Sinan Can
| Sinan Can | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Sinan Can (DWDD, 2017) | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Naam | Sinan Can | |||
| Geboortedatum | 31 oktober 1977 | |||
| Geboorteplaats | Nijmegen | |||
| Geboorteland |  Nederland | |||
| Opleiding gevolgd aan | Fontys Hogeschool voor Journalistiek | |||
| Beroep(en) | documentairemaker | |||
| Prijzen en erkenningen | Dr. J.P. van Praag-prijs (2019) | |||
| ||||
Sinan Can (Nijmegen, 31 oktober 1977) is een Nederlands documentairemaker en journalist. Hij werd bekend door de documentaires die hij aanvankelijk voor de VARA en later voor BNNVARA maakte.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Can studeerde in 2003 af aan Fontys Journalistiek.[1] Tijdens zijn studie liep hij in 2002 stage bij CNN Türk in Istanbul, waar hij werkte onder leiding van Mehmet Ali Birand. Na zijn afstuderen begon hij zijn carrière bij de NMO en later werkte hij bij de NPS, waarna hij in 2005 bij Zembla aan de slag ging. Zijn eerste uitzending daar, De heilige Ayaan, gemaakt met Jos van Dongen, veroorzaakte maatschappelijke en politieke ophef doordat zij aantoonde dat VVD-Kamerlid Ayaan Hirsi Ali onjuiste gegevens had verstrekt bij haar asiel- en naturalisatieprocedure. De uitzending leidde tot een kabinetscrisis rond het optreden van minister Rita Verdonk, die uiteindelijk resulteerde in de val van Kabinet Balkenende II.[2][3]
Na jarenlang als researcher bij Zembla te hebben gewerkt, maakte Can in 2012 de overstap naar het maken van documentaires. Dit leidde in 2013 tot de eerste documentaireserie, Uitgezet.
Zijn televisiedocumentaires Bloedbroeders met Ara Halici (2015) en De Arabische Storm met regisseur Thomas Blom (2016) voor BNNVARA werden goed ontvangen. Van beide documentaires verscheen ook een boek.
In december 2016 werd zijn tweedelige televisiedocumentaire Onze missie in Afghanistan uitgezonden bij de VARA. In het spoor van IS, dat hij maakte samen met regisseur Jochem Pinxteren, volgde een jaar later.[4]
In maart 2018 bracht hij de documentaire De verloren kinderen van het Kalifaat uit.[5]
In januari 2019 zond BNNVARA de serie Voorbij de grenzen van Saoedi-Arabië van Can uit, wederom gemaakt met regisseur Thomas Blom. Een tweetal maanden later in maart, volgde de serie Sinan zoekt de klas van Elias. In deze serie gaat Can op zoek naar de Syrische klasgenootjes van Elias die zeven jaar geleden naar Nederland vluchtte vanuit Aleppo. Ook was hij als docent verbonden aan het vierde seizoen van het NTR televisieprogramma Dream School.
In november 2019 lanceerde hij het platform Synaps voor buitenlandjournalistiek.[6]
In juni 2020 kon Can niet naar het buitenland voor zijn werk, door de coronapandemie. Om die reden begon hij het radioprogramma Sinans Atlas op NPO Radio 1[7] en hij schreef een column in de VARAgids.
In 2020 werd de documentaire Bloedmineralen, de Talkroute uitgezonden, daarin volgde Sinan Can de route die talk aflegt vanuit Afghanistan en Pakistan naar Nederland, waarbij o.a. de Taliban veel geld verdient met afpersing. Daarnaast kwam ook de drieluik documentaire De Lokroep uit waarin Sinan Can de ontwikkeling van de radicale islam onderzoekt met interviews onder meer een Nederlandse jihadist in Turkije. Tijdens de productie van dit drieluik kwam Sinan Can ook in contact met Samir A. waarop de interviews met hem werden samengebracht in de documentaire Staatsvijand nr. 1.
In 2021 werd de documentaire Het verraad van Chora uitgezonden over de Slag bij Chora, een vervolg van Onze missie in Afghanistan uit 2016.
In september 2021 werd de documentaire tweeluik My 9/11 uitgezonden waarin Can samen met Floortje Dessing te zien is.
Op 27 september 2021 werd Retour Kalifaat uitgezonden die hij samen met Daniëlle van Lieshout maakte. Hiervoor won hij in 2022 een Tegel in de categorie interview.[8]
Op 22 februari 2022 startte Can met vrienden de hulpstichting Shams-Rumi voor kinderen in oorlogsgebieden.[9]
Tussen 26 en 29 september 2022 werd zijn 4-delige serie Breuklijnen uitgezonden, waarin Can de Europese probleemwijken van Parijs (Clichy), Brussel (Molenbeek), Stockholm (Rinkeby) en Londen (Tower Hamlets) portretteert.
In 2023 maakte hij samen met Daniëlle van Lieshout de documentaire Inside Kalifaat, die later werd bekroond met een Tegel in de categorie Achtergrond. In datzelfde jaar verscheen ook Brug over de breuklijn, een documentaire die hij samen met Natascha van Weezel maakte.
In september 2024 werd de driedelige documentaireserie De Wapenroute uitgezonden, die in samenwerking met Daniëlle van Lieshout werd gemaakt. Voor Can betekende dit zijn eerste stap in de wereld van de crimejournalistiek.
Op 27 november 2024 werden Sinan Can en 27 anderen uitgenodigd door koning Willem-Alexander en koningin Máxima voor de 39e Uitblinkerslunch. Can ontving erkenning voor zijn bijzondere verdiensten binnen zijn vakgebied.[10]
In 2025 was Can enkele malen te zien in het populaire televisieprogramma Vandaag Inside. Hij maakte géén deel uit van een vaste poule, maar schoof een aantal keren als gast aan.
Op 15 december 2025 werd de documentaire Jesse’s Strijd uitgezonden, een documentaire van Sinan Can, geregisseerd en samengesteld door Daniëlle van Lieshout. De film volgt een Nederlandse vrijwilliger die zich aansloot bij het Vreemdelingenlegioen in Oekraïne en om het leven kwam aan het front in het oosten van Oekraïne, waarbij zijn motivatie en drijfveren centraal staan.
Documentaires
[bewerken | brontekst bewerken]- 2011 - De dag die de wereld veranderde: De aanvliegroute (deel 1), samen met Mustapha Oukbih, VPRO/VARA (samenstelling: Kees Schaap)
- 2013 - Uitgezet (4 delen), VARA (regie/samenstelling: Thomas Blom, Floris-Jan van Luyn, Arjanne Laan)
- 2015 - Bloedbroeders (6 delen), samen met Ara Halici, VARA (regie/samenstelling: Kees Schaap)
- 2016 - De Arabische storm (3 delen), VARA (regie/samenstelling: Thomas Blom)
- 2016 - Onze missie in Afghanistan (2 delen), VARA (regie/samenstelling: Thomas Blom)
- 2017 - In het spoor van IS (2 delen), BNNVARA (regie/samenstelling: Jochem Pinxteren)
- 2018 - De verloren kinderen van het Kalifaat, BNNVARA (regie/samenstelling: Jochem Pinxteren)
- 2018 - Voorbij de grenzen van Saoedi-Arabië (4 delen), BNNVARA (regie/samenstelling: Thomas Blom)
- 2019 - Sinan zoekt de klas van Elias (2 delen), BNNVARA/ID TV (regie/samenstelling: Liz de Kort- Roy Ferwerda)
- 2019 - Synaps: Pyongyang Files (2 delen), BNNVARA (regie: Stefan van der Hulst)
- 2020 - De Lokroep (3 delen), BNNVARA (regie: Jochem Pinxteren)
- 2020 - Synaps: Gebroken Kabul, BNNVARA
- 2020 - Staatsvijand nr. 1, BNNVARA (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2020 - Synaps: Bloedmineralen: de talkroute, BNNVARA
- 2021 - Het verraad van Chora, BNNVARA (regie/samenstelling: Thomas Blom)
- 2021 - My 9/11 (2 delen), samen met Floortje Dessing, BNNVARA
- 2021 - Retour Kalifaat, BNNVARA (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2021 - Vreemder dan fictie, samen met Nicolaas Veul, VPRO
- 2022 - Breuklijnen, Sinan in de banlieues van Europa (4 delen), BNNVARA (regie/samenstelling:Daniëlle van Lieshout)
- 2022 - De laatste zoon, BNNVARA (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2023 - Sinan op zoek naar het paradijs (4 delen), BNNVARA (regie/samenstelling: Thomas Blom)
- 2023 - Inside Kalifaat (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2023 - Brug over de breuklijn, samen met Natascha van Weezel, BNNVARA (regie/samenstelling: Bart Nijpels)
- 2024 - De Wapenroute (3 delen), BNNVARA (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2024 - Brug over de breuklijn II, samen met Natascha van Weezel, BNNVARA (regie/samenstelling: Bart Nijpels-Nicolien Herblot)
- 2024 - De avond van de Mensenrechten, BNNVARA/Amnesty International, reportage over Nagorno-Karabach (regie/samenstelling: Daniëlle van Lieshout)
- 2025 - Jesse's Strijd, BNNVARA (regie/samenstelling:Daniëlle van Lieshout)
- 2026 - Onbekend en Wereldberoemd (De Gebroeders Van Lymborch, 4 delen), samen met Pieter Roelofs, BNNVARA/Helder TV (regie/samenstelling: Renate Westerink)
Radio/podcast
[bewerken | brontekst bewerken]- Sinans Atlas, Radio 1, BNNVARA, eerste aflevering was op 7 juni 2020. Can belicht in een persoonlijk gesprek onbekende aspecten van een buitenland dat in het nieuws is. Op 26 december 2021 was de tachtigste en laatste uitzending.
- Titus; een reis langs een leven, Radio 5, KRO-NCRV, vijfdelige podcast-dramaserie, mei-juni 2022, de journalist.
- In De Rode Draad, NPO Radio 1, BNNVARA, verzorgt Can elke dinsdag een korte introductie bij een actueel buitenlands onderwerp, ter inleiding op het gesprek in de studio.
Bibliografie
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Title | Uitgever | ISBN | Notitie |
|---|---|---|---|---|
| 2016 | Bloedbroeders | Spectrum | ISBN 9789000354894 | met Ara Halici |
| 2017 | De Arabische Storm | Lebowski | ISBN 9789048840984 |
Columns
[bewerken | brontekst bewerken]- 2019-2020: wekelijkse column in de Gelderlander
- 2020-2022: wekelijkse column in de VARAgids
- 2024-2025: wekelijks 'Sinan heeft verbinding' in de VARAgids
- 2025-heden: wekelijkse column 'Sinan' in de VARAgids
Onderscheidingen
[bewerken | brontekst bewerken]- 27 november 2009 - De Loep prijs voor beste onderzoeksjournalistiek (VVOJ) - samen met Thomas Blom.
- 10 december 2013 - Clara Meijer-Wichmann Penning - samen met het team van de documentaireserie Uitgezet.
- 26 juni 2016 - Journalist voor de Vrede - van het Humanistisch Vredesberaad[11]
- 21 september 2018, de Internationale Dag van de Vrede - de PAX Duif voor de 'Vredesheld', uitgereikt door PAX[12] In 2020 en 2021 was Sinan Can juryvoorzitter van de PAX Duif.[13]
- 7 juli 2019 - Dr. J.P. van Praag-prijs van het Humanistisch Verbond. Door toekenning van deze prijs werd Can curator van het 'Mag Het Licht aan Festival', 7 juli 2019 in Muziekgebouw aan het IJ.
- 10 mei 2021 - De Tegel 2020 voor Bloedmineralen, de talkroute.
- 23 mei 2022 - De Tegel 2021 voor Retour Kalifaat.
- 29 september 2023 - Leon Weckeprijs 2023.
- 6 mei 2024 - De Tegel 2023 voor Inside kalifaat.
Trivia
[bewerken | brontekst bewerken]- In 2019 was Can te zien als kandidaat in het AVROTROS-televisieprogramma Wie is de Mol?. Can verliet als zevende het spel, in de laatste aflevering voor de finale.
- In april 2019 nam Can deel aan de televisiequiz De Nationale Reistest, waarin hij als winnaar eindigde onder de deelnemende prominente Nederlanders.
- Can was in maart 2021 te zien als kandidaat in het RTL 4-televisieprogramma De Verraders. Can verliet als zesde het spel.
- Voor het in 2024 uitgezonden seizoen van Kloostergasten leefde Can enkele dagen samen met kloosterlingen.
- ↑ Jan Ligthart, Het motto van Sinan Can: gewoon proberen (25 februari 2019). Geraadpleegd op 4 augustus 2024.
- ↑ (10 april 2024). Val van het kabinet-Balkenende II. Wikipedia.
- ↑ Kabinetscrisis 2006: de 'Ayaan-crisis' | Parlement.com. www.parlement.com. Geraadpleegd op 29 december 2025.
- ↑ Tweeluik: In het spoor van IS. 2Doc (11 december 2017). Gearchiveerd op 28 november 2020. Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ Movies that matter - De verloren kinderen van het Kalifaat. 2Doc (26 maart 2018). Gearchiveerd op 3 december 2020. Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ Trudy Brandenburg-van de Ven, Sinan Can lanceert platform voor buitenlandjournalistiek. Villamedia Magazine (5 november 2019). Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ Sinan Can presenteert nieuw BNNVARA-programma 'Sinans Atlas' op NPO radio 1. BNNVARA (4 juni 2020). Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ Sinan Can en Erik Mouthaan winnen journalistieke Tegel. Dagblad van het Noorden. Geraadpleegd op 24 mei 2022.
- ↑ Eric Reijnen Rutten, Sinan Can start hulpstichting voor kinderen in nood: 'Het is het minste dat ik kan doen'
. De Gelderlander (21 februari 2022). Geraadpleegd op 22 februari 2022. - ↑ Zaken, Ministerie van Algemene, Koninklijk Paar luncht met uitblinkers - Nieuwsbericht - Het Koninklijk Huis. www.koninklijkhuis.nl (27 november 2024). Geraadpleegd op 2 december 2024.
- ↑ Juryrapport journalist voor de vrede - Sinan Can. Humanistisch Vredesberaad (26 juni 2016). Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ PAX Duif 2018 uitgereikt aan 10 vredeshelden. PAX (vredesorganisatie) (21 september 2018). Gearchiveerd op 16 november 2020. Geraadpleegd op 8 november 2020.
- ↑ PAX Duif - Juryleden PAX Duif 2020. PAX (vredesorganisatie). Gearchiveerd op 10 augustus 2020. Geraadpleegd op 8 november 2020.
