolitano Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
8 Vlag van België Jonas Van Genechten Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
9 Vlag van Italië Andrea Guardini Vlag van Kazachstan Astana z.t.
10 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.

2e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

Vroeg in de rit ontstond er een vluchtersgroep van vijf man. Met Martijn Verschoor was er één Nederlandse renner vertegenwoordigd. Verschoor had onderweg gezelschap van de Turk Ahmet Örken, de Italianen Nicola Boem en Mattia Pozzo en de Pool Paweł Charucki. Het vijftal reed een maximale voorsprong van meer dan vijf minuten bij elkaar. Op initiatief van de sprintersploegen werd het verschil kleiner en bleef het lang ongeveer een minuut. Op zestien kilometer van het einde volgde een hergroepering.

Tijdens de slotkilometers werd er op de lange, brede wegen richting Kemer een strijd uitgevochten door de sprinttreintjes. Mark Cavendish werd door zijn ploeggenoten van Omega Pharma-Quick-Step in een zetel afgezet. Hij ging aan op tweehonderd meter van de finish en sprintte geroutineerd zijn concurrenten uit het wiel, waardoor de Brit zijn tweede overwinning op rij kon boeken.[6]

Uitslag[bewerken]

Alanya - Kemer (175 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 3u50'17"
2 Vlag van Italië Francesco Chicchi Vlag van Italië Neri Sottoli z.t.
3 Vlag van Italië Niccolò Bonifazio Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
4 Vlag van België Kris Boeckmans Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
5 Vlag van Italië Francesco Lasca Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.
6 Vlag van Verenigde Staten Ken Hanson Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.
7 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
8 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
9 Vlag van Argentinië Maximiliano Richeze Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
10 Vlag van Italië Marco Canola Vlag van Italië Bardiani CSF z.t.
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 7u06'00"
2 Vlag van Italië Niccolò Bonifazio Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
3 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
4 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
5 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
6 Vlag van Verenigde Staten Ken Hanson Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.
7 Vlag van Nederland Wouter Wippert Vlag van Australië Drapac Cycling z.t.
8 Vlag van Italië Francesco Chicchi Vlag van Italië Neri Sottoli z.t.
9 Vlag van Italië Danilo Napolitano Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
10 Vlag van Italië Francesco Lasca Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.

3e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

Op de derde dag stond de enige bergetappe in deze Ronde van Turkije op het programma. De rit over drie cols werd gekleurd door een kopgroep met de Fransman Christophe Le Mével en de Belgen Pieter Vanspeybrouck en Nico Sijmens. Zij hadden aanvankelijk gezelschap van de Spanjaard Javier Aramendia en de Eritreër Ferekalsi Debesay, maar het duo zou onderweg de aansluiting verliezen. Later kwam de Italiaan Davide Frattini aansluiten. De vluchters reden een maximale voorsprong van meer dan zes minuten bij elkaar. Het door de Astana aangevoerde peloton hield het verschil binnen de perken. Aan de voet van de slotklim werden de vluchters ingelopen.

Op de zware slotklim werd de grote groep naarmate de klim vorderde gereduceerd. Door het hoge tempo bleven demarrages lang uit. Rein Taaramäe plaatste op drie kilometer van het einde een versnelling, waar enkel Adam Yates, wiens tweelingbroer de wedstrijd halverwege gedwongen moest staken,[7] een antwoord op had. De twee reden gezamenlijk naar boven, al had Yates moeite om aan te haken bij de Est. Op ongeveer driehonderd meter voor het einde liet Taaramäe zijn medevluchter achter zich, wat hem de dagzege en de leiderstrui opleverde.[8]

Uitslag[bewerken]

Finike - Elmalı (185 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis 5u40'31"
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge + 6"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 38"
4 Vlag van Eritrea Merhawi Kudus Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
5 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice z.t.
6 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.
7 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 43"
8 Vlag van Kroatië Kristijan Đurasek Vlag van Italië Lampre-Merida + 44"
9 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor z.t.
10 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF z.t.
13 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
38 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 7'39"
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis 12u46'31"
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge + 6"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 38"
4 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.
5 Vlag van Eritrea Merhawi Kudus Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
6 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice z.t.
7 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 43"
8 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 44"
9 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale z.t.
10 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF z.t.
13 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
38 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 7'39"

4e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

In de openingsfase van de wedstrijd ontstond een kopgroep van vijf man. Frederik Backaert, Maksim Belkov, Adam Phelan, Andrea Fedi en Lluís Mas reden de hele dag vooraan. Het vijftal kreeg niet meer dan vier minuten voorsprong.

Tijdens de etappe begon het hard te regenen. Hierdoor werden de Turkse wegen spiegelglad en ontstonden er valpartijen in een afdaling. Onder meer Merhawi Kudus, de nummer vijf in het klassement, kwam ten val. Op negentig kilometer van de streep werd vervolgens besloten om de koers te neutraliseren. André Greipel kroop meteen in een volgwagen en leek de wedstrijd te willen verlaten, maar stapte later toch weer op zijn fiets. Na een lange pauze werd de wedstrijd hervat. De koplopers mochten als eerste van start en kregen de voorsprong die ze hadden op het moment dat de koers werd stilgelegd.

Met nog 26 kilometer te gaan plaatste Mas een aanval in de kopgroep, maar de Spanjaard werd snel gegrepen door zijn vluchtgenoten. Op vijftien kilometer van de aankomst kregen de renners een heuvel voor de kiezen. De Spanjaard probeerde hierop opnieuw aan te vallen. Hij kreeg Belkov met zich mee, maar een aantal minuten later werd het tweetal teruggepakt door het peloton. Ondertussen werd op de beklimming het peloton uitgedund. Onder meer Theo Bos moest lossen.

Mark Cavendish en André Greipel hadden de heuvel wél overleefd. Het peloton stevende vervolgens af op een massasprint. Omega Pharma-Quick-Step beschikte in de slotkilometers over de beste trein. Cavendish werd in perfecte positie naar de sprint gebracht en maakte het werk van zijn ploeggenoten goed af. De 28-jarige renner was met afstand de snelste. Hij behaalde daarmee zijn derde overwinning in deze ronde.

Het podium werd vervolledigd door Maximiliano Richeze en Mark Renshaw, die de sprint voor de winnaar aantrok. Nederlander Jetse Bol eindigde namens Belkin als zesde. De leiderstrui van Rein Taaramäe kwam niet in gevaar.[9]

Uitslag[bewerken]

Fethiye - Marmaris (132 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 3u14'23"
2 Vlag van Argentinië Maximiliano Richeze Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
3 Vlag van Australië Mark Renshaw Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step z.t.
4 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
5 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
6 Vlag van Nederland Jetse Bol Vlag van Nederland Belkin z.t.
7 Vlag van Slovenië Aldo Ino Ilešič Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.
8 Vlag van Oostenrijk Marco Haller Vlag van Rusland Katjoesja z.t.
9 Vlag van Turkije Ahmet Örken Vlag van Turkije Torku Şeker Spor z.t.
10 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis 16u00'54"
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge + 6"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 38"
4 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.
5 Vlag van Eritrea Merhawi Kudus Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
6 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 43"
7 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 44"
8 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale z.t.
9 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF z.t.
10 Vlag van Kazachstan Aleksandr Djatsjenko Vlag van Kazachstan Astana z.t.
12 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
47 Vlag van Nederland Jetse Bol Vlag van Nederland Belkin + 10'33"

5e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

In deze etappe tussen de badplaatsen Marmaris en Bodrum kozen negen renners het hazenpad. Nico Sijmens was er een van. Hij had gezelschap van Matthias Krizek, Mattia Pozzo, Nicola Boem, Mirko Tedeschi, Lachlan Norris, Dennis Van Niekerk, Marc de Maar en Fabricio Ferrari.

Het verhaal van de rit werd snel duidelijk. De negen mochten ruim vier uur de aandacht opeisen. Samen met Cofidis (voor Rein Taaramäe) hield het team van Omega Pharma-Quick-Step (voor Mark Cavendish) de vluchters binnen zijn vizier. Op tien kilometer van de streep hadden ze alle vluchters te pakken.

In het heuvelachtige hinterland van Bodrum probeerden enkele renners de sprint te ontlopen. Voor de revaliderende André Greipel ging dat te snel. De Duitser moest afhaken en zou niet meesprinten.

Een sterke Gianni Meersman hield de trein van OPQS op de rails, maar de zwarthemden hadden wel krachten verspeeld. Cavendish kwam daardoor te vroeg op kop. Elia Viviani hield hem van een vierde ritzege. Hij klopte de Brit met meer dan een fietslengte.[10]

Onderweg verzamelde de tot Antilliaan genaturaliseerde Nederlander De Maar, ondanks zijn pijnlijke rug, voldoende punten om de bergtrui te heroveren.[11]

Uitslag[bewerken]

Marmaris - Bodrum (183 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale 4u34'11"
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step z.t.
3 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
4 Vlag van Italië Andrea Fedi Vlag van Italië Neri Sottoli z.t.
5 Vlag van Italië Danilo Napolitano Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
6 Vlag van Brazilië Rafael Andriato Vlag van Italië Neri Sottoli z.t.
7 Vlag van Nederland Barry Markus Vlag van Nederland Belkin z.t.
8 Vlag van Italië Niccolò Bonifazio Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
9 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
10 Vlag van Australië Adam Phelan Vlag van Australië Drapac z.t.
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis 16u00'54"
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge + 6"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 38"
4 Vlag van Eritrea Merhawi Kudus Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
5 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA z.t.
6 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 43"
7 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 44"
8 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF z.t.
9 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale z.t.
10 Vlag van Kazachstan Aleksandr Djatsjenko Vlag van Kazachstan Astana z.t.
12 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert z.t.
47 Vlag van Nederland Jetse Bol Vlag van Nederland Belkin + 10'33"

6e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

In tegenstelling tot de vorige etappes duurde het vandaag even voordat een kopgroep een vrijgeleide kreeg. Uiteindelijk slaagden vijf renners erin om weg te rijden. Daarbij zat één Nederlander: Wesley Kreder. De coureur van Wanty-Groupe Gobert kleurde samen met André Greipel, Javier Aramendia, Adrian Kurek en Matthias Krizek de etappe. Het vijftal kreeg een maximale voorsprong van ruim zes minuten. Met nog dertig kilometer te gaan werd de groep gegrepen. Een groot peloton reed vervolgens naar de voet van de lastige slotklim.

Het peloton werd op deze berg snel uitgedund. Op drie kilometer van de streep opende Adam Hansen de aanval, maar hij werd meteen teruggegrepen. Daarna probeerde Valerio Conti weg te rijden, maar ook hij raakte niet weg. Op twee kilometer van de streep probeerde Conti het opnieuw. Deze keer kreeg hij meer ruimte. De Italiaan werd echter snel bijgehaald door Adam Yates, die een vanuit het flink uitgedunde peloton een aanval plaatste. De nummer twee van het klassement sloeg direct een groot gat. Leider Rein Taaramäe kon niet mee.

Er ontstond vervolgens een spannend secondespel tussen Taaramäe en Yates. De Est had voorafgaand aan de etappe zes seconden voorsprong op de renner van Orica-GreenEdge. Hij deed er alles aan om het gat zo klein mogelijk te houden, maar slaagde er niet in. De 21-jarige Yates reed steeds verder weg en had op de aankomstlijn zeven seconden voorsprong op zijn grootste concurrent. Dit betekent dat de Brit nu in het klassement één luttele seconde voorsprong heeft op Taaramäe, die de etappe als vierde eindigde. Davide Formolo en Davide Rebellin passeerden hem nog in de laatste meters.[12]

Uitslag[bewerken]

Bodrum - Selçuk (182 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge 4u11'46"
2 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale + 2"
3 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice z.t.
4 Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis + 7"
5 Vlag van Kroatië Kristijan Đurasek Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
6 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor z.t.
7 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis z.t.
8 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 15"
9 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 17"
10 Vlag van Spanje Javier Mejías Vlag van Verenigde Staten Novo Nordisk + 26"
14 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert + 36"
15 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 50"
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge 24u46'57"
2 Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis + 1"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 39"
4 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale + 40"
5 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice + 44"
6 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 45"
7 Vlag van Kroatië Kristijan Đurasek Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
8 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 47"
9 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 54"
10 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF + 1'04"
11 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert + 1'14"
43 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 15'10"

7e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

Wesley Kreder zat net de dag ervoor in de kopgroep van de dag. De Nederlander van Wanty-Groupe Gobert reed samen met Wesley Sulzberger en Piotr Gawrońskiin de aanval. Het trio kreeg weinig ruimte van de sprintersploegen. De maximale voorsprong bedroeg niet meer dan drie minuten.

Op negen kilometer van de eindstreep werden de leiders gegrepen. Het peloton stevende vervolgens af op een massasprint. In de slotkilometer nam Omega Pharma-Quick-Step de leiding. Mark Cavendish had een indrukwekkende trein voor zich. Achter de Brit ontstond zelfs een gat.

Elia Viviani wist dat gat echter op indrukwekkende wijze te dichten. Hij was in een chaotische spurt (met enkele valpartijen) duidelijk sneller dan Cavendish. De Brit werd bovendien nog gepasseerd door Andrea Guardini, die van heel ver moest komen.

Theo Bos eindigde op plaats vijf in de spurt. Met Wouter Wippert staat er daarnaast een tweede Nederlander in de top tien. De renner in Australische dienst werd tiende.[13]

Uitslag[bewerken]

Kuşadası - İzmir (132 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale 3u04'25"
2 Vlag van Italië Andrea Guardini Vlag van Kazachstan Astana z.t.
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step z.t.
4 Vlag van België Kris Boeckmans Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
5 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
6 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
7 Vlag van Turkije Ahmet Örken Vlag van Turkije Torku Şeker Spor z.t.
8 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
9 Vlag van Verenigde Staten Ken Hanson Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.
10 Vlag van Nederland Wouter Wippert Vlag van Australië Drapac z.t.
Algemeen klassement
Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge 24u46'57"
2 Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis + 1"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 39"
4 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale + 40"
5 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice + 44"
6 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 45"
7 Vlag van Kroatië Kristijan Đurasek Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
8 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 47"
9 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 54"
10 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF + 1'04"
11 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert + 1'14"
42 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 15'10"

8e etappe[bewerken]

Verloop[bewerken]

In deze korte afsluitende etappe voltrok zich een spervuur aan aanvallen in de eerst veertig kilometer. Toch was er tot dan toe niet een succesvol. Nadat Pablo Colonna, Tomasz Kiendyś, Nazim Bakırcı, Javier Mejías, Valerio Conti, Javier Aramendia en Youcef Reguigui (MTN-Qhubeka) het probeerden, haalden met name Omega Pharma-Quick-Step en Cannondale hun voet van de gashendel.

De voorsprong van de zeven koplopers werd echter nooit groter dan veertig seconden. De sprintersploegen hielden de vlucht op het plaatselijke circuit in Istanboel prima onder controle. Op tien kilometer voor het einde was het gedaan voor de mannen voorop en kon het peloton uitkijken naar de laatste massasprint in deze rittenkoers. Op vier kilometer van de streep kwam de Omega Pharma-Quick-Step-trein aan het front en voerde vervolgens een verschrikkelijk hoog tempo op. Mark Cavendish werd in een zetel naar de streep gebracht en haalde het uiteindelijk makkelijk voor Elia Viviani en Andrea Guardini.[14]

Uitslag[bewerken]

Istanboel - Istanboel (121 km)
Plaats Naam Ploeg Tijd
Winnaar Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 2u35'00"
2 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale z.t.
3 Vlag van Italië Andrea Guardini Vlag van Kazachstan Astana z.t.
4 Vlag van België Kris Boeckmans Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
5 Vlag van Nieuw-Zeeland Greg Henderson Vlag van België Lotto-Belisol z.t.
6 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin z.t.
7 Vlag van Slovenië Aldo Ino Ilešič Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.
8 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise z.t.
9 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka z.t.
10 Vlag van Verenigde Staten Ken Hanson Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare z.t.

Eindklassementen[bewerken]

Algemeen klassement[bewerken]

Plaats Naam Ploeg Tijd
Lichtblauwe trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge 30u26'22"
2 Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis + 5"
3 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis + 39"
4 Vlag van Italië Davide Formolo Vlag van Italië Cannondale + 40"
5 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice + 44"
6 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 45"
7 Vlag van Kroatië Kristijan Đurasek Vlag van Italië Lampre-Merida z.t.
8 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 51"
9 Vlag van Australië Adam Hansen Vlag van België Lotto-Belisol + 58"
10 Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF + 1'04"
11 Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert + 1'18"
12 Vlag van Kazachstan Aleksandr Djatsjenko Vlag van Kazachstan Astana + 1'35"
13 Vlag van Polen Tomasz Marczyński Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice z.t.
14 Vlag van Spanje Javier Mejías Vlag van Verenigde Staten Novo Nordisk + 2'10"
15 Vlag van Spanje Peio Bilbao Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 2'32"
16 Vlag van Rusland Aleksandr Rybakov Vlag van Rusland Katjoesja + 2'59"
17 Vlag van Uruguay Fabricio Ferrari Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA + 3'27"
18 Vlag van Spanje David de la Fuente Vlag van Turkije Torku Şeker Spor + 3'56"
19 Vlag van Australië Adam Phelan Vlag van Australië Drapac + 5'47"
20 Vlag van Zuid-Afrika Dennis Van Niekerk Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka + 6'11"
42 Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare + 16'12"

Puntenklassement[bewerken]

Plaats Naam Ploeg Punten
Groene trui Vlag van Verenigd Koninkrijk Mark Cavendish Vlag van België Omega Pharma-Quick-Step 88
2 Vlag van Italië Elia Viviani Vlag van Italië Cannondale 78
3 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka 48
4 Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise 44
5 Vlag van Nederland Theo Bos Vlag van Nederland Belkin 42

Bergklassement[bewerken]

Plaats Naam Ploeg Punten
Rode trui Vlag van Nederland Marc de Maar Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare 15
2 Vlag van Italië Davide Frattini Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare 12
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Adam Yates Vlag van Australië Orica-GreenEdge 12
8 Vlag van België Pieter Vanspeybrouck Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise 5

Sprintklassement[bewerken]

Plaats Naam Ploeg Punten
Witte trui Vlag van Italië Mattia Pozzo Vlag van Italië Neri Sottoli 15
2 Vlag van Spanje Javier Aramendia Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA 8
3 Vlag van België Fréderique Robert Vlag van België Wanty-Groupe Gobert 8
4 Vlag van Nederland Wesley Kreder Vlag van België Wanty-Groupe Gobert 5

Klassementenverloop[bewerken]

Etappe Winnaar Algemeen klassement
Puntenklassement
Bergklassement
Sprintklassement
Ploegenklassement
1 Mark Cavendish Mark Cavendish Mark Cavendish Marc de Maar Fréderique Robert Lampre-Merida
2 Mark Cavendish
3 Rein Taaramäe Rein Taaramäe Rein Taaramäe Mattia Pozzo Cofidis
4 Mark Cavendish
5 Elia Viviani Marc de Maar
6 Adam Yates Adam Yates
7 Elia Viviani
8 Mark Cavendish
0Eindstanden
Adam Yates Mark Cavendish Marc de Maar Mattia Pozzo Cofidis

UCI Europe Tour[bewerken]

In deze Ronde van Turkije zijn punten te verdienen voor de ranking in de UCI Europe Tour 2014. Enkel renners die uitkomen voor een (pro-)continentale ploeg, maken aanspraak om punten te verdienen.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e
Eindklassement 100 70 40 30 25 20 15 10 9 8 7 6 5 4 3
Per etappe 20 14 8 7 6 5 4 2
Drager leiderstrui (per dag) 10
Ranking
# Renner Ploeg Punten
1 Vlag van Estland Rein Taaramäe Vlag van Frankrijk Cofidis 127
2 Vlag van Frankrijk Romain Hardy Vlag van Frankrijk Cofidis 54
3 Vlag van Italië Davide Rebellin Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice 39
4 Vlag van Spanje Juan José Cobo Vlag van Turkije Torku Şeker Spor 25
5 Vlag van Italië Kristian Sbaragli Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka 20
6 Vlag van Spanje Luis León Sánchez Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA 17
7 Vlag van Italië Francesco Chicchi Vlag van Italië Neri Sottoli 14
8 Vlag van Italië Danilo Napolitano Vlag van België Wanty-Groupe Gobert 10
Vlag van België Michael Van Staeyen Vlag van België Topsport Vlaanderen-Baloise 10
10 Vlag van Slovenië Aldo Ino Ilešič Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare 8
Vlag van Italië Enrico Barbin Vlag van Italië Bardiani CSF 8
12 Vlag van Eritrea Merhawi Kudus Vlag van Zuid-Afrika MTN-Qhubeka 7
Vlag van Italië Andrea Fedi Vlag van Italië Neri Sottoli 7
Vlag van België Kevin Seeldraeyers Vlag van België Wanty-Groupe Gobert 7
15 Vlag van Italië Francesco Lasca Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA 6
16 Vlag van Verenigde Staten Ken Hanson Vlag van Verenigde Staten Unitedhealthcare 5
Vlag van Brazilië Rafael Andriato Vlag van Italië Neri Sottoli 5
Vlag van Polen Tomasz Marczyński Vlag van Polen CCC Polsat Polkowice 5
19 Vlag van Turkije Ahmet Örken Vlag van Turkije Torku Şeker Spor 4
Vlag van Spanje Javier Mejías Vlag van Verenigde Staten Novo Nordisk 4
20 Vlag van Spanje Peio Bilbao Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA 3

Etappewedstrijden
Vlag van Frankrijk Ster van Bessèges · Vlag van Frankrijk Ronde van de Middellandse Zee · Vlag van Spanje Ruta del Sol · Vlag van Portugal Ronde van de Algarve · Vlag van Frankrijk Ronde van de Haut-Var · Vlag van België Driedaagse van West-Vlaanderen · Vlag van Italië Internationale Wielerweek · Vlag van Frankrijk Internationaal Wegcriterium · Vlag van België Driedaagse van De Panne-Koksijde · Vlag van Frankrijk Ronde van de Sarthe · Vlag van Italië Ronde van Trentino · Vlag van Turkije Ronde van Turkije · Vlag van Frankrijk Vierdaagse van Duinkerke · Vlag van Azerbeidzjan Ronde van Azerbeidzjan · Vlag van Polen Szlakiem Grodów Piastowskich · Vlag van Spanje Ronde van Castilië en León · Vlag van Frankrijk Ronde van Picardië · Vlag van Noorwegen Ronde van Noorwegen · Vlag van NederlandVlag van België World Ports Classic · Vlag van Duitsland Ronde van Beieren · Vlag van België Ronde van België · Vlag van Noorwegen Tour des Fjords · Vlag van Estland Ronde van Estland · Vlag van Luxemburg Ronde van Luxemburg · Vlag van Frankrijk Boucles de la Mayenne · Vlag van Nederland Ster ZLM Toer · Vlag van Slovenië Ronde van Slovenië · Vlag van Frankrijk Route du Sud · Vlag van Oostenrijk Ronde van Oostenrijk · Vlag van Roemenië Sibiu Cycling Tour · Vlag van België Ronde van Wallonië · Vlag van Portugal Ronde van Portugal · Vlag van Denemarken Ronde van Denemarken · Vlag van Frankrijk Ronde van de Ain · Vlag van Spanje Ronde van Burgos · Vlag van Noorwegen Arctic Race of Norway · Vlag van Frankrijk Ronde van de Limousin · Vlag van Frankrijk Ronde van Poitou-Charentes · Vlag van Verenigd Koninkrijk Ronde van Groot-Brittannië · Vlag van Frankrijk Ronde van Gévaudan Languedoc-Roussillon · Vlag van België Eurométropole Tour

Eendaagse wedstrijden
Vlag van Frankrijk GP La Marseillaise · Vlag van Italië Grote Prijs van de Etruskische Kust · Vlag van Spanje Trofeo Palma · Vlag van Spanje Trofeo Ses Salines · Vlag van Spanje Trofeo Serra de Tramuntana · Vlag van Spanje Trofeo Platja de Muro · Vlag van Italië Trofeo Laigueglia · Vlag van Spanje Ronde van Murcia · Vlag van België Omloop Het Nieuwsblad · Vlag van Frankrijk Classic Sud Ardèche · Vlag van Zwitserland GP Lugano · Vlag van Spanje Clásica de Almería · Vlag van België Kuurne-Brussel-Kuurne · Vlag van Frankrijk La Drôme Classic · Vlag van België Le Samyn · Vlag van Italië GP Città di Camaiore · Vlag van Italië Strade Bianche · Vlag van Italië Roma Maxima · Vlag van Nederland Ronde van Drenthe · Vlag van Nederland Dwars door Drenthe · Vlag van België Nokere Koerse · Vlag van Italië GP Nobili Rubinetterie · Vlag van België Handzame Classic · Vlag van Frankrijk Classic Loire-Atlantique · Vlag van Frankrijk Grote Prijs van Cholet-Pays de Loire · Vlag van België Dwars door Vlaanderen · Vlag van Frankrijk Route Adélie de Vitré · Vlag van Nederland Volta Limburg Classic · Vlag van Spanje Grote Prijs Miguel Indurain · Vlag van Spanje Ronde van La Rioja · Vlag van België Scheldeprijs · Vlag van België GP Cerami · Vlag van Spanje Klasika Primavera · Vlag van Frankrijk Parijs-Camembert · Vlag van België Brabantse Pijl · Vlag van Frankrijk GP Denain · Vlag van Frankrijk Ronde van de Finistère · Vlag van Frankrijk Tro Bro Léon · Vlag van Duitsland Ronde van Keulen · Vlag van Frankrijk La Roue Tourangelle · Vlag van Duitsland Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt · Vlag van Frankrijk Ronde van de Somme · Vlag van Duitsland ProRace Berlin · Vlag van Frankrijk Grote Prijs van Plumelec · Vlag van Frankrijk Boucles de l'Aulne · Vlag van Nederland Ronde van Zeeland Seaports · Vlag van Zwitserland GP Kanton Aargau · Vlag van België Ronde van Limburg · Vlag van Italië Ronde van de Apennijnen · Vlag van België Halle-Ingooigem · Vlag van Spanje Prueba Villafranca de Ordizia · Vlag van Italië GP Industria & Artigianato-Larciano · Vlag van Italië Ronde van Toscane · Vlag van Spanje Circuito de Getxo · Vlag van Frankrijk Polynormande · Vlag van Verenigd Koninkrijk RideLondon Classic · Vlag van België GP Stad Zottegem · Vlag van Nederland Arnhem-Veenendaal Classic · Vlag van Frankrijk Châteauroux Classic de l'Indre · Vlag van België Druivenkoers Overijse · Vlag van België Brussels Cycling Classic · Vlag van Frankrijk GP Fourmies · Vlag van Frankrijk Ronde van de Doubs · Vlag van België GP Jef Scherens · Vlag van Italië Coppa Bernocchi · Vlag van België GP van Wallonië · Vlag van Italië Coppa Agostoni · Vlag van Italië Ronde van de Drie Valleien · Vlag van België Kampioenschap van Vlaanderen · Vlag van België Grote Prijs Impanis-Van Petegem · Vlag van Italië Memorial Marco Pantani · Vlag van Italië GP Industria & Commercio di Prato · Vlag van Frankrijk GP van Isbergues · Vlag van België Omloop van het Houtland · Vlag van Frankrijk Duo Normand · Vlag van Italië Milaan-Turijn · Vlag van Duitsland Ronde van het Münsterland · Vlag van Frankrijk Ronde van de Vendée · Vlag van België Memorial Frank Vandenbroucke · Vlag van Italië Coppa Sabatini · Vlag van Frankrijk Parijs-Bourges · Vlag van Italië Ronde van Emilia · Vlag van Frankrijk Parijs-Tours · Vlag van Italië GP Beghelli · Vlag van België Nationale Sluitingsprijs · Vlag van Frankrijk Chrono des Nations