Sjoelaveri-Sjomoecultuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sjoelaveri-Sjomoecultuur
vaatwerk uit Sjoelaveri waarin wijn werd bewaard
Regio Zuidelijke Kaukasus, Armeens Hoogland
Periode Laat-neolithische tot kopertijdcultuur
Datering 6200 - 5800 v.Chr.
Typesite Sjoelaveri, Sjomoe-Tepe
Voorgaande cultuur Trialetian
Volgende cultuur Koera-Araxes
Portaal  Portaalicoon   Archeologie

De Sjoelaveri-Sjomoecultuur (Georgisch: შულავერი - შომუთეფეს კულტურა) is een laat-neolithische tot kopertijdcultuur van het mid-6e tot vroeg-5e millennium v.Chr. op het grondgebied van het huidige Georgië , Azerbeidzjan en het Armeens Hoogland. De Sjoelaveri-Sjomoecultuur begon na de Mesocco-koudeperiode van rond 6200 tot 5800 v.Chr.

Omstreeks 6000-4200 v.Chr. gebruikten de Sjoelaveri-Sjomoe en andere culturen van Transkaukasië het lokale obsidiaan voor gereedschapsproductie, hield dieren zoals runderen en varkens, en teelde gewassen, waaronder de druif. Veel van de kenmerkende eigenschappen van de materiële cultuur (ronde adobe-architectuur, plastisch gedecoreerd aardewerk, antropomorfe figurines, een obsidiaanindustrie met de nadruk op de productie van lange prismatische bladen) worden verondersteld hun oorsprong te hebben in het neolithisch Nabije Oosten (Hassunacultuur, Halafcultuur).

De Sjoelavericultuur werd opgevolgd door de Koera-Araxescultuur van ca. 4000 - 2200 v.Chr., en had nauwe relatie met de latere midden-bronstijd Trialeticultuur (ca. 3000-1500 v.Chr.). De Sionicultuur van Oost-Georgië vertegenwoordigt mogelijk een overgang van de Sjoelaveri naar het Koera-Araxes cultureel complex.