Seine-Scheldeverbinding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kaart van het project
Kaart van het traject in België
Rivieren en kanalen in Noord-Frankrijk. De Oise stroomt ten noorden van Parijs, en het nieuwe kanaal takt daar niet ver van de samenloop met de Aisne op aan.

De Seine-Scheldeverbinding is een groot Europees TEN-T project dat deels in uitvoering is. Het project wil zeven Europese havens met elkaar verbinden via bestaande te verbeteren waterwegen en een nog te graven kanaal: Rotterdam in Nederland, Antwerpen, Gent en Zeebrugge in België, en Le Havre, Rouen en Duinkerke in Frankrijk. De initiële timing voorzag dat dit project de industriële regio's van de Seine met die rond de Schelde bereikbaar zou maken voor binnenschepen tot 4400 ton tegen 2017.

Het project kampt echter met grote vertraging. De werken aan het nieuwe Kanaal Seine-Noord Europa, een belangrijk deel van de Seine-Scheldeverbinding, zouden pas starten in 2020, met een voorziene oplevering in 2027.[1]

Werken[bewerken | brontekst bewerken]

Het Kanaal Seine - Noord is een nog te graven kanaal met een lengte van 106 kilometer dat de Schelde te Cambrai met de Oise in Compiègne zal verbinden. In België wordt de Schelde en Antwerpen bereikt via enerzijds een westelijke route langs de Leie en anderzijds een oostelijke route langs onder meer het Centrumkanaal.

Verdere vertakkingen van het te realiseren netwerk zijn het Schipdonkkanaal, het Kanaal Gent-Brugge, de Gentse Ringvaart en het Kanaal Gent-Terneuzen. Het nieuwe Sluizencomplex van Evergem is ook een belangrijke schakel om schepen van die tonnenmaat via de Westerschelde een directe toegang te geven tot de Belgische binnenwateren. Op het traject in België moeten negen bruggen worden herbouwd of verhoogd.

Het Schipdonkkanaal en de Leie[bewerken | brontekst bewerken]

Op het Schipdonkkanaal zijn hiervoor een aantal bochtverbredingen nodig en de aanleg van 230 meter lange passeerstroken. In Nevele zijn acht verbredingen nodig om schepen met een lengte van 185 m toe te laten. In de rechte trajecten is de wateroppervlaktebreedte van 50,7 meter voldoende. In de bochten zal het meestal volstaan om één zijde van het kanaal aan te passen. Men creëert eerst een verticale oever en baggert die zijde dieper uit waardoor de bocht breder wordt. Ook het profiel van de Leie zal worden verruimd.

Geografische gegevens van het project[bewerken | brontekst bewerken]

Projectonderdelen in Frankrijk[bewerken | brontekst bewerken]

  • Aanleg van het 106 km lange 54 meter brede nieuwe Kanaal Seine-Noord Europa met 7 sluizen, aanlegkaaien en waterbekkens
  • Binnensluizen aan de landzijde van Port 2000 in Le Havre
  • Verdieping van de Oise tussen Conflans en Compiègne, heraanleg van de brug bij Mours en modernisering van de dammen
  • Verhogen van de doorvaarhoogte of herbouwen van bruggen op het traject in Nord-Pas-de-Calais en herijking van het waterniveau van de Deulekanaal en de Schelde
  • Ontdubbelen van de sluizen in Quesnoy-sur-Deûle met een sluis van klasse Vb1 en het traject van de Leie aanpassen voor doorvaart met CEMT-klasse Vb
  • Terug bevaarbaar maken door baggeren van het kanaal Pommerœul-Condé

Projectonderdelen in België[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Voetnoten[bewerken | brontekst bewerken]