Schlegels pinguïn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schlegels pinguïn
IUCN-status: Gevoelig[1] (2015)
De Schlegels pinguïn (Eudyptes schlegeli)
De Schlegels pinguïn (Eudyptes schlegeli)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Sphenisciformes (Pinguïns)
Familie: Spheniscidae (Pinguïns)
Geslacht: Eudyptes
Soort
Eudyptes schlegeli
Finsch, 1876
Afbeeldingen Schlegels pinguïn op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Schlegels pinguïn op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Schlegels pinguïn (Eudyptes schlegeli) is een pinguïn die voorkomt op de eilanden tussen Nieuw-Zeeland en Antarctica. De vogel werd in 1876 door Otto Finsch als eerbetoon aan zijn vroegere leermeester naar Hermann Schlegel vernoemd.

Kenmerken[bewerken]

De pinguïn is 73 tot 76 cm lang en weegt 3 tot 8,1 kg. Het is een grote kuifpinguïn met een forse snavel die sterk lijkt op de macaronipinguïn (E. chrysolophus), maar die is gemiddeld iets kleiner en heeft een minder forse snavel. Schlegels pinguïn heeft ook een wit of lichtgrijs "gezicht" en de gele kuif begint op het voorhoofd. De snavel is oranje tot oranjebruin en de poten zijn roze.[2]

Verspreiding[bewerken]

Ze broeden op Macquarie-eiland en ze verblijven, net als andere pinguïns, buiten de broedtijd in open zee rondom dit eiland maar ook bij de nabij gelegen Bishop- en Clerkeilanden (waar ook kleine broedkolonies zijn aangetroffen). Soms worden pinguïns die erg op Schlegels pinguïns lijken gezien bij andere subantarctische eilanden zoals als Kerguelen.[1]

Status[bewerken]

Schlegels pinguïn heeft een beperkt broedgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 1984/85 geschat op 850.000 broedparen en de aantallen zijn daarna stabiel gebleven. Voor die tijd werd er nog jacht op deze zeevogels gemaakt. De huidige risico's zijn verstoring door toeristen, ratten die eieren aanvreten, plastic in zee en klimaatverandering waardoor voedselketens in het ecosysteem van de oceaan veranderen. Om deze redenen stond deze soort in 2012 als kwetsbaar, maar sinds 2015 staat de soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.[1]