Rooie Vrouwen in de PvdA

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
1975

Rooie Vrouwen in de PvdA was de naam van een vrouwenorganisatie van de Nederlandse Partij van de Arbeid.

Ze heette aanvankelijk Bond van Sociaal-Democratische Vrouwenclubs[1] in de tijd van de SDAP, en vanaf 1969 Vrouwencontact in de PvdA. In 1975 werd dit Rooie Vrouwen in de PvdA. Door deze naamsverandering werd nog sterker gerefereerd aan hun verbondenheid met het socialistische ideaal, aangezien de aanhangers daarvan, evenals die van het communisme, zich wereldwijd vanouds "rood" noemen en die kleur ook veel gebruiken bij hun presentaties.

Het was een vooral ook feministisch getinte groepering, die streed voor gelijke rechten en gelijke beloning, evenals voor de herverdeling van arbeid en macht, dit laatste ook binnen de PvdA.

De groep kwam in 1976 nadrukkelijk in het nieuws door een bezetting van de abortuskliniek Bloemenhove in Heemstede, die toenmalig minister van Justitie Van Agt wilde sluiten.

In 1995 liep het zelfstandige bestaan ten einde, doordat de organisatie in de PvdA geïntegreerd werd; in eerste instantie onder de naam Rosa-vrouwen-project. De reden voor de opheffing was dat grotere deelname van vrouwen in de politiek een zaak was voor de gehele partij en niet alleen voor een vrouwenorganisatie.[1]

Vanaf 2000 werd dit het PvdA-Vrouwennetwerk (PVN). Op dit moment[wanneer?] hebben de vrouwen zich binnen de PvdA verenigd in ViP - Vrouwen in de Pvda. Samenwerking met vrouwen uit andere partijen is gebundeld in het Politiek Vrouwen Overleg (PVO).

Bekende leden[bewerken]

Enkele namen van bekende leden: