Sint-Jozefkerk (Groningen)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef
Sint-Jozefkathedraal vanaf de Radesingel. Op de achtergrond de Martinitoren.
Sint-Jozefkathedraal vanaf de Radesingel. Op de achtergrond de Martinitoren.
Plaats Groningen
Gebouwd in 1885 tot 1887
Monumentale status rijksmonument
Monumentnummer  18669
Architectuur
Architect(en) Pierre Cuypers
Stijlperiode Neogotiek
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Sint-Jozefkathedraal (voluit: de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef) is de kathedrale kerk van het bisdom Groningen-Leeuwarden. Zij is tevens een van de kerken van de Groningse binnenstadsparochie Sint-Martinus. De officiële naam volgens het bisdom is de Kathedrale kerk van de H.H. Martinus en Jozef.

De kerk is een ontwerp van de architect Pierre Cuypers, met bijdragen van zijn zoon Joseph Cuypers. De kerk is in neogotische stijl gebouwd van 1885 tot 1887 en geconsacreerd op 25 mei 1887. De kerk werd aanvankelijk als parochiekerk gebruikt tot in 1970 de Sint-Martinuskathedraal aan de Broerstraat aan de eredienst werd onttrokken. In 1981 werd de Jozefkerk officieel de kathedraal van het bisdom Groningen-Leeuwarden. Bouw van de kerk werd destijds noodzakelijk geacht in verband met de aanleg van de nieuwe Oosterpoortwijk. Omdat daar veel arbeiderswoningen verrezen werd de kerk gewijd aan Sint Jozef, patroon van de arbeiders.

Cuypers baseerde de vorm van de kerk op de Broederenkerk te Zutphen; een driebeukige basiliek zonder transept met forse steunberen en luchtbogen. Eerder gebruikte de architect hetzelfde voorbeeld bij het ontwerpen van de Sint-Vituskerk in Bussum. De naastgelegen pastorie werd ook door Cuypers ontworpen.

Sinds 1906 bezit de Sint-Jozefkerk een hoofdorgel gebouwd door de Utrechtse firma Maarschalkerweerd.

Het ontwerp van de toren is op twee punten bijzonder: De zeskantige vorm en het gebruik van gietijzer als materiaal voor de 76 meter hoge torenspits. Vanuit alle kijkrichtingen zijn er twee wijzerplaten te zien (wat bij een vierkante toren ook kan), en vaak zelfs drie (wat bij vierkante torens onmogelijk is). Het zien van drie klokken tegelijk werd door sommige schertsenderwijs gerelateerd aan de effecten van alcohol. Dankzij deze eigenaardigheid heeft de toren de bijnaam 'dronkemanstoren' gekregen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]