Rui Costa (wielrenner)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rui Costa
Costa in de regenboogtrui
Costa in de regenboogtrui
Persoonlijke informatie
Volledige naam Rui Alberto Faria da Costa
Geboortedatum 5 oktober 1986
Geboorteplaats Póvoa de Varzim, Portugal
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Lampre-Merida
Discipline Weg
Specialisatie Klimmer, aanvaller
Ploegen
2007–2008
2009–2010
2011–2013
2014–
Benfica
Caisse d'Epargne
Movistar (vanaf 10-4)
Lampre-Merida
Beste prestaties (top-20)
Amstel Gold Race 4e (2015)
Luik-Bastenaken-Luik 3e (2016)
Ronde van Lombardije 3e (2014)
Ronde van Frankrijk 18e (2012)
3 etappezeges
WK 1e (2013)
UCI World Tour 4e (2014)
Extra
Zeges:  
Grote Prijs van Montreal
Ronde van Zwitserland
2011
2012, 2013, 2014
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Rui Alberto Faria da Costa (Póvoa de Varzim, 5 oktober 1986) is een Portugees wielrenner die anno 2016 rijdt voor Lampre-Merida. Van 2011 tot en met 2013 reed hij voor Movistar Team.

Biografie[bewerken]

In oktober 2010 werd bekend dat Costa, net als zijn broer Mário (Team Barbot), na het door hem gewonnen Portugees kampioen tijdrijden, elite op 23 juni betrapt was op het gebruik van methylhexanamine.[1] Hij heeft echter kunnen aantonen dat die positieve test te wijten was aan een vervuild supplement. Toch kreeg hij een schorsing van vijf maanden.

Nadat hij een jaar niet heeft kunnen koersen tekende hij in april 2011 een driejarig contract bij Movistar Team.[2] Niet veel later won hij de Ronde van Madrid.

Op 9 juli 2011 won hij, na een lange ontsnapping, de achtste etappe in de Ronde van Frankrijk.

Op 11 september 2011 won hij de Grote Prijs van Montreal.

In 2012 pakte Costa de eindoverwinning in de Ronde van Zwitserland.[3] Hij won de tweede etappe en het eindklassement. Rui Costa won de bergrit over 218 kilometer van Verbier naar Verbier, en nam ook de leiderstrui over van Peter Sagan die de eerste etappe won. In de laatste etappe lukte het Costa, met hulp van ploeggenoot Alejandro Valverde, om de aanvallen van Fränk Schleck, Steven Kruijswijk en Robert Gesink af te slaan.

In 2013 verdedigde Costa zijn titel in de Ronde van Zwitserland met succes. Nadat hij eerder al de zevende etappe naar La Punt had gewonnen, won hij ook de klimtijdrit en tevens laatste rit. Hiermee nam hij de gele trui over van thuisrijder Mathias Frank, die pas vijfde werd in het eindklassement. In Florence werd de Portugees knap wereldkampioen op de weg nadat hij Joaquim Rodríguez bijhaalde en de Spanjaard in de sprint versloeg.

Sinds 2014 rijdt Rui Costa voor de Italiaanse ploeg Lampre-Merida. Costa schreef voor de derde keer op rij de Ronde van Zwitserland op z'n naam.

In de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro werd Costa tiende, op bijna tweeënhalve minuut van winnaar Greg Van Avermaet.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2007
Eindklassement Giro delle Regioni
2008
4e etappe Giro delle Regioni
4e etappe Coupe des nations Ville Saguenay
2009
Eind- en jongerenklassement Vierdaagse van Duinkerke
3e etappe Ronde van Chihuahua
2010
Trofeo Deià
Jongerenklassement Vierdaagse van Duinkerke
8e etappe Ronde van Zwitserland
Portugese kampioenstrui Portugees kampioen tijdrijden, Elite
2011
Eindklassement Ronde van Madrid
8e etappe Ronde van Frankrijk
Grote Prijs van Montreal
2012
1e etappe Ronde van Zwitserland
Eindklassement Ronde van Zwitersland
2013
Klasika Primavera
7e en 9e etappe Ronde van Zwitserland
Eindklassement Ronde van Zwitserland
Portugese kampioenstrui Portugees kampioen tijdrijden, Elite
16e en 19e etappe Ronde van Frankrijk
Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Elite
2014
Puntenklassement Ronde van Algarve
9e etappe Ronde van Zwitserland
Eindklassement Ronde van Zwitserland
2015
6e etappe Critérium du Dauphiné
Portugese kampioenstrui Portugees kampioen op de weg, Elite

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2009 opgave  
2010 72e  
2011 90e (1) 
2012 18e  
2013 27e (2) 
2014 opgave  
2015 opgave  
2016 49e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappeoverwinningen
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Grote Prijs van Montreal WK op de weg Wereld- ranglijst
2009 79e 113e 58e 121e opgave 26e opgave 69e
2010 49e opgave opgave 191e (UWR)
2011 opgave opgave 25e opgave Goud ↑ 15e 43e (UWT)
2012 51e 19e 17e 38e 18e 8e 11e 10e (UWT)
2013 9e 38e 32e 6e Regenboogtrui ↑ 9e (UWT)
2014 17e opgave Brons ↑ 53e Zilver ↑ 23e 4e (UWT)
2015 opgave 4e 4e 46e 28e Brons ↑ 9e 9e (UWT)
2016 17e Brons ↑ 15e 10e 49e

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Critérium du Dauphiné Ronde van Zwitserland Ronde van Peking
2009 145e 13e
2010 60e 34e (1)
2011 18e 43e
2012 29e 15e Brons Eindklassement ↑ (1) 9e
2013 opgave 13e Brons Eindklassement ↑ (2) 4e
2014 Zilver 51e Brons Eindklassement ↑ (1) 4e
2015 4e 7e 25e Brons ↑ (1)
2016 10e 7e 6e 7e

Ploegen[bewerken]

Wielerploegen

Azevedo · Benítez · Castanheira · Costa · Lavarinhas · Lopes · Miranda · Ortega · Pecharroman · Petrov · Pradera · Ribeiro · Sancho · Silva

Antunes · Azevedo · Barbosa · Benítez · Castanheira · M. Costa · R. Costa · Lopes · Mendes · Miranda · Petrov · Pinto · Plaza · Pradera · B. Sancho · H. Sancho

Anacona · Bonifazio · Bono · Cattaneo · Cimolai · Conti · Costa · Cunego · Dodi · Đurasek · Favilli · Ferrari · Horner · Modolo · Mori · Niemiec · Oliviera · Palini · Polanc · Pozzato · Richeze · Serpa · Ulissi · Valls · Wackermann · Xu · Kosjevoj (stagiair) · Vaccher (stagiair)

Bonifazio · Bono · Cattaneo · Cimolai · Conti · M.Costa · R.Costa · Đurasek · Feng · Ferrari · Grmay · Kosjevoj · Modolo · Mori · Niemiec · Oliviera · Pibernik · Plaza · Polanc · Pozzato · Richeze · Serpa · Ulissi · Valls · Xu · Ganna (stagiair) · Pacioni (stagiair) · Ravasi (stagiair)

Arashiro · Bono · Cattaneo · Cimolai · Conti · M.Costa · R.Costa · Đurasek · Feng · Ferrari · Grmay · Kosjevoj · Kump · Meintjes · Modolo · Mohorič · Mori · Niemiec · Petilli · Pibernik · Polanc · Ulissi · Xu · Zurlo · Masnada (stagiair) · Ravasi (stagiair) · Troia (stagiair)

Voorganger:
Philippe Gilbert
Vlag van België
2012
Regenboogtrui Wereldkampioen wielrennen Regenboogtrui
2013
Arc en ciel.pngArc en ciel.pngArc en ciel.png
Opvolger:
Michał Kwiatkowski
Vlag van Polen
2014