Shelly Manne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Shelly Manne
Shelly Manne in 1946
Shelly Manne in 1946
Algemene informatie
Volledige naam Sheldon Manne
Geboren New York, 11 juni 1920
Overleden Los Angeles, 26 september 1984
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) Jazz
Beroep Drummer, orkestleider, componist
(en) Allmusic-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Sheldon "Shelly" Manne (New York, 11 juni 1920 - Los Angeles, 26 september 1984) was een Amerikaanse jazzdrummer, orkestleider en componist van de West Coast Jazz en de swing.

Carrière[bewerken]

De vader en oom van Shelly Manne waren ook drummers. Tijdens zijn jeugd stak hij zijn bewondering voor de grote swingdrummers uit deze tijd, Jo Jones en in het bijzonder Dave Tough, die zijn voorbeeld en mentor werd, niet onder stoelen of banken. Hij speelde al als jeugdige in de clubs in de 52ste Street in Manhattan. Verdere voorbeelden waren "Big Sid" Catlett en Kenny Clarke. Hij nam al vroeg op met sterren als Coleman Hawkins, Charlie Shavers en Don Byas, maar ook met muzikanten van het Duke Ellington Orchestra, waaronder Johnny Hodges, Harry Carney, Lawrence Brown en Rex Stewart.

Hij werkte ook al vroeg samen met bebop-muzikanten als Dizzy Gillespie, Charlie Parker en Flip Phillips, maar ook met Charlie Ventura, Lennie Tristano en Lee Konitz

Manne werd daarna bekend als lid van de big bands van Woody Herman en Stan Kenton tijdens de late jaren 40 en de vroege jaren 50, won prijzen en was vervolgens betrokken bij de ontwikkeling van de West Coast Jazz. Daarbij speelde hij met Shorty Rogers, Hampton Hawes, Red Mitchell, Art Pepper, Russ Freeman, Frank Rosolino, Chet Baker, Leroy Vinnegar, Pete Jolly, Howard McGhee, Bob Gordon, André Previn, Conte Candoli, Howard Rumsey, Sonny Criss en The L. A. 4. Tot zijn eigen in 1955 opgerichte groep Shelly Manne & His Men behoorden onder andere de blazers Joe Gordon, Richie Kamuca, de bassist Monty Budwig en de pianist Victor Feldman. Later had hij een eigen jazzclub (The Manne Hole) in Los Angeles. Hij was ook betrokken bij opnamen met Cornette Coleman, Tom Waits en Third Stream-experimenten. Verder werkte hij vaak als drummer voor de studio's, maar schreef zelf ook filmmuziek, zoals voor de tv-serie Daktari.

Overlijden[bewerken]

Shelly Manne overleed enkele weken na een schijnbaar onschuldig ruitersport-ongeval aan een vetembolie.

Discografie[bewerken]

Savoy Records

Contemporary Records

Verve Records

  • 1962: Shelly Manne Empathy met Bill Evans, Monty Budwig

Impulse! Records

Atlantic Records

  • 1966: Shelly Manne & His Men, Boss Sounds!

Concord Records

  • 1967: Shelly Manne, Perk Up (gepubliceerd in 1977)

Trend Records

  • 1980: Shelly Manne, Double Piano Jazz Concert at Carmelo's (2 CD's)

Atlas Records