Rudolf van Zähringen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rudolf van Zähringen
1135-1191
FX Hauser - Rudolf von Zähringen 4155.jpg
Aartsbisschop van Mainz
Periode 1160
Voorganger Arnold van Selenhofen
Opvolger Christiaan I van Buch
Prins-bisschop van Luik
Periode 1167-1191
Voorganger Alexander II
Opvolger Albert van Leuven

Rudolf van Zähringen (circa 1135 - Freiburg im Breisgau, 5 augustus 1191) was aartsbisschop van Mainz en prins-bisschop van Luik.

Levensloop[bewerken]

Hij was een zoon van hertog Koenraad I van Zähringen en Clementia van Luxemburg-Namen. In 1160 werd hij door de burgers van de stad Mainz verkozen tot aartsbisschop in opvolging van Arnold van Selenhofen. Heilig Rooms keizer Frederik I Barbarossa weigerde echter Rudolf te erkennen, omdat het huis Hohenstaufen, waartoe Frederik Barbarossa behoorde, en het huis Zähringen heel wat spanningen waren door vroegere gebeurtenissen. Nadat Frederik Rudolf excommuniceerde, nam hij ontslag als aartsbisschop en vervangen door Christiaan I van Buch.

Met de steun van zijn broer, hertog Berthold IV van Zähringen, liet Rudolf zich in 1167 verkiezen tot prins-bisschop van Luik. Als bisschop liet hij de schedelrelikwie van de heilige Lambertus van Maastricht naar Freiburg brengen, waar de relikwie zich nog steeds in de Munster van Freiburg bevindt. Hij zorgde voor de opleiding van zijn kleinneef Koenraad, de latere kardinaal Koenraad van Urach.

In 1188 nam Rudolf deel aan de Derde Kruistocht. Vanaf oktober 1190 nam hij deel aan het Beleg van Akko. Hij overleed in augustus 1191 in Freiburg, toen hij terug naar het bisdom Luik reisde.