Schubdierachtigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schubdierachtigen
Het Chinees schubdier (Manis pentadactyla)
Het Chinees schubdier (Manis pentadactyla)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse:Theria
Infraklasse:Eutheria (Placentadieren)
Superorde:Laurasiatheria
Orde
Pholidota
Weber, 1904
Afbeeldingen Schubdierachtigen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Schubdierachtigen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Schubdierachtigen (Pholidota) zijn een orde van zoogdieren. Deze orde omvat slechts één familie met hedendaagse soorten, de schubdieren, die in Azië en Afrika voorkomen. Er zijn verder enkele uitgestorven schubdierachtigen bekend. De schubdierachtigen zijn volgens de huidige inzichten verwant aan de Carnivora en vormen samen de zoogdiergroep Ferae.

Kenmerken[bewerken]

De schubdieren zijn aan de bovenzijde bedekt met hoornachtige schubben die dakpansgewijs geschikt zijn. Net als egels rollen ze zich op bij gevaar. Ze hebben geen oorschelpen of tanden. Ze hebben een spitse kop, een lange kleeftong waarmee ze insecten oplikken, en een grote graafklauw aan de middelste teen van de voorpoot.

Geschiedenis[bewerken]

De oudste schubdierachtigen behoren tot de Palaeanodonta, een groep waarvan de oudste fossielen in het Vroeg-Paleoceen van Noord-Amerika gevonden zijn. Het oudste schubdier was Eomanis uit de Eomanidae. Fossielen van Eomanis dateren uit het Midden-Eoceen van Duitsland. De geslachten Patriomanis (Laat-Eoceen, Noord-Amerika), Cryptomanis (Laat-Eoceen, Mongolië) en Necromanis (Oligoceen, Frankrijk) vormen de Patriomanidae. Mogelijk behoort ook Eurotamandua tot de schubdierachtigen.