Sieto Hoving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
V.l.n.r. Jos Brink, Sieto Hoving, Marijke Hoving, Frank Sanders (1977)

Sieto Hoving (Delft, 22 september 1924Amsterdam, 19 januari 2016[1]) was een Nederlands cabaretier en de oprichter van het cabaret Tingel Tangel (1957).

Samen met zijn vrouw Marijke Hoving-Tauber trad Sieto Hoving op in zijn eigen Amsterdamse theater Tingel Tangel, met zijn gelijknamige cabaretgroep, waaraan ook diverse andere Nederlandse kleinkunstenaars hebben meegewerkt. Daarnaast speelde Hoving in meerdere Nederlandse films en was hij te zien in verschillende televisieproducties.

Hoving verbouwde enkele lokalen in een school aan de Nieuwezijds Voorburgwal - een vroegere burgemeesterswoning van Amsterdam - om tot een klein theater met 145 plaatsen. Het theater werd genoemd naar de door hem opgerichte cabaretgroep Tingel Tangel. Tot in de jaren tachtig van de 20e eeuw speelde hij met Tingel Tangel, in wisselende samenstelling, in dit theater. In 1989 werd het theater verkocht aan Paul Haenen en Dammie van Geest, die er het Betty Asfalt Complex in vestigden.[2]

Daarnaast is Hoving ook bekend geworden door zijn werk in reclamespots. Samen met zijn vrouw maakte hij onder meer de commercial voor de Nederlandse Credietverzekeringsmaatschappij, met de gevleugelde uitspraak Dát had je nou niet moeten zeggen, nadat zijn vrouw hem had gezegd dat hij nog altijd zijn boot zou kunnen verkopen.[3]

In 1983 is het echtpaar benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Filmografie[bewerken]

Tv-producties[bewerken]

Theater[bewerken]

  • 1998 · Jefta Het Toneel Speelt

Discografie[bewerken]

  • 1964 · Niet voor lange tenen (Marijke en Sieto Hoving, Maria de Booy, Wouter de Nijs, Paul Deen) 25 cm lp
  • 1971 · Burgers op de bres (Marijke en Sieto Hoving, Frits Lambrechts en Harry Sacksioni) lp→cd
  • 1971 · Waartoe ? Waarheen ? (Marijke en Sieto Hoving en Rob de Nijs) lp→cd
  • 1967 · Zotten en wijzen (Marijke en Sieto Hoving en Tineke van Leer) lp→cd

Bibliografie[bewerken]

  • Zo mooi en heilig, en toch dood (1991) uitg. Rap, Amsterdam ISBN 90-6005-510-1
  • Het is nooit beloofd dat het leuk zou worden (1986 uitg. La Rivière & Voorhoeve, Kampen ISBN 90-6084-682-6 (door Clairy Polak met medewerking van Marijke en Sieto Hoving)
  • Tien jaar Tingel Tangel (1967) uitg. Het Wereldvenster, Baarn (met een inleiding van Wim Kan)

Bekende medewerkers van Tingel Tangel[bewerken]

Externe link[bewerken]