Siouxsie and the Banshees

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Siouxsie and the Banshees
Siouxsie in Edinburgh, 1980
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1976–1996, 2002
Oorsprong Londen, Vlag van Engeland Engeland
Genre(s) Postpunk, new wave, gothicrock, alternative rock
Label(s) Polydor, Geffen, Sioux, W14, Universal, Decca
Oud-leden
Zangeres Siouxsie Sioux (1976–1996, 2002)
Bassist, toetsenist Steven Severin (1976–1996, 2002)
Gitarist Marco Pirroni (1976)
Drummer Sid Vicious (1976)
Drummer Kenny Morris (1976–1979)
Gitarist Peter Fenton (1976–1977)
Gitarist John McKay (1977–1979)
Drummer Peter "Budgie" Clarke (1979–1996, 2002)
Gitarist, toetsenist Robert Smith (1979, 1982–1984)
Gitarist, toetsenist John McGeoch (1980–1982)
Gitarist, toetsenist John Valentine Carruthers (1984–1987)
Toetsenist Martin McCarrick (1987–1996)
Gitarist Jon Klein (1987–1995)
Gitarist Knox Chandler (1995–1996, 2002)
Officiële website
(en) IMDb-profiel
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Siouxsie (1980)

Siouxsie and the Banshees was een Britse postpunkband met als belangrijkste leden zangeres Siouxsie Sioux,[1] bassist Steven Severin[2] en drummer Budgie.[3] De band was vooral in de jaren zeventig en tachtig populair. De bekendste nummers van Siouxsie and the Banshees zijn "Hong Kong Garden", "Happy House", "Christine", "Spellbound", "Arabian knights", "Cities in dust", "Peek-a-Boo" "Kiss Them for Me" en "Face to Face".

Het werk van Siouxsie and the Banshees was erg invloedrijk. Bands als Joy Division,[4] The Cure,[5] U2,[6] en The Smiths,[7] noemden ze als referenties. Nadat de band eindigde in 1996, een nieuwe lichting muzikanten, waaronder Tricky,[8] Massive Attack,[9] Radiohead,[10] PJ Harvey,[11] en LCD Soundsystem,[12] bleef ze in interviews als inspiratiebron aanhalen.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

De naam Siouxsie is afgeleid van een groep indianenstammen die samen de Sioux[13] genoemd worden. In september 1976 vormden Siouxsie en bassist Steven Severin de band Siouxsie and the Banshees. Hun eerste live-optreden was een improvisatie van twintig minuten gebaseerd op de tekst van "The Lord's Prayer", met twee muzikanten die alleen voor dat concert waren ingehuurd, Sid Vicious op drums en Marco Pirroni op gitaar.

Eind 1977 legde de band de basis van post-punk met gitarist John McKay en drummer Kenny Morris toen ze het nummer "Metal Postcard" in première brachten op de BBC-radio tijdens een John Peel-sessie. In 1978 tekende de band een contract bij Polydor en verscheen de single "Hong Kong Garden". Dit nummer droeg Siouxsie op aan haar plaatselijke afhaalchinees, als protest tegen racistisch geweld. Hun debuutalbum The Scream (1978) was een pionier in de donkere, hoekige postpunk met machine-achtige drums, gekartelde gitaren en leidende baslijnen.

In 1979 verscheen hun tweede album Join Hands. De hoesillustraties uit de Eerste Wereldoorlog refereren aan het nummer Poppy Day over de klaprozen (Engels "poppies") op de grafvelden in Vlaanderen. Na Join Hands verlieten John McKay (gitaar) en Kenny Morris (drums) de band, vlak voor een optreden in Aberdeen op 7 september 1979. The Cure stond in het voorprogramma en hun frontman Robert Smith bood zich ter plekke aan als invalgitarist. Ook later verleende hij diensten aan de band.

Met de komst van gitarist John McGeoch (ex-Magazine) en drummer Budgie (ex-The Slits) nam de band Kaleidoscope (1980) op, een eclectisch album met verschillende kleuren dat de top 5 van de UK Albums Chart. Kaleidoscope bevatte de popsingles "Happy House" en "Christine". In 1981 werd het album Juju (met de singles "Spellbound" en "Arabian Knights") uitgebracht: daarop stond een Afrikaans beeld uit het Horniman Museum in Forest Hill, Londen. op de omslag. Het jaar daarop kwam het album A Kiss in the Dreamhouse uit, dat geïnspireerd was door psychedelische muziek.

The Cure-gitarist Robert Smith verving McGeoch eind 1982; de band nam met hem een live-album en dvd Nocturne (1983) op, waarna hij met hen het album Hyaena (1984) componeerde. In deze periode brachten Siouxsie en drummer Budgie ook het debuutalbum van hun tweede band The Creatures uit: Feast stelde hen in staat om exotica in hun composities op te nemen, met een muziek die meer op percussie berust.

De single "Cities in Dust" (1985) en het album Tinderbox (1986), opgenomen met gitarist John Carruthers, stelden de band in staat een nieuw publiek in Nederland te bereiken, aangezien beide platen de hitlijsten binnenkwamen. Begin 1987 zag een coversalbum Through The Looking Glass het licht.

The Banshees werden een kwintet in 1988 toen ze multi-instrumentalist Martin McCarrick en gitarist Jon Klein rekruteerden. De albums Peepshow (1988) en Superstition (1991) zagen de band evolueren, met behulp van cello en zelfs accordeon op bepaalde nummers, zoals op de Britse hit-single "Peek-a-Boo" (1988) . Ze waren de tweede headliners van de eerste editie van de Lollapolooza in 1991: dat jaar hadden ze ook een hitsingle in de VS met de single "Kiss Them for Me", die nummer 23 bereikte in de verkoophitlijst.

Siouxsie and the Banshees namen met Danny Elfman het nummer Face to Face op voor de soundtrack van de film Batman returns uit 1992; filmregisseur Tim Burton had contact met hen opgenomen om een nummer voor de film te schrijven. Hun laatste album The Rapture verscheen in januari 1995.

In 1996 ging de band uit elkaar. Siouxsie en Budgie richtten zich op The Creatures, hun project sinds 1981, en Steven Severin ging zich bezighouden met kunst en filmmuziek. In 2002 kwam de groep tijdelijk terug bij elkaar voor het reünietournee Seven Year Itch.

In 2004 volgde Siouxsie's solotournee Dreamshow. Deze ging onder de naam An Evening With Siouxsie naar de Royal Festival Hall in Londen, met Siouxsie en The Creatures, aangevuld met Leonard Eto van het Japanse Taiko-drumgezelschap Kodō en The Millennia Ensemble, een klassiek orkest. In juli 2006 tekende Siouxsie een platencontract met Universal. In de zomer van 2007 verschenen de single Into a Swan en het solo-album Mantaray.

In 2022 hield Siouxsie toezicht op de tracklisting van All Souls, een compilatie van 10 nummers van de band voor een "herfstviering", waaronder Spellbound (gebruikt om Stranger Things - seizoen 4) te beëindigen, Fireworks, Peek-a-Boo, plus albumtracks en rariteiten. Het werd uitgebracht op zwart vinyl en ook op oranje vinyl.[14]

In 2023, kondigde ze een geremasterde heruitgave van Mantaray aan ter gelegenheid van haar 15e verjaardag. Mantaray werd in juli 2023 opnieuw uitgebracht op vinyl en cd.[15] In oktober wordt The Rapture ter gelegenheid van Nationale Albumdag opnieuw uitgebracht op doorschijnend turquoise dubbelvinyl.

In 2024 verschijnt op Record Store Day op 20 april een dubbele vinyleditie van het livealbum Nocturne uit 1983.[16] De vinylheruitgave uit 2024 met nieuw artwork is geremasterd in Abbey Road Studios.[16] "Interlude", Siouxsie-duet met Morrissey, opnieuw uitgebracht op 12-inch gouden vinyl voor Record Store Day 2024 in Nederland.[17]

Artiesten die de liedjes van Siouxsie hebben gecoverd[bewerken | brontekst bewerken]

Discografie[bewerken | brontekst bewerken]

Albums: Siouxsie and the Banshees + The Creatures (Siouxsie & Budgie) + Siouxsie (solo)[bewerken | brontekst bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
The Scream 1978
Join hands 1979
Kaleidoscope 1980
Juju 1981
Once upon a time - the singles 1981
A kiss in the dreamhouse 1982
Feast (The Creatures: Siouxsie & Budgie) 1989
Nocturne (live) 1983
Hyaena 1984
Tinderbox 1985 3-5-1986 26 9
Through the looking glass 1987 21-3-1987 51 7
Peepshow 1988
Boomerang (The Creatures) 1989
Superstition 1991
Twice upon a time - the singles 1992
The rapture 1995
A Bestiary of (The Creatures) 1997
Anima Animus (The Creatures) 1999
U.S. Retrace (The Creatures) 1999
The best of Siouxsie and the Banshees 2002
The seven year itch (live) 2003
Hai! (The Creatures) 2003
Downside up (boxset met 55 B-kantjes) 2004
Voices On The Air (live) 2006
Mantaray (Siouxsie solo) 2007
At The BBC (live) 2009
All Souls (compilatie) 2022

Singles: Siouxsie and the Banshees + The Creatures (Siouxsie & Budgie) + Siouxsie (solo)[bewerken | brontekst bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Hongkong garden 1978
The staircase (mystery) 1979
Playground twist 1979
Mittageisen 1979
Happy House 1980
Christine 1980
Israel 1980
Spellbound 1981
Arabian knights 1981
Fireworks 1982
Slowdive 1982
Melt! 1982
Miss The Girl (The Creatures = Siouxsie & Budgie) 1983
Right Now (The Creatures) 1983
Dear Prudence 1983 26-11-1983 tip
Swimming horses 1984
Dazzle 1984
Cities in dust 1985 23-11-1985 tip
Candyman 1986
This wheel's on fire 1987
The passenger 1987
Song from the edge of the world 1987
Peek-a-boo 1988
The killing jar 1988
The last beat of my heart 1988
Standing There (The Creatures) 1989
Fury Eyes (The Creatures) 1990
Kiss them for me 1991
Shadowtime 1991
Fear (of the unknown) 1991
Face to face 1992
O baby 1994
Stargazer 1995
2nd Floor (The Creatures) 1998
Say (The Creatures) 1999
Prettiest Thing (The Creatures) 1999
Godzilla ! (The Creatures) 1983
Into a Swan (Siouxsie solo) 2007
Here Comes That Day (Siouxsie solo) 2007
About To Happen (Siouxsie solo) 2008
Love Crime (Siouxsie solo) 2015

Dvd : Siouxsie and the Banshees + Siouxsie (solo)[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2003: The Seven Year Itch [Live] (London 2002)
  • 2003: The Best of (promo videos: 1 dvd + 2 cd's)
  • 2005: Dreamshow [Live] (Siouxsie solo) (London 2004)
  • 2006: Nocturne [Live] (London 1983 met Robert Smith)
  • 2009: At The BBC [Live] (1 dvd + 3 cd's)
  • 2009: Finale: The last Mantaray and more concert [Live] (Siouxsie solo) (London 2008)

Samenwerkingen van Siouxsie met andere kunstenaars[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Siouxsie and the Banshees van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.