Siberische boompieper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Siberische boompieper
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Siberische boompieper gefotografeerd in overwinteringsgebied in India.
Siberische boompieper gefotografeerd in overwinteringsgebied in India.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Motacillidae (Piepers en kwikstaarten)
Geslacht: Anthus (Piepers)
Soort
Anthus hodgsoni
Richmond, 1907
Afbeeldingen Siberische boompieper op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Siberische boompieper op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Siberische boompieper of groene boompieper (Anthus hodgsoni) is een zangvogelsoort uit de familie piepers en kwikstaarten van het geslacht Anthus.

Kenmerken[bewerken]

De Siberische boompieper is 14 tot 15,5 cm lang. Deze pieper lijkt sterk op de boompieper. Het verschil is subtiel, de mantel van de Siberische pieper is olijfgroen getint en met minder duidelijke strepen, waar de gewone boompieper meer bruin gekleurd is met een duidelijke streping. Verder is de koptekening duidelijker, met een smal streepje tussen kruin en witte wenkbrauwstreep.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De Siberische boompieper komt voor in een brede zone van de Oeral tot Japan, van de Himalaya en Mongolië tot in het noordoosten van Siberië. De vogels overwinteren in het Oriëntaals gebied, vooral in Indonesië.

De soort telt twee ondersoorten:

  • A. h. hodgsoni: van de Himalaya tot centraal China, maar ook in centraal Japan.
  • A. h. yunnanensis: van noordoostelijk Rusland tot Kamtsjatka en zuidelijk tot Mongolië, noordoostelijk China en noordelijk Japan.

Verspreiding in Nederland[bewerken]

De Siberische boompieper, de ondersoort A. h. yunnanensis is zeldzaam in Nederland. Tussen 1980 en 1996 zijn er zes bevestigde waarnemingen die gaan over zeven exemplaren die in West Nederland werden waargenomen.[2]

Status[bewerken]

De Siberische boompieper heeft een groot verspreidingsgebied en de grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Daarom staat deze pieper als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]