Sandy Martens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sandy Martens
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Sandy Martens
Geboortedatum 23 december 1972
Geboorteplaats Opbrakel, België
Lengte 191 cm
Positie Aanvaller 1
Rechtsachter 2
Aanvallende middenvelder 3
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2013
Jeugd
1981–1993 Vlag van België Olsa Brakel
Senioren
Seizoen Club W (G)
1993–1994
1994–1999
1999–2004
2004–2007
2007–2008
2008–2011
2012–2013
Vlag van België Olsa Brakel
Vlag van België KAA Gent
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België KAA Gent
Vlag van België KSK Beveren
Vlag van België KSV Oudenaarde
Vlag van België KVV Windeke
30(18)
143(39)
131(33)
49(4)
26(5)
73(31)
Interlands
1999–2003 Vlag van België België 11(3)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Sandy Martens (Opbrakel, 23 december 1972) is een Belgisch voormalig voetballer. Hij was van oorsprong een aanvaller. Sinds zijn terugkeer naar KAA Gent in januari 2004 speelde hij doorgaans als rechtervleugelverdediger. In 2013 stopte Martens bij KVV Windeke.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Olsa Brakel en KAA Gent[bewerken | brontekst bewerken]

Martens begon zijn carrière bij vierdeklasser Olsa Brakel waar hij in 1994 door eersteklasser KAA Gent weggehaald werd. Tijdens de campagne 1993–1994 had Martens namelijk 18 doelpunten gescoord uit 30 wedstrijden. Bij zijn debuut voor de Buffalo's op de eerste speeldag, tijdens een thuiswedstrijd tegen Beveren scoorde hij meteen, en ontpopte zich tot lieveling van het Gentse publiek. In zijn eerste seizoen kwam hij uiteindelijk tot 31 wedstrijden en 10 doelpunten. Martens bleef een sterkhouder van KAA Gent, tot hij in juli 1999 door de grote rivaal Club Brugge weggehaald werd.[1] Tussen 1994 en 1999 kwam hij tot 141 wedstrijden bij de Buffalo's, waarin hij 39 maal doel trof.

Club Brugge en terugkeer naar Gent[bewerken | brontekst bewerken]

Alhoewel hij lang niet altijd de lieveling van het Brugse publiek was, kende Sandy Martens toch een vijftal mooie jaren bij Club Brugge, waarin hij onder meer scoorde in de Champions League. Tussen 1999 en 2004 speelde hij 131 wedstrijden voor Brugge en scoorde 33 maal. In zijn beginperiode viel Martens op met zijn lange haarsnitten.[2] Rond de eeuwwisseling viel Martens in de smaak met zijn polyvalentie. Martens kon als aanvaller en als middenvelder ingezet worden. Hij vond vlot de weg naar doel, maar serveerde ook doelpunten op een dienblad. Daardoor was hij veelal basisspeler onder René Verheyen en aanvankelijk was hij dat ook onder Trond Sollied. Uiteindelijk moest hij toch steeds vaker vrede nemen met een plaats op de bank. In 2003 werd Brugge kampioen. Martens' aandeel daarnaartoe was groot. Martens werd clubtopscorer met 15 doelpunten. Dat volstond wel niet voor de algemene topscorerstitel (22 doelpunten), die naar Cédric Roussel en Wesley Sonck ging. Een seizoen later werd alles echter anders voor de Oost-Vlaming. Sollied was nog steeds trainer bij Club Brugge, maar verkoos anderen boven hem. De luxe was destijds namelijk groot bij Brugge, met Rune Lange, Andrés Mendoza, Bengt Sæternes en Victor als concurrenten tijdens de campagne 2003–2004. Desondanks werd RSC Anderlecht kampioen.

Sandy Martens speelde volgens de supporters van Club Brugge een memorabele wedstrijd thuis tegen de Turken van Galatasaray SK: op 23 oktober 2002. Bij de 3–1 winst voor Brugge wisselden hij en Gert Verheyen elkaar af centraal in de aanval, waardoor Galatasaray moeite had met het duo (ondanks de aanwezigheid van de tactisch sterke verdedigers Bülent Korkmaz en Emre Aşık, twee Turkse internationals die op het wereldkampioenschap in Japan en Zuid-Korea brons haalden). Martens maakte even voor het rustsignaal het eerste doelpunt en gaf in de slotfase de assist voor het derde doelpunt van Sæternes.[3] Martens won de landstitel met Brugge in 2002/03 en won twee keer de Beker van België, in 2002 en 2004. Op 3 februari 2004 besloot Sandy Martens terug te keren naar de club van zijn hart KAA Gent. Hij tekende een contract van 3,5 seizoenen bij de Gentenaren.[4] Waar hij aanvankelijk op zijn favoriete positie, in de spits uitgespeeld werd, maar niet echt meer tot scoren kwam.

Toen hij aan het begin van het seizoen 2004-2005 uitviel met een zware blessure aan de Achillespees leek het over voor Martens bij KAA Gent. Tijdens het seizoen 2005-2006 kwam hij mede dankzij coach Georges Leekens echter verrassend genoeg opnieuw opzetten. Deze keer niet als aanvaller, maar als rechtsachter.[5] In dit seizoen kwam Martens uiteindelijk tot 28 wedstrijden en twee doelpunten. Hij had daarmee een ruim aandeel in de vierde plaats die KAA Gent tijdens dit seizoen behaalde.

Latere carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ook tijdens de aanvang van het seizoen 2006-2007 werd Martens als rechtsachter uitgespeeld. Maar na het seizoen was hij niet meer welkom en zocht hij andere oorden op, namelijk bij SK Beveren dat net gedegradeerd was uit de hoogste afdeling. Dat verblijf duurde maar één jaar, want in 2008 trok hij naar KSV Oudenaarde. Hij bleef hier tot medio november 2011. Martens was toen 38 jaar.[6] Martens beëindigde zijn voetbalcarrière bij het Oost-Vlaamse KVV Windeke, een tweede provincialeclub, in 2013.[7]

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Martens kwam in totaal elf keer (drie doelpunten) uit voor de nationale ploeg van België in de periode 1999-2003. Hij maakte zijn debuut op zaterdag 27 maart 1999 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Bulgarije (0-1).

Interlanddoelpunten
# Datum Locatie Wedstrijd Goal(s) Score Uitslag Wedstrijd
1 05/06/1999 Seoul Vlag van Zuid-Korea Zuid-KoreaBelgië Vlag van België Goal 23' 0 – 1 1 – 2 Oefenduel
2 05/06/1999 Seoul Vlag van Zuid-Korea Zuid-KoreaBelgië Vlag van België Goal 31' 0 – 2 1 – 2 Oefenduel
3 18/08/1999 Brugge Vlag van België BelgiëFinland Vlag van Finland Goal 41' 1 – 1 3 – 4 Oefenduel

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf seizoen 2012-2013 zou Sandy Martens de nieuwe jeugdtrainer van KAA Gent worden. Dit bleek uiteindelijk niet door te gaan. Hij tekende in augustus 2012 een overeenkomst als speler met neo-tweedeprovincialer KVV Windeke (3118) en werd kort daarop aangesteld als speler-trainer.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Club Brugge (mannen) – Belgisch landskampioen voetbal 2002–2003
Doelmannen: 1 Verlinden Aanvoerder · 13 Nemec · 23 Stijnen
Verdedigers: 2 De Cock · 5 Van der Heyden · 6 Clement · 12 De Brul · 22 Van de Ven · 25 Cornelis · 26 Maertens · 28 De Wulf · 30 Špilár
Middenvelders: 3 Simons · 8 Englebert · 10 Ristić · 14 Čeh · 16 Serebrennikov · 21 Hermans · 27 Geraerts · 31 Roelandts · 32 Stoica
Aanvallers: 7 Verheyen · 11 Martens Clubtopschutter/Topschutter · 18 Mendoza · 19 Lange · 24 Smolders · 29 Schockaert · 33 Sæternes
Coach: Sollied