Salonsocialist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Salonsocialist, neo-gauchisme (nieuw-links), gauche caviar (kaviaar-links) en bourgeois bohémien (burgerlijk non-conformist) zijn licht pejoratieve termen die gebruikt worden om iemand te omschrijven die pretendeert socialist te zijn, maar zich in werkelijkheid een kapitalistische levensstijl aanmeet. De termen suggereren een persoon met een weinig consistente politieke en/of maatschappelijke visie.

Dit verwijt betreft meestal Westerse linkse intellectuelen. Zij zouden bijvoorbeeld gedurende de 20e eeuw vanuit het comfortabele Westen de tekortkomingen van het communisme in het Oostblok gebagatelliseerd hebben, terwijl zij de vermeende verworvenheden prezen en in sommige gevallen zelfs gepleegde misdaden goedpraatten.

In België is tegenwoordig vooral de Parti Socialiste vaak het voorwerp van zulke verwijten. Dit werd mede in de hand gewerkt door de talrijke corruptieschandalen rond een aantal PS-kopstukken. Na het succes van de (Vlaamse) sp.a in de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in de Vlaamse steden, werd dit door academici grotendeels toegeschreven aan de talrijke bourgeois bohémiens of bobo's die in de steden wonen en zelf een 'rechtse' levensstijl hebben, maar toch 'links' stemmen.[bron?]

In Nederland wordt salonsocialisme vooral in verband gebracht met PvdA-politici en VARA-presentatoren, zoals Wouter Bos, Marcel van Dam, Eveline Herfkens, Wim Kok en Jack Spijkerman. Spijkerman stapte van de VARA over naar Talpa/RTL 4. De opmerking links lullen, rechts vullen is in dezen een veelgebruikt verwijt.

Hetzelfde verwijt trof de Franse presidentskandidate Ségolène Royal tijdens de verkiezingen van 2007.

Internationaal[bewerken]

Externe links[bewerken]