Sacharose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sacharose
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van sacharose
Algemeen
Molecuulformule C12H22O11
IUPAC-naam (2R,3R,4S,5S,6R)-2-[(2S,3S,4S,5R)-3,4-dihydroxy-2,5-bis(hydroxymethyl)oxolan-2-yl]oxy-6-(hydroxymethyl)oxaan-3,4,5-triol
Andere namen suiker, kristalsuiker, rietsuiker, bietsuiker, tafelsuiker, sucrose, α-D-glucopyranosyl(1→2)β-D-fructofuranoside
Molmassa 342,30 g/mol
SMILES
C([C@@H]1[C@H]([C@@H]([C@H]([C@H](O1)O[C@]2([C@H]([C@@H]([C@H](O2)CO)O)O)CO)O)O)O)O
InChI
1/C12H22O11/c13-

1-4-6(16)8(18)9(19)11(21-4)23- 12(3-15)10(20)7(17)5(2-14)22- 12/h4-11,13-20H,1-3H2/t4-,5-,

6-,7-,8+,9-,10+,11-,12+/m1/s1
CAS-nummer 57-50-01
EG-nummer 200-334-9
PubChem 5988
Vergelijkbaar met lactose, glucose, fructose
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 1,587 g/cm³
Smeltpunt 186 °C
Oplosbaarheid in water 2000 g/L
Goed oplosbaar in water
Nutritionele eigenschappen
Type nutriënt koolhydraat
Essentieel? nee
Type additief zoetstof
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Sacharose of sucrose, in het dagelijks taalgebruik tafelsuiker of suiker genoemd, is een disacharide dat via een condensatiereactie gevormd wordt uit twee monosachariden: een sacharosemolecuul bestaat uit een covalente binding tussen een glucose-eenheid (een molecuul druivensuiker) en een fructose-eenheid (een molecuul vruchtensuiker). In zuivere toestand is sacharose een wit kristallijn poeder dat zeer goed oplosbaar is in water: bij kamertemperatuur gaat er 2 kilogram in een liter, en tot 5 kilogram bij 100°C.[1][2]

Sacharose wordt gewonnen uit suikerbieten, suikerriet of suikerpalm, middels een raffinageproces. Bij dat proces wordt de suiker uit de plant opgelost in heet water en vervolgens door herkristallisatie en filtratie gezuiverd.

Net als veel andere koolhydraten, is sacharose een leverancier van energie aan het lichaam. De energie-inhoud is gelijk aan die van eiwitten (4 kcal/gram) en ongeveer de helft van die van vetten (9 kcal/gram).

Tijdens de vertering (hydrolyse) van de ingenomen sacharose (suiker), met behulp van het enzym sacharase, vroeger ook invertase genoemd, wordt de binding tussen deze twee eenheden (een glucose- en een fructose-eenheid) verbroken. Daarna wordt de vrijgekomen fructose in de lever omgezet in eveneens glucose. Hierdoor is de directe beschikbaarheid van de energie bij ingenomen sacharose voor het lichaam iets trager dan die bij direct ingenomen glucose (druivensuiker); toch wordt er bij sportdranken ook wel gebruikgemaakt van sacharose. Het vrijmaken van de eenheden gebeurt in het lichaam nog wel zo snel dat, na consumptie van een hoeveelheid sacharose, een duidelijke piek in het bloedsuikergehalte meetbaar is.

Andere toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Behalve als zoetstof wordt sacharose ook gebruikt bij de productie van polyolen, die op hun beurt weer grondstof zijn voor polyurethanen.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]