SS Phoenix (schip, 1845)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SS Phoenix
Steamship Phoenix.jpg
Geschiedenis
Werf G. W. & B. B. Jones
Datum oplevering 1845
Uit de vaart genomen 21 november 1847
Thuishaven Cleveland (Ohio)
Algemene kenmerken
Type stoomboot met dubbele schroef
Lengte 43 meter
Breedte 6,88 meter
Diepgang 3,05 meter
Bemanning 25
Portaal:  Maritiem
SS Phoenix (schip, 1845)
Phoenix in vlammen
Phoenix in vlammen
Datum 21 november 1847
Tijd 2.00 uur
Locatie Michiganmeer
Ramptype scheepsramp
Oorzaak brand
Doden 190 - 250

De SS Phoenix was een houten stoomboot van 43 meter lang, gebouwd in 1845 in Buffalo, New York.[1] In de tijd dat bijna alle schepen nog aangedreven werden met schoepraderen was dit een zeer modern schip, omdat het aangedreven werd met een dubbele schroef.

Ondergang[bewerken]

Op 21 november 1847, rond 2 uur 's nachts, brak er brand uit aan boord van het schip, midden op het Michiganmeer, 8 kilometer uit de kust van Sheboygan, Wisconsin. Aan boord waren ongeveer 210 passagiers, de meesten Nederlandse gezinnen op weg naar een nieuwe toekomst in hun nieuwe thuisland. Net als bij de ramp met de Titanic, waren er niet genoeg reddingsboten aan boord (2 stuks) voor alle passagiers. 41 passagiers wisten in de reddingsboten te stappen en overleefden de ramp. Twee mannen zijn later bij het uitgebrande wrak van de SS Phoenix opgepikt door de te hulp geschoten raderstoomboot Delaware en een roeiboot van de raderstoomboot Liberty. De rest van de bemanning en passagiers zijn of verbrand op de boot of onderkoeld geraakt en verdronken in het zeer koude water. Onder de overlevenden was de kapitein van het schip, Benjamin G. Sweet (hij was vlak na het vertrek gevallen en was met een kniewond onder protest door de andere bemanningsleden in een reddingsboot gezet). Het te hulp geschoten schip de Delaware, nam het uitgebrande wrak van de SS Phoenix mee op sleeptouw naar de haven van Sheboygan, in die tijd alleen een lange pier uitgestrekt in het Michiganmeer. Aan het einde van de pier werd de boot vastgemaakt, waarna men alleen nog maar lijken uit de overblijfselen kon halen.

Nasleep[bewerken]

De overlevenden uit de twee boten werden opgevangen in het stadje, waarbij de bevolking alles deed om de overlevenden te kunnen helpen. Doordat Sheboygan geen telegraafverbinding had met andere steden, kwam het nieuws over de ramp maar mondjesmaat naar buiten. Het duurde bijna drie maanden voor het nieuws Nederland bereikte, waarop er een dag van rouw werd afgekondigd en er overal in het land kerkklokken luidden ten teken van rouw. Een van de ergst getroffen dorpen/steden was Winterswijk. In november 2017 werd in het dorp een monument onthuld ter nagedachtenis van de 74 slachtoffers uit het dorp die naar Amerika emigreerden.[2]

Het bedrijf dat eigenaar was van de SS Phoenix, meldde dat het dodental ongeveer 190 personen betrof, maar de klerk van het schip, Mr. Donahue, hield het dodental op minstens 250. Het precieze aantal doden en overlevenden zal wel nooit achterhaald kunnen worden. In de jaren 1980 dacht men, ten onrechte, dat men het wrak van de SS Phoenix had gevonden in de haven van Sheboygan. Waarschijnlijker is het dat de restanten van het schip verloren zijn gegaan bij een eerdere opvulling van de haven. Het enige dat, naar bekend is, is overgebleven van de scheepsramp, is een oude versleten Bijbel, die nu tentoongesteld wordt in het Sheboygan County Museum, en een paar graven van slachtoffers, die heden ten dage nog steeds goed verzorgd worden.

Literatuur[bewerken]

  • John Textor. The Fateful Journey. Sanderling Press (Ottawa), 2006
  • Mark L. Thompson. Graveyard Of The Lakes. Wayne State University Press (Detroit), 2000
  • William Ratigan. Great Lakes Shipwrecks and Survivals. William B. Eerdman’s Publishing Company (Michigan), 1960

Externe links[bewerken]