Naar inhoud springen

Rudolf Virchow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Rudolf Virchow
Rudolf Virchow
Algemene informatie
Geboortenaam Rudolf Ludwig Karl Virchow
Geboortedatum 13 oktober 1821Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Świdwin
Overlijdensdatum 5 september 1902Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats Berlijn
Doodsoorzaak hartfalenBewerken op Wikidata
Begraafplaats Alter St.-Matthäus-Kirchhof Berlin[1]Bewerken op Wikidata
Wijze van overlijden natuurlijke doodBewerken op Wikidata
Werk
Beroep bioloog, antropoloog,[2] paleontoloog, archeoloog, prehistoricus, politicus,[2] arts,[3] academisch docent, patholoog, paleoantropoloog, schrijver[4]Bewerken op Wikidata
Werkveld celbiologie, geneeskunde
Werkgever(s) Julius Maximilians-Universiteit, Humboldtuniversiteit, Charité
Werkplaats Berlijn
Functies lid van de Rijksdag van het Duitse Keizerrijk
Leerlingen Eduard Hitzig, Edwin Klebs, Alfredo Kanthack, Friedrich Daniel von Recklinghausen
Promovendi Friedrich Daniel von Recklinghausen, Eduard von Rindfleisch, Robert Koch, Edwin Klebs
Studie
School/universiteit Humboldtuniversiteit, Julius Maximilians-Universiteit
Promotor Johannes Peter Müller, Robert Froriep
Politiek
Politieke partij Duitse Vrijzinnige Partij
Familie
Echtgenoot Ferdinande Amalie Rosalie Mayer
Vader Karl Christian Siegfried Virchow
Kinderen Hans Virchow, Anna Emilie Adele Virchow, Ernst Oswald Virchow
Persoonlijk
Talen Duits
Moedertaal Duits
Schrijftaal Duits
Diversen
Lid van Pruisische Academie van Wetenschappen, Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Koninklijke Zweedse Academie van Wetenschappen, Russische Academie van Wetenschappen, Franse Academie van Wetenschappen, Hongaarse Academie van Wetenschappen, Griekse Filologische Vereniging van Constantinopel, Royal Society, American Academy of Arts and Sciences, Russische Academie van Wetenschappen, Kungliga Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien, Accademia Nazionale delle Scienze detta dei XL, Académie Nationale de Médecine, Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, Koninklijke Academie voor Geneeskunde van België, Turijnse Academie van Wetenschappen, Roemeense Academie, Accademia Nazionale dei Lincei
Prijzen en onderscheidingen ereburger van Berlijn, Copley Medal (1892),[5] Orde van Verdienste voor Kunst en Wetenschap, Helmholtz-medaille (1898), Cothenius-medaille (1901), Croonian Medal and Lecture (1893), Olga-Orde (1872), Buitenlands lid van de Royal Society (31 januari 1884)[6]
Nominaties Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1901),[7] Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde (1902)[7]
Archieflocatie(s) Museum für Naturkunde Berlin, ArchiveBewerken op Wikidata
graf
graf
handtekening
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.

Rudolf Ludwig Carl Virchow (Schivelbein, 13 oktober 1821Berlijn, 5 september 1902) was een Duitse arts, volkenkundige (antropoloog en etnoloog) en politicus.

Rudolf Virchow werd geboren in Schivelbein (thans Swidwin in Polen, destijds Duitsland) als zoon van Carl Virchow (boer en belastinginner) en Johanna Hesse. Hij was 14 jaar oud toen hij het ouderlijk huis verruilde voor het gymnasium. In 1838 werd hem een beurs toegekend om geneeskunde te studeren aan het Friedrich-Wilhelms Universität te Berlijn en behaalde zijn diploma geneeskunde in 1843.

Virchow gold in Duitse als grote autoriteit op het gebied van geneeskunde, in een tijd waarin Duitsland op dit gebied wereldleider was. Hij was de grondlegger van de cellulaire pathologie en de vergelijkende pathologie. Hij was verbonden aan de Charité-kliniek van de Humboldtuniversiteit te Berlijn.

In 1845 ontdekte hij leukemie, in 1846 liet hij zien hoe een bloedstolsel trombose en embolie veroorzaakt. Hij benoemde de drie onderdelen (vaatwand, bloedstroom, samenstelling bloed) die tot een embolie kunnen leiden. Nog steeds heet dit principe de Trias van Virchow.[8] Virchow voegde aan de uit de oudheid reeds bekende kenmerken van een ontsteking (dolor, calor, tumor en rubor) een vijfde kenmerk toe (functio laesa oftewel functieverlies). In 1892 kreeg hij de Copley Medal.

De evolutietheorie van Darwin hield hij voor een interessant denkmodel, maar uiteindelijk liep hij er niet warm voor. In 1874 schreef hij, dat de prehistorie geen vak was en waarschijnlijk ook nooit zou worden. Virchow was gekant tegen de interpretatie van de neanderthaler als prehistorische mens. Tot aan zijn dood wilde hij de vondst uit het Neandertal niet aanvaarden als bewijs voor het bestaan van andere mensensoorten in het verleden.[9]

Als politicus speelde Virchow een rol in de Maartrevolutie in 1848. Van 1861 tot 1902 was hij actief in de gemeentepolitiek van Berlijn en tevens lid van het parlement van Pruisen. Van 1880 tot 1893 was hij tevens afgevaardigde in de Reichstag, waar hij zich sinds 1884 als lid van de fractie van de liberale Deutsche Fortschrittspartei sterk maakte voor overheidsbemoeienis met de basis-gezondheidszorg. Hij was een uitgesproken tegenstander van Otto von Bismarck, door wie hij ooit zelfs tot een duel werd uitgedaagd, dat hij afsloeg met de mededeling dat hij dit geen bijdetijdse manier van geschiloplossing vond.


  • (de) Biografie
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Rudolf Virchow op Wikimedia Commons.