Salvadori's eend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Salvadori's eend
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2016)
Salvadori's eend (Salvadorina waiguensis) Afbeelding gemaakt door John Gerrard Keulemans.
Salvadori's eend (Salvadorina waiguensis) Afbeelding gemaakt door John Gerrard Keulemans.
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Anseriformes (Eendvogels)
Familie:Anatidae (Eendachtigen)
Geslacht:Salvadorina
Soort
Salvadorina waigiuensis
Rothschild & Hartert, 1894
Afbeeldingen Salvadori's eend op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Salvadori's eend op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Salvadori's eend (Salvadorina waigiuensis) is een eend uit de familie van de Anatidae. Het is de enige soort binnen het geslacht Salvadorina. De vogel werd in 1894 beschreven en was afkomstig uit een grote vogelcollectie uit Nieuw-Guinea van Antonie Augustus Bruijn uit Ternate. De naam is een eerbetoon aan Tommaso Salvadori en het is een endemische vogelsoort uit Nieuw-Guinea.[2]

Beschrijving[bewerken]

Salvadori's eend is een vrij kleine eend, ongeveer zo groot als een smient, 43 cm. Deze eend heeft een chocoladebruine kop en een vuiloranje snavel en ook poten. Op de rug en de vleugels is de vogel donker, met lichte verticale strepen, de borst en de buik zijn bleekgrijs met donkere stippels. Het is een schuwe eend, die waarschijnlijk vooral 's nachts actief is.[3]

Voorkomen[bewerken]

Salvadori's eend is zeer schaars en komt voor in een zeer groot gebied dat reikt van Vogelkop in West-Papoea (Indonesië) tot ver in Papoea-Nieuw-Guinea. Het leefgebied bestaat uit bergmeertjes en snelstromende beken en kleine rivieren in het middel- en hooggebergte in Nieuw-Guinea op een hoogte van 600 m boven de zeespiegel tot aan de boomgrens. Sporadisch zijn er waarnemingen in veel lager gelegen wateren.[3]

Status[bewerken]

De totale populatie wordt geschat op 2.500-10.000 volwassen individuen; mogelijk is de populatie stabiel, maar gevreesd wordt voor aantasting van het leefgebied. Daarom staat de Salvadoi-eend als kwetsbaar op de rode lijst. Anderzijds bestaat de mogelijkheid dat meer onderzoek in deze lastig toegankelijke gebieden zou kunnen uitwijzen dat de vogel minder schaars is dan gedacht.[1]