Naar inhoud springen

Sarah Mullally

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Sarah Mullally
Officieel portret als bisschop van Londen, 2019
Officieel portret als bisschop van Londen, 2019
Algemene informatie
Geboortenaam Sarah Elisabeth Bowser
Geboortedatum 26 maart 1962
Geboorteplaats Woking
Werk
Beroep Bisschop van Londen
Studie
School/universiteit South Bank-universiteit, St Augustine's College of Theology, Heythrop College, The Winston Churchill School A Specialist Sports College, Woking College, Florence Nightingale Faculty of Nursing and Midwifery, South Bank-universiteit
Religie
Religie anglicanismeBewerken op Wikidata
Diversen
Prijzen en onderscheidingen Dame Commandeur in de Orde van het Britse Rijk (2005)[1]
Mullally in pontificalia (2018)
Mullally in pontificalia (2018)
handtekening
De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata.
U kunt die informatie bewerken.

Sarah Elisabeth Mullally, geboren Bowser (Woking, 26 maart 1962) is sinds 2018, als eerste vrouw, de 133e bisschop van Londen van de Anglicaanse Kerk.[2]

In oktober 2025 werd zij per januari 2026 benoemd tot aartsbisschop van Canterbury.[3][4] Het is voor deze positie eveneens de eerste keer dat een vrouw werd benoemd. Als aartsbisschop van Canterbury wordt Mullally de opvolgster van Justin Welby die eerder in 2025 aftrad.[5]

Leven en werk

[bewerken | brontekst bewerken]

Mullally volgde een opleiding tot verpleegkundige aan de South Bank University en het St Thomas' Hospital, en behaalde vervolgens een Master aan de University of London. Ze werkte als verpleegkundige voornamelijk in Zuid-Londen. In 1999 werd ze chief nursing officer (landelijk hoofd verpleegzorg) en directeur patiëntervaring bij de Engelse nationale gezondheidsdienst. In 2003 werd ze benoemd tot Dame Commander in de Orde van het Britse Rijk.[6][7]

Mullally deed naast haar werk een studie voor het geestelijk ambt in de Church of England. Ze werd in 2002 tot priester gewijd, en werd benoemd in het bisdom Southwark. Sinds 2004 is ze niet meer actief in de gezondheidszorg, maar fulltime priester. Ze was werkzaam in verschillende Londense kerken en werd in 2012 kanunnik van de kathedraal van Salisbury. In 2015 werd ze gewijd tot bisschop van Crediton. In 2018 werd ze als eerste vrouw bisschop van Londen. Ze is een van de 26 Lords Spiritual, de Anglicaanse bisschoppen die zitting hebben in het Britse Hogerhuis.[6][7]

Mullaly wordt omschreven als theologisch liberaal. Zij heeft als bisschop vrouwen tot priester gewijd, maar vindt dat er in de kerk ook ruimte moet zijn voor mensen die principiële bezwaren hebben tegen vrouwelijke priesters. Zij heeft zich uitgesproken tegen euthanasiewetgeving, omschrijft zichzelf wat betreft abortus als 'pro choice' en was voor het invoeren van een huwelijkszegen voor homostellen. Als bisschop van Londen pleitte ze voor meer diversiteit onder priesters, en was ze zeer kritisch over het feit dat de Church of England niet actief genoeg was geweest in het bestrijden van seksueel misbruik in eigen kring. [8][9]

Benoeming als aartsbisschop van Canterbury

[bewerken | brontekst bewerken]

Na de bevestiging van haar verkiezing en een inhuldiging zal Mullally vanaf januari 2025 ook formeel de nieuwe aartsbisschop van Canterbury zijn.[4] Na bekendmaking van de nominatie, feliciteerde de daila lama Mullally in een (open) brief en noemde haar benoeming "een baken van hoop".[10] De Anglicaanse kerkprovincie van zuidelijk Afrika noemde Mullally's benoeming "historisch", maar het riep elders ook verzet op.[11] Zo zijn er volgens de Nigeriaanse aartsbisschop Henry Ndukuba veel anglicaanse gelovigen die een vrouw op deze positie niet kunnen omarmen. Het gegeven dat Mullally voorstander is van het zegenen van relaties en huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht, noemde hij "nog verontrustender". Ook een Anglicaanse conservatieve minderheid verenigd in de Wereldwijde Anglicaanse Toekomstconferentie 'GAFCon' sprak haar zorgen uit, met name om Mullally's standpunten over homoseksualiteit.[11]

Mullally is gehuwd met Eamonn Mullally en heeft met hem twee kinderen.[12]