Naar inhoud springen

Silvan Dillier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Silvan Dillier
Dillier in 2015
Dillier in 2015
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 3 augustus 1990
Geboorteplaats Baden, Zwitserland
Lengte 183 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg Alpecin-Premier Tech
Discipline(s) Baanwielrennen, Wegwielrennen
Specialisatie(s) Tijdrijder
Ploegen
2011
2013
2014–2017
2018–2020
2021–
Vorarlberg
BMC (stagiair)
BMC
AG2R La Mondiale
Alpecin
Beste prestaties
Parijs-Roubaix 2e (2018)
Ronde van Italië 1 etappezege
Medailles
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Silvan Dillier (Baden, 3 augustus 1990) is een Zwitsers baan- en wegwielrenner.

In 2006 boekte Dillier zijn eerst grote overwinning. Op het nationaal kampioenschap tijdrijden voor nieuwelingen pakte hij de zege met 21 seconden voorsprong op de eerste achtervolger. In 2007 ontwikkelde hij zich verder. Dit resulteerde in een aantal mooie overwinningen zoals een ritoverwinning in de Kroz Istru, een Kroatische wedstrijd waar onder meer Peter Sagan op de erelijst staat. Vanaf 2008 begon hij ook op de piste te rijden. Zo wist hij nationaal kampioen te worden in het omnium, en samen met Claudio Imhof werd hij derde op het WK ploegkoers na Van Hoecke/Van der Sande en Davison/Palmer. Met diezelfde Imhof zou hij later ook nog derde worden op de nationale kampioenschappen ploegkoers bij de elites, en de UIV Cup van Zürich winnen.

In 2009 maakte Dillier de overstap naar de beloften. Hij wist dat jaar voor het eerst ook de nationale titel in de wegrit te winnen. In 2010 won Dillier de nationale titel in het tijdrijden bij de beloften, deze titel zou hij ook de volgende twee seizoenen met succes verdedigen. In 2011 werd hij samen met Cyrille Thièry Europees kampioen ploegkoers bij de beloften, en pakte hij bij de elites de tweede plaats in de puntenkoers achter de Pool Rafal Ratajczyk. In 2012 reed hij als 22-jarige al grotendeels bij de profs, en met succes, want hij slaagde er al in wedstrijden als de Ronde van Bern en een etappe in de Ronde van de Toekomst te winnen. Op de piste won hij twee Europese titels, zowel in de ploegkoers als de achtervolging was hij de beste.

BMC Racing Team

[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 2013 kwam hij uit voor BMC Development Team, het pas opgerichte opleidingsteam van BMC Racing Team. Bij het BMC-team maakte hij indruk. Hij won onder andere het eindklassement van de Ronde van Normandië en een etappe in de Triptyque Ardennaise. Door deze goede resultaten werd hij vanaf 1 augustus door het WorldTour-team gecontracteerd als stagiair samen met Jakub Novák. Hij debuteerde in de Arctic Race of Norway, en reed vervolgens GP des Marbriers, waarin hij tweede werd, en de Ronde van Alberta. In de tweede rit van deze ronde ontsnapte hij vroeg in de wedstrijd samen met Serghei Țvetcov. De twee bleven voorop en in de spurt won Dillier zonder al te veel moeite. Mede door deze overwinning kreeg hij voor 2014 een profcontract bij BMC Racing Team.

In 2015 werd Dillier, voor het eerst als prof, Zwitsers kampioen tijdrijden. In 2017 reed hij voor het derde jaar op rij de Ronde van Italië en won daarin de zesde etappe.

AG2R La Mondiale

[bewerken | brontekst bewerken]

Hij maakte in 2018 de overstapt naar het Franse AG2R La Mondiale In zijn eerste seizoen zette Dillier de belangrijkste prestatie uit zijn carrière tot nu toe neer. In de eendaagse klassieker Parijs-Roubaix behaalde hij, na een ijzersterke koers, tot ieders verrassing de tweede plaats. Pas in de eindsprint op de wielerbaan van Roubaix werd hij geklopt door de toenmalige wereldkampioen en topfavoriet Peter Sagan.

Baanwielrennen

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar ZK EK WKOverig
Als belofte
2011Goud Ploegkoers
Brons Ploegenachtervolging
4e Puntenkoers
2012Goud Achtervolging
Goud Ploegkoers
Zilver Ploegenachtervolging
6e Puntenkoers
Als elite
2008Brons PloegkoersUIV CUP Zurich
2009Zilver 1km
Brons Ploegkoers
6daagse Nouméa
2010Zilver Puntenkoers
4e 1km
8e Scratch
15e Ploegenachtervolging
26e Achtervolging
2011Goud Omnium
Goud Ploegkoers
Zilver Puntenkoers
9e Ploegkoers
8e Puntenkoers
13e Ploegenachtervolging
3daagse Aigle
2012Brons Ploegkoers
Brons Achtervolging
4e Ploegkoers9e Puntenkoers
11e Ploegenachtervolging
20137e Ploegkoers
8e Ploegenachtervolging
Grenchen:
Goud Puntenkoers
6daagse Zürich
2014
2015Zilver PloegkoersZilver Ploegenachtervolging
7e Achtervolging
20169e Ploegenachtervolging
12e Achtervolging
Olympische Spelen:
7e Ploegenachtervolging

Wegwielrennen

[bewerken | brontekst bewerken]

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
2014
2015 52e 
2016 opgave  79e 
2017 67e (1) 
2018 83e 
2019 72e 
2020
2021 59e 
2022 60e 
2023 129e 
2024 126e 
2025 131e 

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

JaarMilaan-San RemoGent-WevelgemRonde van VlaanderenParijs-RoubaixAmstel Gold RaceLuik-Bast.LuikParijs-ToursE3 HarelbekeWK op de wegWereld­ranglijsten
201458e46eopgave77e154e (UWT)
201538eopgave61e78e81e72e28e
201686e123e81eopgave216e (UWT)
2017125e42e49e88e16e55e50e127e (UWT)
2018Zilver 54e19e81e (UWT)
201959e54e57eopgave38eopgave956e (UWR)
202022eopgaveopgave
202175eopgave49e35e45e
2022102e57e98e63e50e38e
2023100e90e80e42e119e69e43e
2024163eopgaveopgave85e68eopgave
2025opgaveopgaveopgaveopgaveopgaveopgave

Resultaten in kleinere rondes

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Tour Down Under UAE Tour Parijs-Nice Tirreno-Adriatico Ronde van het Baskenland Ronde van Romandië Ronde van Californië Ronde van Zwitserland Ronde van Polen Benelux Tour Ronde van Guangxi
2014 47e 44e 35e
2015 87e 48e 45e 49e
2016 4e opgave opgave
2017 22e 8e
2018 75e 54e 48e 23e 43e Bergklassement
2019 85e 85e opgave
2020 66e 26e
2021 34e 30e
2022 33e opgave
2023 80e opgave
2024 50e opgave 53e 51e 67e
2025 80e 92e 111e