SCUBA

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Onderdeel van de SCUBA (mondstuk).

SCUBA, afkorting van Self Contained Underwater Breathing Apparatus, is de internationale term voor een persluchtapparaat zoals dat wordt gebruikt door beroepsduikers en recreatieve duikers.

Het bestaat uit een duikfles (of dubbelset) met een samengeperst gas, meestal Lucht anders Nitrox of Heliox met veelal de druk van 200 tot 300 bar en een ademautomaat die de druk terugbrengt naar een druk afhankelijk van de waterdiepte, de hydrostatische druk. De ademautomaat bestaat uit 2 hoofddelen, de 1e trap en de 2e trap, verbonden door een flexibele slang. De 1e trap, die direct op de duikfles geschroefd wordt, reduceert de hoge luchtdruk uit de fles tot een middendruk (meestal ongeveer 8-10 bar). De 2e trap, met daaraan het mondstuk (zie figuur) reduceert de middendruk naar de heersende omgevingsdruk in het water. Hierdoor ontvangt de duiker ademgas van de juiste druk.

Het eerste Scuba-apparaat stamt uit 1943 en is ontworpen en gebouwd door Emile Gagnan en Jacques-Yves Cousteau. Zij noemden hun apparaat de aqualong, wat later de merknaam Aqua-Lung werd.

Zie ook[bewerken]