Sequoiafarm Kaldenkirchen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Arboretum Sequoiafarm
Ingang van de Sequoiafarm
Ingang van de Sequoiafarm
Geopend 1950
Locatie Nettetal,
Duitsland
Oppervlakte 3,5 hectare
Coördinaten 51° 19′ NB, 6° 10′ OL
Lid van Vereniging Sequoiafarm e.V.
Thema Mammoetboom, Kustmammoetboom, Watercipres
Website
Sequoia sempervirens (2010: 58 jaar oud)
Een groep sequoia's (s. giganteum)
Bezoekers in de Sequoiafarm (Watercipres-weg)

De Sequoiafarm Kaldenkirchen in Kaldenkerken (stadsdeel van de Duitse gemeente Nettetal) is een meer dan 35.000 vierkante meter groot arboretum met een rijke geschiedenis. Het ligt vlak over de grens met de Limburgse gemeente Venlo. Tegenwoordig staan hier mammoetbomen van 63 jaar oud, een uniek bos van kustmammoetbomen van inmiddels 37 meter hoog (2013), watercipressen en meer dan 400 andere zeldzame boomsoorten.

Geschiedenis[bewerken]

De Sequoiafarm werd door het tandartsechtpaar Ernst J. Martin en llla Martin in 1948 opgezet. In 1950 en 1951 werden de eerste grotere aantallen Sequoiadendron ingezaaid. Het project werd gesubsidieerd door de Deutsche Forschungsgemeinschaft. Binnen de farm werd in 1952 als test een klein bos van 23 relatief dicht bij elkaar staande mammoetbomen aangeplant. De bomen waren in 2012 ca. 36 m hoog. Later werden de minder winterharde kustmammoetbomen (Sequoia sempervirens) en de pas in 1941 ontdekte watercipres (Metasequoia glyptostroboides) op de farm vermeerderd. De Martins verzamelden planten van over de hele wereld. Op deze manier werd het arboretum verrijkt met kostbare exemplaren van bomen en struiken.

Toen Ernst J. Martin in 1967 plotseling overleed, was het voor zijn vrouw onmogelijk om de Sequioafarm alleen te blijven onderhouden. In april 1970 nam na een lange zoektocht naar een geschikte opvolger de deelstaat Noordrijn-Westfalen het perceel over om er een biologisch station van de Pädagogische Hochschulen Rheinland te vestigen.

Later werd het station gebruikt door de Universiteit van Keulen. In 1987 kocht energieleverancier Stadtwerke Nettetal het terrein en de Universiteit van Essen hield tot en met 2007 het vruchtgebruik. Het is sinds 2013 in bezit van de stichting Sequoiafarm e.V., waarin vrienden van mammoetbomen zich gezamenlijk inzetten voor de instandhouding van dit arboretum.[1]

Collectie (selectie)[bewerken]

Binominale nomenclatuur Nederlandse naam Land van herkomst
Ailanthus altissima Hemelboom China, Taiwan
Calocedrus decurrens Wierookceder Westen van de VS
Gunnera manicata Mammoetblad Zuid-Brazilië
Larix kaempferi Japanse lariks Honshu (Japan)
Magnolia kobus Kleinbloemige magnolia Japan
Nothofagus obliqua (het grootste exemplaar in
Duitsland)[2]
Schijnbeuk Chili, Argentinië
Parrotia persica Perzisch ijzerhout Noord-Iran
Pinus ayacahuite (het grootste exemplaar in
Duitsland)[3]
Mexicaanse White Pine Mexico, Midden-Amerika
Pinus pinaster Zeeden Middellandse Zeegebied
Pinus strobus Weymouthden Noord-Amerika
Sequoia sempervirens Kustmammoetboom of kustsequoia Westelijk Noord-Amerika
Sequoiadendron giganteum Mammoetboom of reuzensequoia Californië
Thuja plicata Reuzenlevensboom Westelijk Noord-Amerika
Tsuga sieboldii Zuid-Japanse hemlockspar Japan
Wollemia nobilis Wollemia Australië
Zanthoxylum simulans Szechuanpeper Japan

Externe links[bewerken]