Sadet Karabulut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sadet Karabulut
Sadet Karabulut1.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Sadet Karabulut
Geboren 28 april 1975
Functie lid Tweede Kamer
Partij SP
Titulatuur drs.
Politieke functies
2006 lid gemeenteraad Amsterdam
2006-heden lid Tweede Kamer
Biografie op Parlement.com
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland
Vista-kmixdocked.png De stem van Sadet Karabulut
Opgenomen mei 2017 (download·info)

Sadet Karabulut (Dordrecht, 28 april 1975) is Tweede Kamerlid voor de Socialistische Partij (SP). Sinds de verkiezingen van 15 maart 2017 houdt zij zich bezig met het portefeuille buitenlandse zaken, defensie en ontwikkelingssamenwerking. In maart 2020 maakte ze bekend zich bij de Tweede Kamerverkiezingen 2021 niet herkiesbaar te stellen.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Karabulut is geboren als dochter van een Turks-Koerdische gastarbeider. Haar ouders waren van alevitische origine, maar thuis speelde religie geen rol en in haar tienerjaren kon Karabulut zonder problemen besluiten dat ze niet in God gelooft.[1] Karabulut groeide op in Dordrecht, waar ze op het Da Vinci College zat.

Karabulut studeerde in 1996 bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en politicologie aan de Universiteit van Bordeaux. Ze was actief bij de Landelijke Studentenvakbond (LSVb), bestuurslid van DIDF (Federatie van Democratische verenigingen van Arbeiders uit Turkije in Nederland) en bestuurslid van de Stichting Orion (Openbare Kingmaschool voor speciaal onderwijs). Hierna ging ze als beleidsmedewerker bij de gemeente Amsterdam werken. Sinds 2005 is ze lid van de SP. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 was ze lid van de gemeenteraad van Amsterdam van 16 maart tot 29 november van dat jaar.[2]

Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 stond ze op plaats 14 op de lijst van de SP.[3] Ze kreeg voldoende voorkeurstemmen om zelfstandig verkozen in de Tweede Kamer te komen.[4] Van 5 augustus tot 26 november 2013 werd Karabulut vanwege zwangerschapsverlof als lid van de Tweede Kamer vervangen door Tjitske Siderius.[5]

Sociale zaken, armoede, werkloosheid en emancipatie zijn haar belangrijkste aandachtsgebieden in de politiek. Zij was actief als vakbondslid, onder andere in de studentenvakbond.

Karabulut is republikein en legde bij de inauguratie van koning Willem-Alexander in 2013 niet de eed van trouw af, omdat zij vond dat ze de verantwoording al had afgelegd toen ze voor de Tweede Kamer werd beëdigd.[6] Op 29 augustus 2016 presenteerde de SP haar concept-kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen 2017 waar zij plek 5 kreeg toebedeeld.

Na het terugtreden van fractievoorzitter Emile Roemer in 2017 stapte zij naar voren als kandidaat om hem op te volgen. De meerderheid van de fractie koos echter voor Lilian Marijnissen, de dochter van voormalig SP-fractievoorzitter Jan Marijnissen.[7]

Karabulut stemde op 22 februari 2018 voor de motie van Tweede Kamerlid Voordewind c.s. ter erkenning van de Armeense genocide. De stemmingsuitslag was 142 voor en 3 tegen.[8] Daarna werd er 'haatmail' gestuurd aan het parlementslid.[9]

In maart 2020 gaf Karabulut aan zich voor de Tweede Kamer-verkiezingen van 2021 niet meer herkiesbaar te stellen, en zich buiten het parlement in te gaan zetten om de wereld te veranderen.[10][11]

Conflict in de Gazastrook en oproep tot intifada[bewerken | brontekst bewerken]

Museumplein, 3 januari 2009 van links naar rechts Karabulut, Harry van Bommel, Gretta Duisenberg en Tariq Shadid

Naar aanleiding van het conflict in de Gazastrook van eind 2008/begin 2009, liepen de SP-Tweede Kamerleden Harry van Bommel en Karabulut samen met Gretta Duisenberg op 3 januari 2009 mee in een betoging van Stop de Bezetting tegen Israël, waarbij zij de Palestijnen opriepen tot een intifada (opstand) tegen Israël. Beiden scandeerden "Intifada, intifada, Palestina vrij".[12][13] Dit leidde tot kritiek van de VVD, PVV en het CIDI. Ook SP-fractievoorzitter Agnes Kant tikte Van Bommel en Karabulut op de vingers.[14] Op 5 januari 2009 verklaarde Van Bommel dat hun oproep tot intifada fout begrepen was, Karabulut en hij hadden een "geweldloze intifada" bedoeld.[15]

Zie de categorie Sadet Karabulut van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.