Saipem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Saipem S.p.A.
Saipem
Boorschip Saipem 12000
Boorschip Saipem 12000
Oprichting 1957
Eigenaar beursgenoteerd, Eni heeft een groot minderheidsbelang
Sleutelfiguren Stefano Cao (CEO)
Paolo Andrea Colombo (voorzitter)
Hoofdkantoor Via Martiri di Cefalonia 67
Milaan, Italië
Werknemers 32.058 (jaareinde 2017)[1]
Producten Aannemer van grote infrastructurele werken voor de olie- en gasindustrie op land en in zee
Sector energie, bouw
Omzet € 9,0 miljard (2017)[1]
Winst € -328 miljoen (2017)[1]
Marktkapitalisatie € 3,9 miljard (jaareinde 2017)[1]
Website www.saipem.it
Portaal  Portaalicoon   Economie

Saipem S.p.A., de afkorting staat voor Società Anonima Italiana Perforazioni E Montaggi, is een belangrijke dienstverlener van projecten voor de olie- en gasindustrie. Het is begonnen als een onderdeel van het Italiaanse oliebedrijf Eni, maar Eni heeft nu nog slechts een minderheidsbelang van circa 30%.

Activiteiten[bewerken]

De activiteiten van Saipem zijn over vier bedrijfsonderdelen verdeeld:

  • On- en Offshore Engineering & Construction: op het land is Saipem verantwoordelijk voor het ontwerp en de bouw van allerhande installaties voor de olie- en gasindustrie. Offshore is het vooral actief met het leggen van pijpleidingen en de installatie van platforms
  • On- en Offshore drilling. Het uitvoeren van boorprojecten op land en zee

Voor de werkzaamheden op zee beschikt Saipem over een grote en gespecialiseerde vloot van vaartuigen en platforms, waaronder het kraanschip Saipem 7000

Resultaten[bewerken]

De activiteiten van Saipem hangen nauw samen met de ontwikkeling van de olieprijs. Bij een hoge olieprijs zijn de klanten bereid meer te investeren dan bij een lage prijs. De orderportefeuille is meestal voldoende om het bedrijf twee jaar actief te houden, maar door de olieprijsdaling sinds 2014 neemt de orderportefeuille af en daarmee ook de resultaten. In 2014 kreeg Saipem een order van Gazprom ter waarde van 2,4 miljard euro voor de aanleg van de South Stream-pijplijn in de Zwarte Zee, maar deze werd medio 2015 geannuleerd.[2]

in miljoenen euro
Jaar[3] Omzet Nieuwe
orders
Order-
portefeuille
Netto-
resultaat
werknemers
(gemiddeld)
2008 10.094 13.860 19.105 914 34.493
2009 10.292 9917 19.873 732 36.224
2010 11.160 12.935 20.505 844 38.428
2011 12.593 12.505 20.417 921 40.830
2012 13.369 13.391 19.739 902 44.980
2013 12.256 10.653 17.514 159 47.224
2014 12.873 17.971 22.147 180 49.580
2015 11.507 6515 15.846 -608 42.408
2016 9976 8346 14.219 -2087 36.859
2017 8999 7399 12.363 -328 32.058

Geschiedenis[bewerken]

Het boren van de eerste offshore boorput in Europa in 1958 voor de kust bij Gela in het Gela-veld voor AGIP door hefeiland Scarabeo en de omgebouwde tender Saipem
Bouw van de Scarabeo II van het type Sedco 135 in 1967

Saipem is in 1957 opgericht om voor Eni belangrijke infrastructurele werken te bouwen en te onderhouden. Het bedrijf ontstond door een fusie van Snam Montaggi en boorbedrijf SAIP. Naast Eni werden ook andere klanten gezocht en vanaf 1969 werd de relatie met het moederbedrijf losser. Oorspronkelijk hield het bedrijf zich vooral bezig met het leggen van pijplijnen op het land, de bouw van fabrieken en raffinaderijen en het boren naar olie en gas, maar in het begin van de zestiger jaren kwam daarbij ook projecten op zee bij. Het bouwde daarbij een vloot op van boorplatformshefplatforms en halfafzinkbare boorplatforms, veelal Scarabeo genoemd – en constructieschepen – kraanschepen en pijpenleggers, veelal Castoro genoemd.

In 1982 zette de olieprijs een langzame daling in, waardoor investeringen afnamen. Eind 1985 zette de olieprijs een scherpe daling in en dit bracht investeringen vrijwel tot stilstand. De hele industrie zocht naar oplossingen en zo ontstonden de nodige joint-ventures. Saipem en Brown & Root vonden elkaar in 1988 in European Marine Contractors (EMC) waarin beide een halfafzinkbare pijpenlegger inbrachten, Brown & Root de Semac I en Saipem de Castoro Sei. In 2002 nam Saipem het aandeel van Brown & Root over.

Nadat Micoperi in 1990 failliet ging, nam Saipem het over en kreeg zo onder meer de beschikking over de Micoperi 7000, het toenmalig grootste kraanschip ter wereld, daarna Saipem 7000 genoemd.

In 1984 kreeg het bedrijf een eigen beursnotering op de beurs van Milaan. In 2002 werd Bouygues Offshore[4] overgenomen en in 2008 werd Snamprogetti ingelijfd. Saipem is internationaal actief en slechts een zeer bescheiden deel van de omzet wordt in Italië gerealiseerd.[1] Meer dan drie kwart van de omzet komt van andere klanten dan Eni.[1]

Aandeelhouders[bewerken]

Eni had 43% van de aandelen in handen. In oktober 2015 kondigde Eni aan 12,5% van de aandelen te verkopen waarmee het belang in Saipem daalt naar zo’n 30%.[5] Eni wil met de opbrengst van deze aandelenverkoop schulden aflossen. Het belang werd in januari 2016 overgenomen door het Italiaanse staatsinvesteringsfonds Fondo Strategico Italiano (FSI). Verder heeft Saipem nieuwe aandelen uitgegeven ter waarde van 3 miljard euro.[6] De resultaten van Saipam staan onder druk door de lage olieprijs waardoor projecten worden geannuleerd.