Siniša Mihajlović

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Siniša Mihajlović
Siniša Mihajlović.JPG
Persoonlijke informatie
Volledige naam Синиша Михајловић
Bijnaam Bombardier van Borovo
Miha
Geboortedatum 20 februari 1969
Geboorteplaats Vlag van Joegoslavië Vukovar, Joegoslavië
Been Links
Positie Verdediger
Jeugd
1984–1988 NK Borovo
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1988–1991
1991–1992
1992–1994
1994–1998
1998–2004
2004–2006
Vojvodina Novi Sad
Rode Ster Belgrado
AS Roma
Sampdoria
Lazio Roma
Internazionale
Totaal
73 (19)
38 0(9)
54 0(1)
110 (12)
125 (22)
25 0(6)
425 (72)
Interlands
1991–2003 Vlag van Joegoslavië Joegoslavië
Vlag van Servië en Montenegro Servië/Montenegro
Totaal


63 (9)
Getrainde clubs
2006–2008
2008–2009
2009–2010
2010–2011
2012–2013
2013–2015
2015–2016
2016–2018
2018
Internazionale (assistent)
Bologna
Catania
Fiorentina
Servië
Sampdoria
AC Milan
Torino
Sporting Lissabon
Erelijst
1989
1991


1992
1998
1999


2000


2004
2005

2006
Vlag van Joegoslavië Kampioen Joegoslavië
Vlag van Joegoslavië Kampioen Joegoslavië
Vlag van Europa Champions League
Wereldbeker
Vlag van Joegoslavië Kampioen Joegoslavië
Vlag van Italië Supercoppa
Vlag van Europa Europacup II
Vlag van Europa UEFA Super Cup
Vlag van Servië en Montenegro Voetballer van het jaar
Vlag van Italië Supercoppa
Vlag van Italië Coppa Italia
Vlag van Italië Kampioen Italiië
Vlag van Italië Coppa Italia
Vlag van Italië Supercoppa
Vlag van Italië Coppa Italia
Vlag van Italië Coppa Italia
Vlag van Italië Kampioen Italië
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Siniša Mihajlović (Servisch: Синиша Михајловић) (Vukovar, 20 februari 1969) is een Servisch voetbalcoach en voormalig betaald voetballer. Hij was als international verdediger in de nationale elftallen van Joegoslavië en Servië en Montenegro.

Clubcarrière[bewerken]

Mihajlović groeide op in de omgeving van Borovo en specialiseerde zich in het nemen van vrije trappen. Dit bezorgde hem de bijnaam Bombardier van Borovo, naast zijn koosnaam Miha (uit te spreken als Miega). Mihajlović' profcarrière begon bij FK Vojvodina en Rode Ster Belgrado in het voormalige Joegoslavië. Daarna speelde hij voor AS Roma, Sampdoria en Lazio Roma. In 2006 sloot hij in Italië zijn actieve carrière af bij Inter Milaan.

In 1991 won hij met RS Belgrado de Champions League en de wereldbeker. Hij werd driemaal landskampioen van Joegoslavië: in 1989 met Vojvodina en in 1991 en 1992 met Rode Ster Belgrado. Bij de Italiaanse clubs waarbij hij speelde heeft Mihaljović ook veel prijzen gewonnen. Met Lazio won hij de Italiaanse supercup, de Supercoppa in 1998 en in 2000, de Europacup II en de UEFA Super Cup in 1999, won hij tweemaal de Coppa Italia (2000 en 2004) en werd hij een keer landskampioen (2000). Met Inter Milaan won hij ook een keer de Italiaanse Supercup (2005), won hij ook tweemaal de Coppa Italia (2005 en 2006) en werd ook eens landskampioen (2006). Tevens werd hij in 1999 verkozen tot Servisch voetballer van het jaar.

Interlandcarrière[bewerken]

Mihajlović kwam in de periode 1991–2003 in totaal 63 keer (negen doelpunten) uit voor de nationale ploeg van Joegoslavië en het latere Servië en Montenegro. Hij maakte op 16 mei 1991 zijn debuut in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Faeröer (7-0), de laatste wedstrijd waarin Kroatische spelers de kleuren van Joegoslavië verdedigden.

Trainerscarrière[bewerken]

In 2006 werd hij in assistent-coach bij Inter Milan en in 2008 werd hij hoofdcoach van Bologna. Hier werd hij in april 2009 ontslagen en opgevolgd door Giuseppe Papadopulo. In december van dat jaar werd hij coach van Catania. Toen Cesare Prandelli in juni 2010 Fiorentina verliet om Italiaans bondscoach te worden, volgde Mihajlović hem op in Florence. Hij tekende hij in juni 2010 een contract bij Fiorentina[1] en eindigde als negende in zijn eerste seizoen. Mihajlovic werd op 7 november 2011 uit zijn functie gezet en vervangen door Delio Rossi.

Servië[bewerken]

Op 21 mei 2012 werd Mihajlović door de Servische voetbalbond gepresenteerd als de nieuwe bondscoach. Hij tekende een contract voor twee seizoenen, met als opdracht plaatsing voor het WK 2014 in Brazilië. Mihajlovic was de opvolger van Vladimir Petrović, die opstapte nadat zijn land zich niet wist te plaatsen voor Euro 2012.[2] Servië plaatste zich niet voor het WK.

Sampdoria[bewerken]

Mihajlović ging daarna weer in Italië aan de slag, ditmaal bij UC Sampdoria, waar hij de ontslagen Delio Rossi opvolgde. Op 1 juni 2015 maakte hij in een open brief aan de fans van de club bekend te zullen stoppen bij Sampdoria. In zijn eerste seizoen leidde hij de ploeg uit de degradatiezone, het jaar erop eindigde hij met zijn ploeg als zevende in de Serie A.

AC Milan[bewerken]

Mihajlović tekende in juni 2015 een contract tot medio 2017 bij AC Milan, de nummer tien van het voorgaande seizoen.[3] Hij kende in het seizoen 2015/16 een bedroevende start bij de club uit Milaan. Na een 4-0 thuisnederlaag op zondag 4 oktober tegen SSC Napoli stond zijn ploeg op de elfde plaats. AC Milan stuurde Mihajlović op 12 april 2016 de laan uit. Milan stond op dat moment zesde, 27 punten achter koploper Juventus.

Torino[bewerken]

Mihajlović werd in mei 2016 aangesteld als trainer van Torino, de nummer twaalf in de Serie in het voorgaande seizoen. In zijn eerste seizoen eindigde de Serviër als negende met Torino. Op 4 januari 2018, een dag nadat hij in de beker met 2-0 verloor van stadgenoot Juventus, kreeg Mihajlović zijn ontslag van het bestuur van Torino. Enkele uren later presenteerde de club Walter Mazzarri als zijn opvolger.[4]

Erelijst[bewerken]

Vlag van Italië Internazionale
2005/06

Externe links[bewerken]