Ruben Loftus-Cheek
| Ruben Loftus-Cheek | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Ruben Loftus-Cheek | |||||||
| Geboortedatum | 23 januari 1996 | |||||||
| Geboorteplaats | Lewisham, | |||||||
| Lengte | 191 cm | |||||||
| Positie | Centrale middenvelder[1] | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Huidige club | ||||||||
| Contract tot | 30 juni 2027[1] | |||||||
| Jeugd | ||||||||
| ||||||||
| Senioren * | ||||||||
| ||||||||
| Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
| * Bijgewerkt op 15 september 2024 | ||||||||
| ** Bijgewerkt op 1 juli 2023 | ||||||||
| ||||||||
Ruben Loftus-Cheek (Lewisham, 23 januari 1996) is een Engels voetballer die doorgaans als centrale middenvelder speelt. Hij verruilde Chelsea in juli 2023 voor AC Milan.[2] Loftus-Cheek debuteerde in 2017 in het Engels voetbalelftal.
Clubcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Chelsea
[bewerken | brontekst bewerken]Loftus-Cheek is de halfbroer van voormalig voetballer Carl Cort [3] en stroomde in 2014 door vanuit de jeugd van Chelsea. Hiervoor maakte hij op 10 december 2014 zijn officiële debuut, in de zesde en laatste groepswedstrijd van de Champions League dat jaar, thuis tegen Sporting Lissabon. Hij mocht toen van trainer José Mourinho na 83 minuten invallen voor Cesc Fàbregas. Chelsea won met 3-1.[4] Op 31 januari 2015 maakte hij ook in de Premier League zijn debuut, tegen Manchester City.
Op 10 januari 2016 scoorde hij in de FA Cup tegen Scunthorpe United (2-0) zijn eerste doelpunt voor Chelsea. Zijn eerste competitiedoelpunt volgde 2 april tegen Aston Villa. In zijn eerste drie seizoenen voor Chelsea kwam hij tot 32 wedstrijden, maar hij veroverde nooit een basisplaats.
Crystal Palace
[bewerken | brontekst bewerken]In het seizoen 2017/18 werd hij een jaar verhuurd aan stadsgenoot Crystal Palace. Op 12 augustus maakte hij tegen Huddersfield Town zijn debuut voor de club. Op 25 november scoorde hij tegen Stoke City zijn eerste doelpunt voor de club. Door een voetblessure kwam hij van eind december tot begin maart niet aan spelen toe, maar verder was hij onbetwist basisspeler bij Crystal Palace. Hij kwam tot 25 wedstrijden.
Doorbraak bij Chelsea
[bewerken | brontekst bewerken]In het seizoen 2018/19 brak hij onder trainer Maurizio Sarri definitief door bij Chelsea. Op 25 oktober maakte hij een hattrick in een 3-1 overwinning op BATE Barisaw in de groepsfase van de Europa League. Door een gescheurde achillespees miste hij de finale van die competitie tegen Arsenal, dat met 4-1 verslagen werd. In alle competities kwam hij tot tien goals en vijf assists in veertig wedstrijden.
Door zijn achillespeesblessure miste hij vervolgens het overgrote deel van het seizoen 2019/20. Op 21 juni 2020 maakte hij na meer dan dertien maanden blessureleed zijn rentree tegen Aston Villa. Hij kwam tot slechts negen wedstrijden dat seizoen.
Fulham
[bewerken | brontekst bewerken]In het seizoen 2020/21 werd hij nogmaals verhuurd aan een stadsgenoot, ditmaal Fulham. Op 18 oktober maakte hij tegen Sheffield United zijn debuut. Zijn eerste en enige goal voor Fulham scoorde hij op 22 november tegen Everton. Fulham speelde het hele seizoen om degradatie en degradeerde aan het einde van het seizoen als achttiende van de Premier League. Loftus-Cheek speelde 32 wedstrijden en keerde terug bij Chelsea.
Derde periode Chelsea
[bewerken | brontekst bewerken]Hij keerde opnieuw terug bij Chelsea en was toen twee seizoenen lang een gewaardeerde selectiespeler. Hij speelde 73 wedstrijden in twee seizoenen. In totaal kwam hij van 2014 tot 2023 tot 155 wedstrijden voor Chelsea. Daarin was hij goed voor dertien goals en achttien assists.
AC Milan
[bewerken | brontekst bewerken]In de zomer van 2023 verliet Loftus-Cheek Chelsea definitief, voor AC Milan, dat 18,9 miljoen euro voor hem betaalde. Daar tekende hij een contract voor vier seizoenen tot de zomer van 2027. Op 21 augustus maakte hij tegen Bologna zijn debuut voor AC Milan. Zijn eerste doelpunt in Italië scoorde hij op 27 september tegen Cagliari. Hij kwam tot tien goals in zijn eerste seizoen, een evenaring van zijn beste seizoen. Tussen december 2024 en april 2025 miste Loftus-Cheek door meerdere blessures bijna alle wedstrijden. Hij kwam daardoor tot slechts 28 wedstrijden en geen goals.
Op 29 augustus scoorde hij tegen Lecce zijn eerste goal van het nieuwe seizoen.
Clubstatistieken
[bewerken | brontekst bewerken]| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Europa | Totaal | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
| 2014/15 | Chelsea | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | |
| 2015/16 | 13 | 1 | 3 | 1 | 1 | 0 | 17 | 2 | ||
| 2016/17 | 6 | 0 | 5 | 0 | – | 11 | 0 | |||
| 2017/18 | → Crystal Palace | 24 | 2 | 1 | 0 | 25 | 2 | |||
| 2018/19 | Chelsea | 24 | 6 | 5 | 0 | 11 | 4 | 40 | 10 | |
| 2019/20 | 7 | 0 | 2 | 0 | – | 9 | 0 | |||
| 2020/21 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | ||||
| → Fulham | 30 | 1 | 2 | 0 | 32 | 1 | ||||
| 2021/22 | Chelsea | 24 | 0 | 8 | 1 | 8 | 0 | 40 | 1 | |
| 2022/23 | 25 | 0 | 1 | 0 | 7 | 0 | 33 | 0 | ||
| 2023/24 | AC Milan | 29 | 6 | 1 | 0 | 10 | 4 | 40 | 10 | |
| 2024/25 | 19 | 0 | 3 | 0 | 6 | 0 | 28 | 0 | ||
| 2025/26 | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1 | ||
| TOTAAL | 207 | 17 | 32 | 2 | 44 | 8 | 283 | 27 | ||
Interlandcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Loftus-Cheek speelde interlands voor Engeland onder 16, onder 19 en onder 21. Hij debuteerde in 2017 in het Engels voetbalelftal. Hij maakte een jaar later deel uit van de Engelse selectie tijdens het WK 2018 in Rusland.[5]. Hierop speelde hij tegen Tunesië, Panama en België, waarna hij tijdens de achtste, kwart- en halve finale op de bank bleef. De (met 2–0 verloren) wedstrijd om de derde plaats - wederom tegen België - speelde hij weer bijna helemaal.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]| Competitie | ||
|---|---|---|
| Aantal | Jaren | |
| UEFA Europa League | 1x | 2018/19 |
| UEFA Super Cup | 1x | 2021 |
| FIFA Club World Cup | 1x | 2021 |
| Premier League | 2x | 2014/15, 2016/17 |
| Supercoppa | 1x | 2025 |
- ↑ a b Spelersprofiel op transfermarkt.de. Geraadpleegd op 10 december 2014.
- ↑ Profiel op soccerway.com. Geraadpleegd op 10 december 2014.
- ↑ (en) Leon Cort: I only found out Ruben Loftus-Cheek was my brother seven years ago but now we’re really close The Times, 21 januari 2018
- ↑ Wedstrijdgegevens op soccerway.com. Geraadpleegd op 10 december 2014.
- ↑ Alexander-Arnold voor het eerst opgeroepen in WK-selectie Engeland , AD, 16 mei 2018