Shara Gillow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Shara Gillow
Shara Gillow in de Holland Ladies Tour 2016
Shara Gillow in de Holland Ladies Tour 2016
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 23 december 1987
Geboorteplaats Nambour, Vlag van Australië Australië
Lengte 175 cm
Gewicht 58 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) tijdrijden
Ploegen
2011 (va. 23-6)
2012-2014
2015-2016
2017-
Bizkaia-Durango
Orica-AIS
Rabo-Liv
FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
Extra
Zeges:  
Australische kampioenstrui AK ITT
Oceanische kampioenstrui OK ITT
WK TTT
Goud 2011, 2012, 2013, 2015
Goud 2011, 2012, 2014
Zilver 2012; Brons 2013, 2015
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Shara Gillow (Nambour, (Queensland), 23 december 1987) is een Australische wielrenster. Ze werd vier maal Australisch kampioene tijdrijden (waarvan drie maal op rij) en vier maal Oceanisch kampioene op de weg en in de tijdrit.

Carrière[bewerken]

Shara Gillow werd in 2010 zesde op het Australisch kampioenschap tijdrijden. Later dat jaar reed ze in haar thuisland in Geelong het wereldkampioenschap; ze werd achtste in de tijdrit. In 2011 won ze het Australisch kampioenschap tijdrijden, won ze zowel de weg- als tijdrit van het Oceanisch kampioenschap en werd ze 12e op het WK tijdrijden in Kopenhagen. Nadat ze 18e en 15e werd in de Spaans-Baskische wedstrijden Emakumeen Saria en Emakumeen Bira, tekende ze op 23 juni van dat jaar een contract bij de Spaans-Baskische ploeg Bizkaia-Durango. Op 2 juli won ze de tweede etappe van de Giro Donne en werd negende in het eindklassement. Twee weken later eindigde ze met haar derde plaats op het eindpodium van de Thüringen Rundfahrt.

Shara Gillow tijdens de tijdrit van de Olympische Zomerspelen 2012

Ze tekende in 2012 bij Orica-AIS. Ze werd dat jaar zowel Australisch als Oceanisch kampioene tijdrijden. In de Women's Tour of New Zealand werd ze tweede in het eindklassement op één seconde achter Evelyn Stevens. In bijna alle individuele tijdritten van dat jaar eindigde ze in de top tien, inclusief de tiende plaats op het WK tijdrijden. Met haar ploeg werd ze tweede in de ploegentijdritten van zowel de wereldbeker in Zweden, in de Holland Ladies Tour als in het WK ploegentijdrit in Valkenburg.

Shara Gillow tijdens de wegrit van de Olympische Zomerspelen 2012

Gillow werd in 2012 geselecteerd voor de Olympische Spelen in Londen. Daar werd ze 13e in de individuele tijdrit en 39e in de wegwedstrijd. Voor de Spelen in 2016 in Rio de Janeiro werd ze niet geselecteerd, naar eigen zeggen omdat enkel rensters van Orica-AIS geselecteerd werden.[1]

In 2013 won ze voor de derde keer op rij het Australisch kampioenschap tijdrijden. Ze won de slotrit van de Ronde van Trentino en werd hierdoor zevende in het eindklassement. In de afsluitende tijdrit van de Giro Rosa werd ze derde, waardoor ze vierde werd in het eindklassement. Twee weken later won ze de tijdrit in de Ronde van Thüringen en eindigde, net als in 2011, op het eindpodium, deze keer op de tweede plaats, maar wederom achter Emma Johansson, die nu haar ploeggenote was. In de Chrono Champenois won ze brons, net als met haar ploeg in de Open de Suède Vårgårda en op het WK ploegentijdrit.

Gillow werd in 2014 derde in het eindklassement van de BeNe Ladies Tour, die gewonnen werd door haar ploeggenote Emma Johansson. Tijdens de Gemenebestspelen 2014 in Glasgow werd ze zesde in de tijdrit, op ruim één minuut van winnares Linda Villumsen; in de wegrit werd ze 17e. In 2015 won ze haar vierde nationale titel in de tijdrit. Met haar ploeg Rabobank-Liv won ze dat jaar de wereldbeker ploegentijdrit Open de Suède Vårgårda en won ze brons op het WK ploegentijdrit in Richmond. In 2016 reed ze met de Australische nationale selectie in de Gracia Orlová. Ze werd derde in de tweede etappe en tweede in zowel de tijdrit, het eind- als het puntenklassement.

Gillow reed drie jaar voor de Australische ploeg Orica-AIS, vervolgens twee jaar voor het Nederlandse Rabobank-Liv en stapte per 2017 samen met Roxane Knetemann over naar het Franse FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope. Voor deze ploeg werd ze vijfde in de Waalse Pijl, zesde in Strade Bianche, zevende in de eerste vrouweneditie van Luik-Bastenaken-Luik en achtste in de Tour de Yorkshire.

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

2010
1e etappe Mersey Valley Tour (ITT)
2011
Australische kampioenstrui Australisch kampioene tijdrijden
Oceanische kampioenstrui Oceanische kampioenschap op de weg
Oceanische kampioenstrui Oceanische kampioenschap tijdrijden
2e etappe Ronde van Italië
2012
Australische kampioenstrui Australisch kampioene tijdrijden
Oceanische kampioenstrui Oceanische kampioenschap tijdrijden
Zilver Oceanische kampioenschap op de weg
3e etappe Bay Cycling Classic
Zilver Open de Suède Vårgårda (ploegentijdrit)
Zilver WK Ploegentijdrit (met Orica-AIS)
2013
Australische kampioenstrui Australisch kampioene tijdrijden
2e etappe Ronde van Trentino
4e etappe Ronde van Thüringen (ITT)
Brons Open de Suède Vårgårda (ploegentijdrit)
Brons WK Ploegentijdrit (met Orica-AIS)
2014
Oceanische kampioenstrui Oceanische kampioenschap tijdrijden
Zilver Australisch kampioenschap tijdrijden
Brons Oceanisch kampioenschap op de weg
3e etappe Santos Women's Cup
2015
Australische kampioenstrui Australisch kampioen tijdrijden
Open de Suède Vårgårda (ploegentijdrit)
Brons WK Ploegentijdrit (met Rabo-Liv)
Brons Australisch kampioenschap op de weg
2016
Zilver Australisch kampioenschap tijdrijden
2017
Zilver Australisch kampioenschap tijdrijden

Uitslagen in klassiekers en WK[bewerken]

Jaar Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Trofeo Alfredo Binda Waalse Pijl WK op de weg Wereld­ranglijst
2009 228e (UWR)
2010 126e (UWR)
2011 31e 63e 39e 89e 23e (UWT)
2012 38e 53e 43e (UWT)
2013 38e 31e 31e 25e (UWT)
2014 61e 29e 22e 85e (UWT)
2015 33e 27e 107e (UWT)
2016 81e (UWT)
2017 25e 15e 7e 17e 5e

Ploegen[bewerken]