Schubdierachtigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Schubdierachtigen
Schubdierachtigen
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse:Theria
Infraklasse:Eutheria (Placentadieren)
Superorde:Laurasiatheria
Orde
Pholidota
Weber, 1904
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Schubdierachtigen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Schubdierachtigen (Pholidota) zijn een orde van zoogdieren. Deze orde omvat slechts één familie met hedendaagse soorten, de schubdieren, die in Azië en Afrika voorkomen. Er zijn verder enkele uitgestorven schubdierachtigen bekend. De schubdierachtigen zijn volgens de huidige inzichten verwant aan de Carnivora en vormen samen de zoogdiergroep Ferae.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De schubdieren zijn aan de bovenzijde bedekt met hoornachtige schubben die dakpansgewijs geschikt zijn. Net als egels rollen ze zich op bij gevaar. Ze hebben geen oorschelpen of tanden. Ze hebben een spitse kop, een lange kleeftong waarmee ze insecten oplikken, en een grote graafklauw aan de middelste teen van de voorpoot.

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

De schubdierachtigen vormen samen met de uitgestorven Palaeanodonta de clade Pholidotamorpha. Het oudste schubdier was Euromanis. Fossielen van Euromanis dateren uit het Midden-Eoceen van Duitsland en dit geslacht leefde samen met de verder ontwikkelde schubdierachtigen Eomanis en Eurotamandua. De geslachten Patriomanis (Laat-Eoceen, Noord-Amerika), Cryptomanis (Laat-Eoceen, Mongolië) en Necromanis (Oligoceen, Frankrijk) vormen de Patriomanidae. Vermoed wordt dat de moderne schubdieren uit de Manidae zich in Europa ontwikkelden en zich vervolgens uitbreiden naar eerst Afrika bezuiden de Sahara en vervolgens zuidelijk Azië.

Indeling[bewerken | brontekst bewerken]