Singapore

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Republic of Singapore
新加坡共和國/新加坡共和国
Republik Singapura
சிங்கப்பூர் குடியரசு
Vlag van Singapore Wapen van Singapore
(Details) (Details)
Singapore
Basisgegevens
Officiële landstaal Mandarijn, Maleis, Tamil, Engels
Hoofdstad Singapore
Regeringsvorm Republiek
Staatshoofd Tony Tan Keng Yam
Religie Boeddhisme 42,5%
Islam  14,9%
Christendom  14,6%
Taoïsme 8,5%
Hindoeïsme  4%[1]
Oppervlakte 716 km² [2] (1,444% water)
Inwoners 3.771.721 (2010)[3]
5.674.472 (2015)[4] (7.925,2/km² (2015))
Overige
Volkslied Majulah Singapura
Munteenheid Singaporese dollar (SGD)
UTC +8
Nationale feestdag 9 augustus
Web | Code | Tel. .sg | SGP | 65
Voorgaande staten
Maleisië Maleisië
Kolonie Singapore Kolonie Singapore
1963-1965
1819 – 1963
Topografie
Singapore
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken
Singapore
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 新加坡
Vereenvoudigd 新加坡
Hanyu pinyin Xīnjiāpō
Jyutping (Standaardkantonees) san1 gaa3 bo1
Zhuyin ㄒㄧㄣ ㄐㄧㄚ ㄆㄛ
Engels Singapore
Taiwan-Hakka Sîn-kâ-po
Minnanyu Sin-ka-pho
Mindong Sĭng-gă-pŏ̤

Singapore, officieel de Republiek Singapore (Engels: Republic of Singapore), is het kleinste land van Zuidoost-Azië; met 716 km² is deze stadstaat net iets groter dan de Nederlandse Noordoostpolder. Het land beslaat een groep van in totaal 63 eilanden die van Indonesië wordt gescheiden door de Straat Singapore en van Maleisië door de Straat Johore. Beide zee-engten zijn zeer nauw. De Straat Singapore is een deelzee van de Straat Karimata en daarmee weer van de Zuid-Chinese Zee. Het hoofdeiland, Singapore, is met het vasteland verbonden door een dam in het noorden en door een brug in het noordwesten. Er vindt veel landaanwinning plaats om de mensen te kunnen huisvesten en nieuwe bedrijfsterreinen te kunnen aanleggen. Het hoogste natuurlijke punt is de Bukit Timah Hill op 166 meter. Mount Faber is een ander hoog punt op 105 meter. Deze heuvel is een toeristische trekpleister vanwege het panoramische uitzicht op de haven en de stad.

Geschiedenis van Singapore[bewerken]

Vroege geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van Singapore gaat op zijn minst terug tot de 14e eeuw. In die tijd stond het onder de naam Temasek ("stad van de zee") bekend als een haven en versterkte stad. Het was een onderdeel van het Srivijaya-rijk. De Maleisische historische geschriften (de Sejarah Melayu, of Maleisische annalen) beschrijven de oude plaats. Archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat het oude Singapore een handelscentrum van enig belang was.

Na de val van het Srivijaya-rijk werd Temasek geclaimd door verschillende regionale machten. Het Thaise koninkrijk Ayutthaya poogde zelfs de stad te onderwerpen, maar de invasie werd afgeslagen. Rond het begin van de 15e eeuw werd Temasek hernoemd in Singapura, waarvan men dacht dat het Leeuwenstad betekent in het Sanskriet.

Volgens de legende zag koning Parameswara van Srivijaya een beest uit de zee dat op een leeuw zou lijken, en sindsdien zou de plaats Temasek zijn omgedoopt in "Singapura". De omgeving herbergde echter geen leeuwen, en als alternatieve verklaring wordt wel gezegd dat de naam niet van singa ("leeuw") zou zijn afgeleid maar van sing (Sanskriet voor "steen"). Dat zou betekenen dat de naam "rotsachtig gebied" betekent, en dan zou de verklaring "leeuwenstad" een geval van volksetymologie zijn.

Engelse overheersing[bewerken]

In 1819 werd het gebied van Singapore gekoloniseerd door het Verenigd Koninkrijk. De Engelsman Sir Thomas Raffles stichtte een handelspost en legde daarmee de basis van het huidige Singapore. Dankzij zijn ligging aan de zuidpunt van een schiereiland was het een strategisch uitvalsbasis voor de Britten om handel in Zuid- en Oost-Azië te bedrijven.[5]

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd Singapore bezet door de Japanners. De plaats Changi, waarbij de huidige luchthaven is gelegen, werd door hen als interneringskamp gebruikt.

Britse capitulatie in 1942[bewerken]

Singapore, het belangrijkste Britse marinesteunpunt in de hele regio, had de reputatie "schier onneembaar" te zijn. In werkelijkheid slaagden de Japanners er echter met gemak in om de stad te veroveren. Aan de zeezijde was deze met krachtige artilleriebatterijen verdedigd, maar aan de kant van de smalle waterweg die het eiland van het vasteland scheidde was er van serieuze verdedigingswerken geen sprake. De Japanners, die door spionnen de situatie goed kenden, vielen het eiland daarom van de landzijde aan. De Britten werden verslagen en gaven zich over op 15 februari 1942. De toenmalige opperbevelhebber generaal Arthur Ernest Percival, verklaarde dat hij tot overgave was gedwongen door een nijpend tekort aan voedsel, water, brandstof en munitie. De capitulatie werd door Winston Churchill de 'grootste ramp en capitulatie in de Britse geschiedenis' genoemd.

De Japanse bezetting van Singapore duurde tot september 1945, waarna de Engelsen het weer in bezit namen.[6][7]

Intocht van Japanse troepen na de Britse capitulatie in 1942
Overgave van generaal Percival onder Japanse begeleiding

Onafhankelijkheid en economische ontwikkeling[bewerken]

In 1959 kreeg Singapore zelfbestuur op bijna alle terreinen, behalve buitenlands beleid en defensie. Lee Kuan Yew werd de premier van de nieuwe stadstaat. Hij liet in 1962 een referendum houden over aansluiting bij Maleisië. In 1963 sloot Singapore zich samen met Sabah en Sarawak aan bij de Maleisische Federatie. Op 9 augustus 1965 werd het echter weer uit de federatie verbannen, en werd het een onafhankelijke republiek, lid van het Britse Gemenebest. Aanleiding waren heftige botsingen tussen de Maleise en de Chinese bevolking van Singapore. Lee Kuan Yew was tegen het bevoorrechten door de Maleise regering van de islamitische Maleiërs. In 1964 braken er op de geboortedag van Mohammed heftige rellen uit tussen deze twee bevolkingsgroepen, met tientallen doden tot gevolg. De Maleise premier Tunka Abdul Rahman besloot hierop de banden met de regering van Singapore geheel te verbreken.[8]

In 1954 werd de People's Action Party (PAP) opgericht als samenwerkingsverband tussen de sociaal-democraten en communisten. Ook Lee Kuan Yew was een van de oprichters. Deze partij zou hierna decennialang aan de macht blijven. De communisten verlieten de partij reeds enkele jaren na de oprichting, nadat zij eerst hadden geprobeerd de leiding over te nemen van de sociaal-democraten.

In 1960 kreeg de Nederlandse econoom Albert Winsemius van de Verenigde Naties het verzoek een missie te leiden om de regering in Singapore te voorzien van economisch advies. Winsemius bleef deze rol vervullen tot 1984. Lee besloot zich meer te richten op het Westen dan op de directe buurlanden en met de grote multinationals samen te werken. Er werden in westerse landen investeringscentra opgericht die buitenlandse investeringen naar Singapore moest halen.[9] Mede hierdoor heeft Singapore zich sindsdien ontwikkeld van arm derdewereldland tot een van de welvarendste landen ter wereld. De haven van Singapore is tegenwoordig een van de drukste ter wereld. Het inkomen per hoofd van de bevolking in Singapore is vergelijkbaar met dat van westerse landen.

Vanaf de jaren 60 werd er een streng beleid van gezinsplanning doorgevoerd; per gezin mochten er niet meer dan twee kinderen komen.[10]

In 1967 maakten de Britten bekend hun militaire aanwezigheid verder te zullen terugschroeven. Hierop moest de Singaporese regering haast maken met het stimuleren van de economische groei, die anders door de Britse terugtrekking een flinke terugslag zou krijgen. Premier Lee wist met hulp van de VS de Britse aanwezigheid nog wat te rekken en kwam overeen het grootste deel van de Britse havenfaciliteiten over te nemen, waarna hij deze liet ombouwen voor commerciële doelen. Vanaf 1967 bemoeide de Singaporese overheid zich steeds meer met de economie en samenleving, bijvoorbeeld door een sterk arbeidsethos op te leggen. Intussen bleef er binnen Singapore sprake van etnische spanningen, vooral door het nationalisme van de Singaporese Maleiërs.[11]

In 1981 kwam er voor het eerst een eenpersoons oppositiefractie in het parlement: Joshua Jeyaretnam, leider van de Arbeiderspartij. Hij werd echter regelmatig gearresteerd en vervolgd, om in 1986 zijn zetel weer te verliezen. Hij bleef terugkomen en richtte in april 2008 nog een nieuwe partij op, de Hervormingspartij. In september van dat jaar overleed hij echter.

botanische tuinen in Singapore

De onafhankelijkheid van Singapore wordt elk jaar op 9 augustus gevierd tijdens de National Day Parade.

Demografie[bewerken]

Bevolking[bewerken]

Singapore telt 5.674.472 (2015) inwoners, als volgt samengesteld:

Er hebben zich tot in de jaren tachtig van de 20e eeuw onlusten tussen de verschillende groepen voorgedaan. Maar er zijn heden ten dage geen raciale conflicten.

De bevolking groeit met gemiddeld 1,7% per jaar en de gemiddelde levensverwachting was in 2003 76 jaar. In 2003 had Singapore een lager aantal geboorten dan ooit tevoren. De regering probeert door financiële vergoedingen en voorlichtingsprogramma's het aantal geboorten te verhogen.

Hoogbouw in Singapore

Religie[bewerken]

Het land kent een veelheid aan godsdiensten[1]:

  • boeddhisme (33,9%)
  • christendom (17,1%)
  • islam (14,3%; voornamelijk etnische Maleisiërs)
  • taoïsme (11,3%; voornamelijk etnische Chinezen)
  • hindoeïsme (5,2%; voornamelijk etnische Indiërs)
  • overig (0,7%)
  • geen religie (16,4%).

Singapore staat bekend om zijn hoge aantal Chinese tempels, taoïstische tempels en boeddhistische tempels. Een Chinees gezegde is "Elke twee stegen hebben één boeddhistisch nonnenklooster en elke straat heeft drie boeddhistische tempels".

Talen[bewerken]

Singapore heeft vier officiële talen: Maleis, Engels, Mandarijn en Tamil. De nationale taal is Engels, maar er wordt veel Mandarijn en Maleis gesproken. De regering stimuleert het gebruik van het Engels als dagelijkse omgangstaal. In veel televisie-uitzendingen valt een duidelijk herkenbaar Brits-Engels te beluisteren.

De verschillende bevolkingsgroepen spreken twintig verschillende talen en dialecten. Naast het Mandarijn worden er zes Chinese talen en dialecten gesproken, zoals het Chaozhouhua, Nanyang-Hakka, Minnanyu, Hainanhua en Standaardkantonees. Een aantal Maleise dialecten fungeert als creooltaal (moedertaal met gemengde wortels), waaronder het Baba of Chinees Maleis. Verder wordt er nog een vorm van creools Portugees gebruikt, die ook in India voorkomt.

Singapore gezien vanaf Mount Faber

In de praktijk worden in de dagelijkse omgang talen door elkaar gebruikt. De meeste mensen gebruiken Engels, Mandarijn en Maleis door elkaar. Deze variant wordt aangeduid met Singlish (Singapore English), waarmee wordt aangegeven dat het hier een duidelijk onderscheiden taalvariant betreft, in dit geval een pidgin: geen moedertaal, maar een lingua franca voor de dagelijkse omgang.

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Singapore bestaat uit één stad en heeft behalve kiesdistricten geen verdere bestuurlijke onderverdeling.
De staat is lid van de volgende affiliaties: APEC, ASEAN en het Brits Gemenebest.

Centrale Gebied en 10 andere regio's

Singapore is onder te verdelen in vijf regio's:

Zie ook:

Geografie en landwinning[bewerken]

Het hart van Singapore

Het grootste eiland van Singapore draagt eveneens de naam Singapore. In het Maleis heet het „Pulau Ujong“, letterlijk: eiland aan het einde [van het schiereiland]. Naast het hoofdeiland behoren er meer dan 60 kleinere eilandjes tot Singapore. De oorspronkelijke vegetatie was tropisch regenwoud maar hiervan is door urbanisatie behalve op sommige van de eilanden weinig meer over. Op het hoofdeiland is het Bukit Timah Nature Reserve het enige nog bestaande regenwoudgebied. Omvangrijke landwinningsprojecten hebben het landoppervlak vergroot van 581,5 km² (in 1960) tot tegenwoordig 704 km². Men verwacht dat het oppervlak nog eens 100 km² zal toenemen in 2030.[12] Sommige van deze projecten hebben als doel kleinere eilanden samen te voegen tot grotere functionele eilanden, zoals het geval is bij Jurong Island.[13] Ongeveer 23% van het oppervlak van Singapore bestaat uit bossen en natuurreservaten.

Eilanden[bewerken]

De grote eilanden zijn Singapore, Jurong, Tekong, Ubin en Sentosa. De totale oppervlakte van het land bedraagt 716 km², de kustlijn is in totaal 193 kilometer lang.

Bezienswaardigheden[bewerken]

Cultuur[bewerken]

Winkelen[bewerken]

Winkelen kan op zeer vele plaatsen zoals in: Marina Bay, Bugis, Chinatown, Geylang Serai, Kampong Gelam & Arab Street, Little India, North Bridge Road, Orchard Road, Riverside, Shenton Way & Raffles Place.

Winkelstraat in Singapore

Muziek[bewerken]

Singapore bezit een podium met verschillende muzikale invloeden. Het Singapore Chinese Orchestra (SCO) is belangrijk voor het land. Dit is namelijk het enige professionele Chinese orkest in Singapore. Het orkest maakt gebruik van traditionele instrumenten zoals de guzheng, bangdi, zhonghu en pipa. Deze geven het orkest een herkenbaar, niet alledaags geluid mee.

Singaporese liederen vallen vaak binnen de unieke muziekstijl Xinyao. Deze wordt gezongen door groepen met ondersteuning van akoestische instrumenten. De songs gaan over het leven van de bevolking op het eiland. Deze muziek is ook bij de Chinezen populair.

Dikir Barat is een vorm van traditionele Maleise muziek. Twee zanggroepen maken hierbij, zonder instrumentele ondersteuning, muziek. De muziek kenmerkt zich door een competitief element. De zangers stellen vragen en geven antwoorden aan elkaar. Degene die het publiek op zijn of haar hand weet te krijgen wint de vriendschappelijk wedstrijd.

In Maleise muziek is vaak een hadrah te horen. Dit is een handinstrument bestaande uit een ronden houten frame met een gespannen huid. Het percussie-instrument wordt meestal gebruikt om islamitische zang te ondersteunen. Een ander traditioneel muziekinstrument van de Maleisiërs is de hand drum kompang.

Politiek[bewerken]

Singapore is een parlementaire republiek, maar in de praktijk wordt de politiek gedomineerd door de People's Action Party (PAP). De staatsvorm heeft volgens buitenstaanders in de praktijk meer het karakter van autoritarisme dan van democratie. In tegenstelling tot de meeste autoritaire regimes heeft Singapore een succesvolle, corruptie-arme en transparante markteconomie. De president wordt direct gekozen, het parlement via een districtensysteem. Het huidige staatshoofd is sinds 1 september 2011 Tony Tan Keng Yam; de regeringsleider is Lee Hsien Loong (sinds 2004).

Interne politieke problemen[bewerken]

De regerende PAP (People's Action Party, 82 van de 84 zetels) wordt verweten haar meerderheid onder meer te versterken door het beïnvloeden van districtsgrenzen, door niet-geheime stemming, gerechtelijke acties met hoge geldstraffen tegen leden van de oppositie.

Skyline van Singapore

Economie[14][bewerken]

Hectisch stadsleven

Natuur[bewerken]

Dierenrijk[bewerken]

Sinds de kolonisatie in 1819 is het aantal soorten dieren (zoogdieren, vissen, vogels) in Singapore met 87% afgenomen. Als gevolg van de ontbossing komt bijvoorbeeld de tijger niet meer voor in Singapore. Zie ook: Lijst van zoogdieren in Singapore

Vervoer[bewerken]

Singapore heeft een metronetwerk dat een gedeelte van het eiland Singapore beslaat. De internationale luchthaven van Singapore is de Internationale Luchthaven Changi, die bij de plaats Changi aan de oostkant van het eiland Singapore ligt. Op een groot deel van het wegennet in het centrum wordt elektronisch tol geheven voor auto's en motoren.

Onderwijs[bewerken]

Er zijn drie publieke universiteiten, namelijk de National University of Singapore, Nanyang Technological University en Singapore Management University. In ontwikkeling is de Singapore University of Technology and Design; oplevering wordt in 2015 verwacht.

Anders dan de publieke onderwijsinstellingen zijn er ook de privé-universiteiten. De meest bekende instellingen zijn de Singapore Institute of Management (UniSIM), Curtin Singapore(Curtin University of Technology), University of Nevada Las Vegas en James Cook University Singapore.

Geboren[bewerken]

Sport[bewerken]

Autosport: Formule 1[bewerken]

Vanaf 2008 wordt hier elk jaar de Grote Prijs van Singapore gereden. In Singapore werd in 2008 de eerste nachtrace in de Formule 1-geschiedenis gereden.

Olympische Jeugdspelen[bewerken]

In 2010 werd hier de eerste editie van de Olympische Jeugdspelen gehouden.

Trivia[bewerken]

Singapore kent een aantal wetten die in westerse ogen bijzonder vreemd zijn. Zo is het bijvoorbeeld strafbaar van buiten af zichtbaar naakt door je eigen huis te lopen, geldt er een kauwgomverbod en is het strafbaar om een openbaar toilet niet door te spoelen.[16][17]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  • Veen, R. v.d. (2010): Waarom Azië rijk en machtig wordt

Referenties[bewerken]

Wikivoyage Wikivoyage heeft een reisgids over dit onderwerp: Singapore.
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek