Samenstelling Tweede Kamer 1887-1888

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De samenstelling van de Tweede Kamer der Staten-Generaal 1887-1888 biedt een overzicht van de Tweede Kamerleden in de periode na de Tweede Kamerverkiezingen van 1 september 1887. De zittingsperiode ging in op 19 september 1887 en eindigde op 27 maart 1888.

Nederland was verdeeld in 43 kiesdistricten.[1] Om een district te winnen moest een kandidaat de absolute meerderheid van uitgebrachte stemmen verwerven. Indien nodig werd een tweede verkiezingsronde gehouden tussen de twee hoogstgeplaatste kandidaten uit de eerste ronde.

Gekozen bij de verkiezingen van 1 en 14 september 1887[bewerken | brontekst bewerken]

Liberalen (47 zetels)[bewerken | brontekst bewerken]

Antirevolutionairen (20 zetels)[bewerken | brontekst bewerken]

Bahlmannianen (13 zetels)[bewerken | brontekst bewerken]

Schaepmannianen (6 zetels)[bewerken | brontekst bewerken]

Bijzonderheden[bewerken | brontekst bewerken]

  • In 2 kiesdistricten was een herverkiezing nodig vanwege het niet-behalen van de absolute meerderheid door de hoogst geëindigde kandidaat. Deze tweede ronde werd op 14 september 1887 gehouden.
  • Hendrik Lodewijk Drucker (liberalen), in de tweede stemronde verkozen in het kiesdistrict Winschoten, nam zijn verkiezing tot Tweede Kamerlid niet aan. Als gevolg hiervan werden op 3 oktober 1887 nieuwe verkiezingen gehouden in Winschoten, waarbij Jan Willem Jacobus de Vos van Steenwijk werd verkozen, die op 7 oktober dat jaar werd geïnstalleerd.

Tussentijdse mutaties[bewerken | brontekst bewerken]

1887[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1 oktober: Jacob Leonard de Bruyn Kops (liberalen) overleed nog voor hij formeel geïnstalleerd werd. Zijn opvolger Isaäc Abraham Levy, op 25 oktober dat jaar verkozen bij een tussentijdse verkiezing in Alkmaar, werd op 14 november 1887 geïnstalleerd.
  • 19 november: Otto van Wassenaer van Catwijck (antirevolutionairen) overleed. Daarom werden op 13 en 27 december 1887 tussentijdse verkiezingen georganiseerd in Leiden. In de tweede stemronde werd Pierre Louis François Blussé (liberalen) verkozen, die op 16 februari 1888 werd geïnstalleerd.
  • 23 december: Gustave Louis Marie Hubert Ruijs de Beerenbrouck (Bahlmannianen) nam ontslag vanwege zijn benoeming tot vicepresident van de arrondissementsrechtbank van Maastricht. Bij een tussentijdse verkiezing op 17 januari 1888 in Maastricht werd Ruijs de Beerenbrouck herkozen, waarna hij op 14 februari dat jaar werd geïnstalleerd.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]