Sharon Tate

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sharon Tate
Sharon Tate in 1967
Sharon Tate in 1967
Algemene informatie
Geboortenaam Sharon Marie Tate
Geboren 24 januari 1943
Geboorteplaats Dallas
Overleden 9 augustus 1969
Overlijdensplaats Los Angeles
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1961-1969
Beroep actrice en model
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Sharon Marie Tate (Dallas, 24 januari 1943Los Angeles, 9 augustus 1969) was een Amerikaans actrice. Zij was gehuwd met filmregisseur Roman Polański en werd vermoord door de Manson-familie.

Biografie[bewerken]

Sharon was de dochter van een legerofficier, Paul James Tate, die vaak moest verhuizen. Haar moeder was Doris Gwendolyn Willett, Van 1948 tot 1955 woonde het gezin in Pasadena, Texas. Tussen 1955 en 1959 woonde zij in Richland, Washington waar zij naar de Chief Joseph Junior High School ging en vervolgens naar de Columbia High School.[1] Later woonde het gezin in Italië.[1] Tate figureerde in enkele Italiaanse films en verhuisde vervolgens naar Hollywood.

Als klein meisje was Tate al erg mooi en won zij vele schoonheidswedstrijden. Zij werkte eerst als fotomodel.[1]

Sharon Tate begon haar filmcarrière na het tekenen van een contract voor zeven jaar met Filmways.[1] Haar eerste belangrijke rol was die van de secretaresse Janet Trego in de televisieserie The Beverly Hillbillies in de periode 1962-65. Vervolgens speelde ze in een aantal grotere rollen in horrorfilms, als eerste in de speelfilm Eye of the Devil uit 1966 met tegenspelers David Niven en David Hemmings. Ze had een relatie met de beroemde kapper Jay Sebring, met wie ze altijd bevriend bleef en die later tegelijk met haar vermoord zou worden.[1] In 1967 speelde ze in de strandfilm Don't Make Waves. Naar aanleiding van haar rol in die film werd een barbiepop (Malibu Barbie) op de markt gebracht.[1]

In 1967 speelde ze een rol in The Fearless Vampire Killers van Roman Polański. Tate en Polański kregen een verhouding en trouwden op 20 januari 1968 in Londen. In februari 1969 betrokken ze een huis aan 10050 Cielo Drive in Bel Air.

In maart 1969 vertrok Sharon Tate naar Italië en Frankrijk om in haar laatste film te spelen, de Italiaanse komedie "Una su Tredici" 12 + 1 of The 13 Chairs. Zij was toen al zwanger en haar garderobe moest aangepast worden om haar zwangerschap bij de opnames verborgen te houden. Na afloop van de opnamen bleef ze nog een tijd bij Polański, die in Londen werkte aan de voorbereidingen van de film The Day of the Dolphin. In juli 1969 vertrok Sharon met een cruiseschip naar Amerika om zich voor te bereiden op de komende bevalling. Roman bleef achter en zou een paar weken later per vliegtuig naar Los Angeles gaan, op tijd voor de geboorte.

Moord op Tate en haar gasten[bewerken]

In de nacht van 8 op 9 augustus 1969 drongen vier aanhangers van sekteleider Charles Manson (Tex Watson, Susan Atkins, Patricia Krenwinkel en Linda Kasabian) in zijn opdracht[2] het huis van Polański en Tate binnen. Manson zou de bedoeling hebben producer Terry Melcher te vermoorden, die had geweigerd om een plaat met Manson op te nemen en die het huis eerder bewoonde, maar die niet aanwezig was.[2]

Bij aankomst sneed Watson als eerste actie de telefoonkabels door.[2]

Het eerste slachtoffer was de 18-jarige Steven Parent, een jongen die net daarvoor op bezoek was geweest bij de huisbewaarder van het huis, William Garretson en juist wilde vertrekken in zijn auto. Daarna waren de vier mensen binnen aan de beurt. Binnen werd eerst de op een stoel slapende acteur Wojtek Frykowski gewekt. Zijn handen werden vastgebonden. Vervolgens werden Jay Sebring (een beroemde kapper),[3] Abigail Folger (erfgenaam van een rijke koffiehandelaar)[3] en Sharon Tate uit hun bedden gehaald.[2] Omdat Jay Sebring protesteerde tegen de ruwe behandeling van Tate, werd hij door Watson doodgeschoten. Frykowski, kon zich bevrijden en liep naar de voordeur, maar werd door Watson ingehaald, met een mes gestoken en neergeschoten. Abigail Folger probeerde ook te vluchten, maar werd door een van de vrouwen van de sekte neergehaald. Folger werd door haar en Watson met 28 messteken om het leven gebracht. Vervolgens kreeg Frykowski ook nog een aantal messteken. Hij overleed na 51 messteken. Tate vroeg om genade, bood aan om als gijzelaar te dienen, maar zij werd ook gedood door 16 messteken. Haar ongeboren zoon, die later de namen Paul Richard kreeg (naar de vader van Sharon en de vader van Roman), overleefde het niet. Met het bloed van Frykowski schreef Watson nog het woord "Pig" (Varken) op de voordeur, naar het schijnt een verwijzing naar het Beatles nummer Piggies.[2]

Begrafenis[bewerken]

Tate werd begraven in het Holy Cross Cemetery in Culver City.[1] De ongeboren zoon van Tate werd in de armen van zijn moeder begraven.

Proces tegen Manson[bewerken]

Kasabian was de enige van de Manson-clan die niet meedeed aan het bloedblad en zij werd later kroongetuige in het proces tegen Charles Manson en zijn sekte, de Manson-familie. Dankzij een loslippige Atkins konden Charles Manson en zijn clan worden aangeklaagd. Door de moorden, die aanvankelijk werden aangezien voor rituele slachtingen, ontstond in de Verenigde Staten grote maatschappelijk beroering. Ook president Nixon kwam in het geweer door tijdens het proces Manson al schuldig te verklaren. De daders werden in 1971 inderdaad schuldig bevonden en tot de gaskamer veroordeeld. Reeds een jaar na hun veroordeling werd de doodstraf in Californië echter afgeschaft en werden alle vonnissen omgezet in levenslange gevangenisstraf. De daders bleven vastzitten, maar komen sinds 1976 wel in aanmerking voor vervroegde invrijheidstelling. Al hun verzoeken zijn tot dusver afgewezen. Susan Atkins overleed in september 2009 in de gevangenis aan de gevolgen van een hersentumor. Hoewel advocaten nog trachtten haar in vrijheid te laten sterven, kreeg Atkins daarvoor geen toestemming. De leider van de sekte, Charles Manson, overleed in november 2017 aan de gevolgen van een interne bloeding.

Na haar dood[bewerken]

Het huis van Tate an Polanski aan de 10050 Cielo Drive werd in 1994 afgebroken.[1]

In juli 2005 voerde Polański in Engeland nog met succes een proces tegen het tijdschrift Vanity Fair, dat beweerde dat hij op weg naar de begrafenis van Sharon Tate avances naar een stewardess had gemaakt. Hij wenste dat de herinnering aan zijn geliefde niet door dit soort roddels zou worden bezoedeld.

Filmografie[bewerken]

  1. a b c d e f g h Sharon Tate. IMDb. Geraadpleegd op 2018-11-07.
  2. a b c d e Het gruwelijke verhaal van de beruchtste moordpartij van de Manson Family: de Tate Murders. www.hln.be. Geraadpleegd op 2018-11-07.
  3. a b (en) Actress Sharon Tate found murdered. HISTORY. Geraadpleegd op 2018-11-07.