Sacha Vierny

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Sacha Vierny (Bois-le-Roi, 10 augustus 1919 - Parijs, 15 mei 2001) was een Frans director of photography.

Vierny was van Russische afkomst. Hij studeerde aan het Institut des hautes études cinématographiques, sinds 1988 onderdeel van La fémis. Vierny was van 1955 (Nuit et Brouillard) tot 1984 (L'Amour à mort) geassocieerd met regisseur Alain Resnais en dus sterk betrokken met de Nouvelle vague. Na 1985 werkte hij veel samen met Peter Greenaway. Andere regisseurs waarmee Vierny werkte waren onder meer Luis Buñuel, Raoul Ruiz, Pierre Kast, Chris Marker en Paul Paviot.

Vierny ligt begraven op het kerkhof van Bangor, op het eiland Belle-Île-en-Mer. Naast hem rust Pierre Jamet, fotograaf en zanger.

Erkenning[bewerken]

Vierny was tweemaal genomineerd voor Césars. Zowel in 1981 als in 1985 was hij genomineerd voor de César de la meilleure photographie, respectievelijk met Mon oncle d'Amérique (1980) en L'Amour à mort (1984). Op het Catalaans internationaal filmfestival van Sitges won hij drie maal de prijs voor beste cinematografie, met name voor The Cook, the Thief, His Wife and Her Lover in 1989, voor The Baby of Mâcon in 1993 en voor The Pillow Book in 1996.

Films (selectie)[bewerken]

Externe link[bewerken]