Roze

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roze
— Kleurcoördinaten —
Hex #FFC0CB
RGBa (r, g, b) (255, 192, 203)
CMYK (c, m, y, k) (25, 20, 0, 0)
HSV (t, v, i) (?°, ?%, ?87%)
a: genormaliseerd naar [0–255] (byte)

Roze is een kleurnaam die zowel gebruikt wordt voor een lichte kleur rood (dus rood met een hoge intensiteit) als voor licht (intens) en verzadigd magenta. Het is een tertiaire kleur, als we daaronder ook kleuren van hoge intensiteit verstaan.

De naam 'rose' is afgeleid van het Franse woord voor roos (rose) en dit is later het huidige 'roze' geworden. De spellingsvariant 'rose' is in het Nederlands nog steeds gebruikelijk, maar niet correct.

Er zijn verschillende nuances van roze. Hieronder een voorbeeld van 'lichtrood':

Ter vergelijking een magenta van hoge intensiteit:

En een meer verzadigd magenta:

Gebruik en gevoelwaarde[bewerken]

  • Roze wordt tegenwoordig vaak als kleur gebruikt voor een baby, vooral bij meisjes. Speelgoed voor jonge meisjes (van ongeveer 5 tot 10 jaar) is vaak roze, of in roze verpakt. Tot ongeveer de jaren veertig van de twintigste eeuw werd roze echter vooral voor jongens gebruikt, aangezien het dicht bij rood lag, een meer besliste kleur. Voor meisjes werd toen juist vaak blauw gebruikt, een kleur die beschouwd werd als delicater en vrouwelijker.[1][2][3]
  • Roze wordt ook gebruikt als symbool voor homoseksualiteit in de vorm van een roze driehoek, een teken dat voor het eerst gebruikt werd door de nazi's en uitgroeide tot een geuzenteken.
  • De kleur komt voor in enkele uitdrukkingen, zoals op een roze wolk leven en door een roze bril kijken. Dit betekent in het algemeen dat bepaalde zaken mooier worden gezien dan ze in werkelijkheid zijn.
  • Roze wordt soms in de Rooms-katholieke Kerk als liturgische kleur gebruikt op zondag Gaudete en zondag Laetare.

Trivia[bewerken]

Het "roze papiertje" betekent het Nederlandse rijbewijs.

Referenties[bewerken]

  1. Daphne Merki. "Gender Trouble", The New York Times Style Magazine, 12 maart 2006.
  2. Peggy Orenstein, "What's Wrong With Cinderella?", The New York Times Magazine, 24 december 2006. Orenstein schrijft: "When colors were first introduced to the nursery in the early part of the 20th century, pink was considered the more masculine hue, a pastel version of red. Blue, with its intimations of the Virgin Mary, constancy and faithfulness, was thought to be dainty. Why or when that switched is not clear, but as late as the 1930s a significant percentage of adults in one national survey held to that split."
  3. Jude Stewart. Pink is for Boys: cultural history of the color pink. Step Inside Design Magazine (2008)