Simon (apostel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoon van de apostel Simon

Simon (Hebreeuws: שמעון, Šimʿon of (in de Tiberisch Hebreeuwse vocalisatie) Šimʿôn), ook wel Simon de Zeloot[1] of (om hem te onderscheiden van Simon Petrus) Simon Kananaios[2] genoemd, was een van de twaalf apostelen van Jezus Christus waarover weinig meer bekend is dan zijn naam. De naam van Simon komt in alle synoptische evangeliën en Handelingen voor in de lijst met apostelen, zonder verdere gegevens.

Robert Eisenman wees erop[3] dat Talmudische verwijzigingen in die periode naar Zeloten als kanna'im "geen betrekking hadden op een groep — maar op wraakzuchtige priesters in de tempel." (De algemene conclusie van Eisenman dat het zelotische element in de oorspronkelijke groep apostelen werd verhuld en herschreven om het assimilatieve, Paulijnse Christendom voor de heidenen te ondersteunen is controversiëler.)

Er zijn geen tradities die deze Simon identificeren als Simon, de broer van Jezus.[4]

Simon de magiër (of Zebedeus) was hoofd van de magiërs van de westelijke Manasse[5], een priesterlijke kaste van Samaritaanse filosofen die de legitimeit van Jezus in de lijn van David, ondersteunden. Hun ambassadeurs (de Magiërs of wijzen) eerden het kind Jezus in Betlehem. Simon was een meesterlijke publieksbespeler en de geschriften over zijn leven behandelen zaken als kosmologie, magnetisme, levitatie en psychokinese[6].

Zijn feestdag is in de Rooms-katholieke kerk op 28 oktober, in de Koptische Kerk en Orthodoxe Kerk op 10 mei.