Roze in Blauw

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Voorzitter Ellie Lust van Roze in Blauw regio Amsterdam

Roze in Blauw (RiB) is een netwerk binnen de Nederlandse nationale politie dat zich speciaal bezighoudt met de bestrijding van antihomoseksueel geweld en de ondersteuning van slachtoffers daarvan.

Organisatie[bewerken]

Roze in Blauw bestaat uit agenten die zelf homoseksueel, lesbisch, biseksueel of transgender zijn en daardoor laagdrempeliger aanspreekbaar zijn voor slachtoffers van antihomoseksueel geweld, onder meer via een speciaal telefoonnummer en e-mailadres.

Er zijn Roze in Blauw-teams binnen alle regionale eenheden van de politie, alsmede bij de landelijke eenheid, het Politie Dienstencentrum en de Politieacademie. Roze in Blauw Nederland (RiB NL) fungeert als overkoepelend samenwerkingsverband.

Taken[bewerken]

Roze in Blauw heeft tot doel om de aangiftebereidheid in geval van antihomoseksueel geweld te verhogen door de drempel daartoe te verlagen en slachtoffers ondersteuning en hulp te bieden. Daarnaast worden contacten onderhouden met LHBT- en hulpverleningsorganisaties en wordt voorlichting gegeven ter preventie van geweld tegen de LHBT-gemeenschap.

Binnen de politie-organisatie bieden leden van Roze in Blauw advies aan collega's, bevorderen zichtbaarheid en diversiteit van de medewerkers en geven aan de Politieacademie les over antihomogeweld en seksuele diversiteit.

Tenslotte zijn leden van Roze in Blauw geüniformeerd aanwezig bij homo-evenementen zoals de 4 mei herdenking op het Homomonument, op Roze Zaterdag, Roze Maandag en bij de Amsterdam Gay Pride.

Geschiedenis[bewerken]

Roze in Blauw is ontstaan uit twee verschillende initiatieven van individuele politiemensen:[1]

  • Een in 1989 ingestelde werkgroep voor homo-emancipatie in de politieregio Den Haag
  • Een in 1998 ter gelegenheid van de Gay Games opgericht netwerk bij de Amsterdamse politie

Den Haag[bewerken]

Vanuit de werkgroep in Den Haag werd op 25 september 1997, in het hoofdbureau van politie Haaglanden, de eerste in Nederland gehouden landelijke conferentie over homo-emancipatie bij de politie georganiseerd.[2][bron?] Door een financiële bijdrage van het ministerie van Binnenlandse Zaken was de deelname aan deze conferentie kosteloos.[3] De conferentie was het startsein voor de campagne 'Roze in het blauw'.[4]

Voor deze conferentie was Minister Dijkstal uitgenodigd om 'de Kast' aan politie Nederland aan te bieden. 'De Kast' was een echte kast, die ging rouleren langs regionale korpsen. De korpsbeheerder van Politie Haaglanden, de heer drs. W.J. Deetman ontving 'De Kast' als eerste. 'De Kast' bevatte een expositiedeel en laden die de korpsen konden vullen met hun eigen plannen en ideeën voor homo-emancipatie.

'De Kast' ontving tijdens 'the Fifth ENP Bi-annual International Policewomen's Conferentie - 4 tot 7 september 1998 - in Tampere Finland de nominatie voor 'the 1998 ENP Equal Oppertunities Award' voor 'improving the working climate for homosexual police officers in the Netherlands'.

Op 25 september 1997 wapperden voor het eerst regenboogvlaggen op de politiebureaus in de politieregio Haaglanden. Een enkel bureau onttrok zich aan dit initiatief omdat de bureauleiding zich niet kon vinden in de extra aandacht voor homo-emancipatie.

Amsterdam[bewerken]

In het kader van de Gay Games 1998 werd bij de Amsterdamse politie het "Homonetwerk Roze in Blauw" opgericht.[5] Omdat lesbische, biseksuele en transgendervrouwen zich niet herkenden in de term 'homo', werd in 2010 de naam gewijzigd in "Politienetwerk Roze In Blauw Amsterdam".[6]

In 2014 kreeg elke politie-eenheid in Nederland een contactpersoon vanuit Roze in Blauw en zijn er ook Roze in Blauw-teams gekomen voor Rotterdam, Midden-Nederland en Oost-Nederland.[7] Binnen de eenheid Zeeland-West-Brabant werd Roze in Blauw in 2015 verder uitgebouwd.[1]

In 2016 organiseerde de Nederlandse politie voor het eerst een internationale conferentie over homoseksualiteit en genderidentiteit, waaraan werd deelgenomen door leden van politie en justitie uit 26 landen. Een tweede dergelijke conferentie zal in 2019 in Toronto plaatsvinden.[8]

Externe link[bewerken]