Ronde van Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van België Ronde van Vlaanderen
Niki Terpstra op de Oude Kwaremont, bezig aan zijn beslissende solo tijdens de door hem gewonnen Ronde van Vlaanderen 2018.
Niki Terpstra op de Oude Kwaremont, bezig aan zijn beslissende solo tijdens de door hem gewonnen Ronde van Vlaanderen 2018.
Lokale naam Ronde van Vlaanderen,
De Ronde
Bijnaam Vlaanderens Mooiste,
De Hoogmis
Regio Vlaanderen, België
Periode 1e weekend van april
Organisator Flanders Classics
Classificatie
Discipline Weg
Type Kassei- en heuvelklassieker
Internationale kalender UCI World Tour
Geschiedenis
Eerste editie 1913
Aantal edities 103 (2019)
Eerste winnaar Vlag van België Paul Deman
Laatste winnaar Vlag van Italië Alberto Bettiol
Laatste Belgische winnaar Philippe Gilbert (2017)
Laatste Nederlandse winnaar Niki Terpstra (2018)
Meeste zeges Vlag van België Achiel Buysse
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
Vlag van België Eric Leman
Vlag van België Johan Museeuw
Vlag van België Tom Boonen
Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
(3 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Ronde van Vlaanderen werd in 1913 voor het eerst georganiseerd door de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers van kranten en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten. Léon van den Haute, stichter en sterke man achter de schermen bij Sportwereld was ook de stichter van de eerste Ronde van Vlaanderen.[1] Later werd ten onrechte aangenomen dat journalist Karel Van Wijnendaele al van bij de start de inrichter van de Ronde was. Van Wijnendaele was de man van de marketing die vooral na de oorlog de Ronde haar legendarische uitstraling meegaf.

De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd. Onder andere omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte. De Ronde van Vlaanderen is onderdeel van de UCI World Tour.

Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen, de Italiaan Fiorenzo Magni en de Zwitser Fabian Cancellara met elk drie overwinningen. Magni is de enige die de Ronde drie keer op rij wist te winnen. De succesvolste Nederlander is Jan Raas met twee overwinningen en twee derde plaatsen.

Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975), Tom Boonen (2006) en Peter Sagan (2016) zijn de enige renners die de Ronde van Vlaanderen wonnen als wereldkampioen.

Trofee[bewerken]

Sinds 1995 krijgt de winnaar van de Ronde van Vlaanderen een trofee, een bronzen beeld van vier kilo, dat wordt gemaakt door de Vlaamse kunstenaar Fernand Vanderplancke. Ook de winnares bij de vrouwen ontvangt een trofee die sinds 2019, op verzoek van Jolien D'Hoore, gelijk is aan die van de mannen.[2]

Parcours[bewerken]

De Paterberg is sinds 2012 de laatste helling op het parcours.

In de eerste helft van de 20e eeuw lagen de Vlaamse wegen er vaak slecht bij, zodat een selectief parcours relatief eenvoudig uit te tekenen was. Grote delen van de wedstrijd verliepen zo vanzelf op kasseiwegen. Halverwege de eeuw werden na de grote verbindingswegen ook meer en meer lokale wegen geasfalteerd, zodat de wedstrijd steeds meer moest uitwijken naar kleinere wegen en hellingen. Omdat het steeds moeilijker was de nodige kasseistroken aan te doen, werden uiteindelijk steeds meer hellingen opgenomen in het parcours. Het zwaartepunt van de wedstrijd verplaatste zich zo steeds meer naar de Vlaamse Ardennen.

De startplaats en de finish wijzigden herhaaldelijk doorheen de geschiedenis. Oorspronkelijk startte de Ronde in Gent (tot 1976). Later werd de start achtereenvolgens overgeplaatst naar Sint-Niklaas (1977-1997), Brugge (1998-2016) en ten slotte Antwerpen (sinds 2017). De finish was oorspronkelijk eveneens in of rond Gent (tot 1972). Later werd dit Meerbeke (1973-2011) en nadien Oudenaarde (sinds 2012). Momenteel[wanneer?] ligt de finishlijn aan de Minderbroederstraat, vlak bij het centrum van Oudenaarde.[3]

Na een relatief vlak begin slingert het parcours zich door de Vlaamse Ardennen richting finish. Het precieze parcours wijzigt elk jaar een klein beetje. Steeds moeten de renners zo'n twintig kilometer aan kasseistroken en zo'n vijftien à twintig hellingen overbruggen.

Van 1975 tot en met 2011 waren de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg meestal de laatste twee hellingen die werden beklommen voor de finish. Door de overplaatsing van de finish naar Oudenaarde in 2012, verloren de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg hun rol en werden zij geschrapt uit het parcours. De Oude Kwaremont en de Paterberg werden sindsdien driemaal beklommen in de finale.

In 2014 werd het parcours wederom aangepast. Sindsdien is de Oude Kwaremont de eerste klim van de dag. Nadien wordt een grote lus afgelegd met hellingen en kasseistroken. Na de tweede passage van de Oude Kwaremont en de eerste maal Paterberg volgen in de slotlus een reeks van zware kasseihellingen waaronder de Koppenberg, Taaienberg en Nieuwe Kruisberg, alvorens de Oude Kwaremont en Paterberg opnieuw moeten worden beklommen.

In 2017 werd de Muur van Geraardsbergen opnieuw opgenomen in het parcours, ditmaal op honderd kilometer van de finish.

Hellingen[bewerken]

Voornaamste kasseistroken[bewerken]

Erelijst[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
1913 Vlag van België Paul Deman Vlag van België Joseph Van Daele Vlag van België Victor Doms
1914 Vlag van België Marcel Buysse Vlag van België Henri Van Lerberghe Vlag van België Pierre Van de Velde
1915-1918 Niet verreden
1919 Vlag van België Henri Van Lerberghe Vlag van België Lucien Buysse Vlag van België Jules Van Hevel
1920 Vlag van België Jules Van Hevel Vlag van België Albert Dejonghe Vlag van België Alphonse Van Hecke
1921 Vlag van België René Vermandel Vlag van België Jules Van Hevel Vlag van België Louis Budts
1922 Vlag van België Léon Devos Vlag van Frankrijk Jean Brunier Vlag van Frankrijk Francis Pélissier
1923 Vlag van Zwitserland Henri Suter Vlag van België Charles Deruyter Vlag van België Albert Dejonghe
1924 Vlag van België Gérard Debaets Vlag van België René Vermandel Vlag van België Félix Sellier
1925 Vlag van België Julien Delbecque Vlag van België Joseph Pe Vlag van België Hector Martin
1926 Vlag van België Denis Verschueren Vlag van België Gustave Van Slembrouck Vlag van België Raymond Decorte
1927 Vlag van België Gérard Debaets Vlag van België Gustave Van Slembrouck Vlag van België Maurice De Waele
1928 Vlag van België Jan Mertens Vlag van België August Mortelmans Vlag van België Louis Delannoy
1929 Vlag van België Joseph Dervaes Vlag van België Georges Ronsse Vlag van België Alfred Hamerlinck
1930 Vlag van België Frans Bonduel Vlag van België Aimé Dossche Vlag van België Émile Joly
1931 Vlag van België Romain Gijssels Vlag van Nederland Cesar Bogaert Vlag van België Jean Aerts
1932 Vlag van België Romain Gijssels Vlag van België Alfons Deloor Vlag van België Alfred Hamerlinck
1933 Vlag van België Alfons Schepers Vlag van België Léon Tommies Vlag van België Romain Gijssels
1934 Vlag van België Gaston Rebry Vlag van België Alfons Schepers Vlag van België Félicien Vervaecke
1935 Vlag van België Louis Duerloo Vlag van België Eloi Meulenberg Vlag van België Corneille Leemans
1936 Vlag van België Louis Hardiquest Vlag van België Edgard De Caluwé Vlag van België François Neuville
1937 Vlag van België Michel D'Hooghe Vlag van België Hubert Deltour Vlag van België Louis Hardiquest
1938 Vlag van België Edgard De Caluwé Vlag van België Sylvère Maes Vlag van België Marcel Kint
1939 Vlag van België Karel Kaers Vlag van België Romain Maes Vlag van België Edward Vissers
1940 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Georges Christiaens Vlag van België Briek Schotte
1941 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Gustaaf Van Overloop Vlag van België Odiel Van Den Meersschaut
1942 Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Georges Claes Vlag van België Robert Van Eenaeme
1943 Vlag van België Achiel Buysse Vlag van België Albert Sercu Vlag van België Camille Beeckmann
1944 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Jef Moerenhout
1945 Vlag van België Sylvain Grysolle Vlag van België Albert Sercu Vlag van België Jef Moerenhout
1946 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van Frankrijk Louis Thiétard Vlag van België Briek Schotte
1947 Vlag van België Emiel Faignaert Vlag van België Roger Desmet Vlag van België Rik Renders
1948 Vlag van België Briek Schotte Vlag van België Albert Ramon Vlag van België Marcel Rijckaert
1949 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van België Valère Ollivier Vlag van België Briek Schotte
1950 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van België Briek Schotte Vlag van Frankrijk Louis Caput
1951 Vlag van Italië Fiorenzo Magni Vlag van Frankrijk Bernard Gauthier Vlag van Frankrijk Attilio Redolfi
1952 Vlag van België Roger Decock Vlag van Italië Loretto Petrucci Vlag van België Briek Schotte
1953 Vlag van Nederland Wim van Est Vlag van België Désiré Keteleer Vlag van Frankrijk Bernard Gauthier
1954 Vlag van België Raymond Impanis Vlag van Frankrijk François Mahé Vlag van België Alfons Van Den Brande
1955 Vlag van Frankrijk Louison Bobet Vlag van Zwitserland Hugo Koblet Vlag van België Rik Van Steenbergen
1956 Vlag van Frankrijk Jean Forestier Vlag van België Stan Ockers Vlag van België Leon Van Daele
1957 Vlag van België Fred De Bruyne Vlag van België Jozef Planckaert Vlag van België Norbert Kerckhove
1958 Vlag van België Germain Derycke Vlag van België Willy Truye Vlag van Italië Angelo Conterno
1959 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Frans Schoubben Vlag van België Gilbert Desmet I
1960 Vlag van België Arthur Decabooter Vlag van Frankrijk Jean Graczyk Vlag van België Rik Van Looy
1961 Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson Vlag van Italië Nino Defilippis Vlag van Nederland Jo de Haan
1962 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van België Michel Van Aerde Vlag van België Norbert Kerckhove
1963 Vlag van België Noël Foré Vlag van België Frans Melckenbeeck Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
1964 Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van België Benoni Beheyt Vlag van Nederland Jo de Roo
1965 Vlag van Nederland Jo de Roo Vlag van België Edward Sels Vlag van België Georges Van Coningsloo
1966 Vlag van België Edward Sels Vlag van Italië Adriano Durante Vlag van België Georges Vandenberghe
1967 Vlag van Italië Dino Zandegu Vlag van België Noël Foré Vlag van België Eddy Merckx
1968 Vlag van België Walter Godefroot Vlag van Duitsland Rudi Altig Vlag van Nederland Jan Janssen
1969 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van Italië Felice Gimondi Vlag van Italië Marino Basso
1970 Vlag van België Eric Leman Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België Eddy Merckx
1971 Vlag van Nederland Evert Dolman Vlag van België Frans Kerremans Vlag van Frankrijk Cyrille Guimard
1972 Vlag van België Eric Leman Vlag van België André Dierickx Vlag van België Frans Verbeeck
1973 Vlag van België Eric Leman Vlag van België Freddy Maertens Vlag van België Eddy Merckx
1974 Vlag van Nederland Cees Bal Vlag van België Frans Verbeeck Vlag van België Eddy Merckx
1975 Vlag van België Eddy Merckx Vlag van België Frans Verbeeck Vlag van België Marc Demeyer
1976 Vlag van België Walter Planckaert Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van België Marc Demeyer
1977 Vlag van België Roger De Vlaeminck Vlag van België Walter Godefroot Vlag van Nederland Jan Raas
1978 Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België Michel Pollentier Vlag van Duitsland Gregor Braun
1979 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Marc Demeyer Vlag van België Daniel Willems
1980 Vlag van België Michel Pollentier Vlag van Italië Francesco Moser Vlag van Nederland Jan Raas
1981 Vlag van Nederland Hennie Kuiper Vlag van Nederland Frits Pirard Vlag van Nederland Jan Raas
1982 Vlag van België René Martens Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van België Rudy Pevenage
1983 Vlag van Nederland Jan Raas Vlag van België Ludo Peeters Vlag van België Marc Sergeant
1984 Vlag van Nederland Johan Lammerts Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Luc Vandenbroucke
1985 Vlag van België Eric Vanderaerden Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van Nederland Hennie Kuiper
1986 Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Jean-Philippe Vandenbrande
1987 Vlag van België Claude Criquielion Vlag van Ierland Seán Kelly Vlag van België Eric Vanderaerden
1988 Vlag van België Eddy Planckaert Vlag van Australië Phil Anderson Vlag van Nederland Adrie van der Poel
1989 Vlag van België Edwig Van Hooydonck Vlag van België Herman Frison Vlag van Noorwegen Dag Otto Lauritzen
1990 Vlag van Italië Moreno Argentin Vlag van België Rudy Dhaenens Vlag van Nederland John Talen
1991 Vlag van België Edwig Van Hooydonck Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Denemarken Rolf Sørensen
1992 Vlag van Frankrijk Jacky Durand Vlag van Zwitserland Thomas Wegmüller Vlag van België Edwig Van Hooydonck
1993 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Nederland Frans Maassen Vlag van Italië Dario Bottaro
1994 Vlag van Italië Gianni Bugno Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Moldavië Andrei Tchmil
1995 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Italië Fabio Baldato Vlag van Moldavië Andrei Tchmil
1996 Vlag van Italië Michele Bartoli Vlag van Italië Fabio Baldato Vlag van België Johan Museeuw
1997 Vlag van Denemarken Rolf Sørensen Vlag van Frankrijk Frédéric Moncassin Vlag van Italië Franco Ballerini
1998 Vlag van België Johan Museeuw Vlag van Italië Stefano Zanini Vlag van Oekraïne Andrei Tchmil
1999 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Frank Vandenbroucke Vlag van België Johan Museeuw
2000 Vlag van België Andrei Tchmil Vlag van Italië Dario Pieri Vlag van Letland Romāns Vainšteins
2001 Vlag van Italië Gianluca Bortolami Vlag van Nederland Erik Dekker Vlag van Italië Denis Zanette
2002 Vlag van Italië Andrea Tafi Vlag van België Johan Museeuw Vlag van België Peter Van Petegem
2003 Vlag van België Peter Van Petegem Vlag van België Frank Vandenbroucke Vlag van Australië Stuart O'Grady
2004 Vlag van Duitsland Steffen Wesemann Vlag van België Leif Hoste Vlag van België Dave Bruylandts
2005 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Duitsland Andreas Klier Vlag van België Peter Van Petegem
2006 Vlag van België Tom Boonen Vlag van België Leif Hoste Vlag van Verenigde Staten George Hincapie
2007 Vlag van Italië Alessandro Ballan Vlag van België Leif Hoste Vlag van Italië Luca Paolini
2008 Vlag van België Stijn Devolder Vlag van België Nick Nuyens Vlag van Spanje Juan Antonio Flecha
2009 Vlag van België Stijn Devolder Vlag van Duitsland Heinrich Haussler Vlag van België Philippe Gilbert
2010 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Tom Boonen Vlag van België Philippe Gilbert
2011 Vlag van België Nick Nuyens Vlag van Frankrijk Sylvain Chavanel Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara
2012 Vlag van België Tom Boonen Vlag van Italië Filippo Pozzato Vlag van Italië Alessandro Ballan
2013 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van België Jürgen Roelandts
2014 Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Greg Van Avermaet Vlag van België Sep Vanmarcke
2015 Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff Vlag van Nederland Niki Terpstra Vlag van België Greg Van Avermaet
2016 Vlag van Slowakije Peter Sagan Vlag van Zwitserland Fabian Cancellara Vlag van België Sep Vanmarcke
2017 Vlag van België Philippe Gilbert Vlag van België Greg Van Avermaet Vlag van Nederland Niki Terpstra
2018 Vlag van Nederland Niki Terpstra Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van België Philippe Gilbert
2019 Vlag van Italië Alberto Bettiol Vlag van Denemarken Kasper Asgreen Vlag van Noorwegen Alexander Kristoff

Meervoudige winnaars[bewerken]

Overwinningen Renner Land Jaren
3 Achiel Buysse Vlag van België België 1940, 1941, 1943
Fiorenzo Magni Vlag van Italië Italië 1949, 1950, 1951
Eric Leman Vlag van België België 1970, 1972, 1973
Johan Museeuw Vlag van België België 1993, 1995, 1998
Tom Boonen Vlag van België België 2005, 2006, 2012
Fabian Cancellara Vlag van Zwitserland Zwitserland 2010, 2013, 2014
2 Gerard Debaets Vlag van België België 1924, 1927
Romain Gijssels Vlag van België België 1931, 1932
Briek Schotte Vlag van België België 1942, 1948
Rik Van Steenbergen Vlag van België België 1944, 1946
Rik Van Looy Vlag van België België 1959, 1962
Walter Godefroot Vlag van België België 1968, 1978
Eddy Merckx Vlag van België België 1969, 1975
Jan Raas Vlag van Nederland Nederland 1979, 1983
Edwig Van Hooydonck Vlag van België België 1989, 1991
Peter Van Petegem Vlag van België België 1999, 2003
Stijn Devolder Vlag van België België 2008, 2009

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
69 Vlag van België België
11 Vlag van Italië Italië
10 Vlag van Nederland Nederland
4 Vlag van Zwitserland Zwitserland
3 Vlag van Frankrijk Frankrijk
2 Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk

Wielertoeristen[bewerken]

Sinds 1999 kunnen wielertoeristen de dag voor de Ronde het parcours, of een deel ervan, afleggen. Het is een van de populairste tochten voor wielertoeristen. Zo fietsten op 3 april 2009 een recordaantal van 19.000 wielertoeristen uit dertig verschillende landen hun Ronde van Vlaanderen.

Vrouwen[bewerken]

Vlag van België Ronde van Vlaanderen voor vrouwen
De kopgroep op de Oude Kwaremont in de editie van 2018.
De kopgroep op de Oude Kwaremont in de editie van 2018.
Bijnaam Vlaanderens Mooiste, De Hoogmis
Regio Vlaanderen, België
Periode 1e weekend van april
Organisator Flanders Classics
Classificatie
Discipline Weg
Type Kassei- en heuvelklassieker
Internationale kalender UCI Women's World Tour
Categorie 1.WWT
Geschiedenis
Eerste editie 2004
Aantal edities 16 (2019)
Eerste winnaar Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova
Laatste winnaar Vlag van Italië Marta Bastianelli
Laatste Belgische winnaar Vlag van België Grace Verbeke (2010)
Laatste Nederlandse winnaar Vlag van Nederland Anna van der Breggen (2018)
Meeste zeges Vlag van Nederland Mirjam Melchers-van Poppel
Vlag van Duitsland Judith Arndt
(2 zeges)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Sinds 2004 wordt de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen georganiseerd. De wedstrijd start en eindigt in Oudenaarde. De afstand bedraagt zo'n 150 kilometer en er moeten vijf kasseistroken en tien hellingen bedwongen worden. Het record staat, met 2 overwinningen, op naam van de Nederlandse Mirjam Melchers-Van Poppel (2005 en 2006) en de Duitse Judith Arndt (2008 en 2012). De wedstrijd maakte tot 2015 deel uit van de Wereldbeker en vanaf 2016 van de UCI Women's World Tour.

Erelijst[bewerken]

Jaar Winnaar Tweede Derde
2004 Vlag van Rusland Zoelfia Zabirova Vlag van Duitsland Trixi Worrack Vlag van Nederland Leontien Zijlaard-Van Moorsel
2005 Vlag van Nederland Mirjam Melchers-Van Poppel Vlag van Zweden Susanne Ljungskog Vlag van Italië Monia Baccaille
2006 Vlag van Nederland Mirjam Melchers-Van Poppel Vlag van Oostenrijk Christiane Soeder Vlag van Nederland Loes Gunnewijk
2007 Vlag van Verenigd Koninkrijk Nicole Cooke Vlag van Kazachstan Zoelfia Zabirova Vlag van Nederland Marianne Vos
2008 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Nederland Kirsten Wild
2009 Vlag van Duitsland Ina-Yoko Teutenberg Vlag van Nederland Kirsten Wild Vlag van Zweden Emma Johansson
2010 Vlag van België Grace Verbeke Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Kirsten Wild
2011 Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Rusland Tatiana Antoshina Vlag van Nederland Marianne Vos
2012 Vlag van Duitsland Judith Arndt Vlag van Verenigde Staten Kristin Armstrong Vlag van Canada Joelle Numainville
2013 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Zweden Emma Johansson
2014 Vlag van Nederland Ellen van Dijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead Vlag van Italië Elisa Longo Borghini
2015 Vlag van Italië Elisa Longo Borghini Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Nederland Anna van der Breggen
2016 Vlag van Verenigd Koninkrijk Elizabeth Armitstead Vlag van Zweden Emma Johansson Vlag van Nederland Chantal Blaak
2017 Vlag van Verenigde Staten Coryn Rivera Vlag van Australië Gracie Elvin Vlag van Nederland Chantal Blaak
2018 Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Amy Pieters Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten
2019 Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Denemarken Cecilie Uttrup Ludwig

Meervoudige winnaars[bewerken]

Overwinningen Renner Land Jaren
2 Mirjam Melchers-Van Poppel Vlag van Nederland Nederland 2005, 2006
Judith Arndt Vlag van Duitsland Duitsland 2008, 2012

Overwinningen per land[bewerken]

Overwinningen Land
6 Vlag van Nederland Nederland
3 Vlag van Duitsland Duitsland
2 Vlag van Italië Italië, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
1 Vlag van België België, Vlag van Rusland Rusland, Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

Trivia[bewerken]

Dorp van de Ronde[bewerken]

Jaarlijks wordt een bepaald dorp op het parcours in de kijker gezet, het Dorp van de Ronde. In dit dorp vinden dan tal van feestelijkheden plaats. Daarbij wordt een persoon of zaak, die gestalte gaf aan de Ronde van Vlaanderen, gehuldigd of herdacht.

Afbeeldingen[bewerken]

{{Appendix:

Officiële website
Officiële website van het Dorp van de Ronde

}}