Satyagraha

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Satyagraha (Sanskriet: सत्याग्रह satyāgraha) is een filosofie en grondbeginsel ontwikkeld door Mahatma Gandhi, die verband houdt met geweldloze protesten of burgerlijke protesten. Gandhi gebruikte de filosofie tijdens zijn strijd voor een onafhankelijk India en eerder in Zuid-Afrika. Het speelde onder andere een belangrijke rol tijdens de zoutmars, die volgens Gandhi geweldloos moest verlopen. Burgerlijke ongehoorzaamheid en boycots moesten de voornaamste wapens van zijn protestacties vormen.

De term is een samentrekking van satya (Sanskriet voor "waarheid") en Agraha (Sanskriet voor "vasthouden aan"). Satyagraha berust op een aantal basisprincipes:

  1. Geweldloosheid (ahimsa)
  2. Waarheid — waaronder eerlijkheid.
  3. Geen diefstal
  4. Kuisheid
  5. Geen bezittingen
  6. Lichamelijke arbeid
  7. Controle over het verhemelte (uitkijken met wat men zegt)
  8. Geen angst
  9. Gelijk respect voor alle religies
  10. Economische strategieën zoals boycots.
  11. Vrijheid van onaanraakbaarheid.

Onder anderen Nelson Mandela en Martin Luther King lieten zich door Satyagraha inspireren. [1][2]

Externe links[bewerken]