Seïrgebergte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Seïrgebergte (aangeduid als Shaubak op deze kaart)

Het Seïrgebergte (Hebreeuws: הַר-שֵׂעִיר) bevindt zich tussen de Dode Zee en de Golf van Akaba en was de zuidoostelijke grens tussen Edom en het Koninkrijk Juda. Het kan ook de oudere historische grens zijn geweest van het Egyptische Rijk in Kanaän.[1] In de tempel van Amenhotep III in Soleb (ca. 1380 v.Chr.) wordt een plaats "Seïr, in het land van Shasu" genoemd, waarvan wordt aangenomen dat deze dicht bij Petra lag.

Overlevering in de Bijbel[bewerken]

Volgens de overlevering in de Hebreeuwse Bijbel werd Seïr in de tijd van Abraham bewoond door de Horieten.[2] Later vertrok Esau, de kleinzoon van Abraham, naar Seïr. Zijn nakomelingen, de Edomieten, verdreven de Horieten en noemden het land Edom.[3]

Tijdens de regering van koning Hizkia trokken 500 man uit de stam Simeon naar Seïr en nadat ze er de laatst overgebleven Amalekieten hadden verdreven, gingen ze er zich vestigen.[4]