Slag bij Tourcoing

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Slag bij Tourcoing
Onderdeel van de Eerste Coalitieoorlog
De slag bij Tourcoing. Charles Mozin (1839).
De slag bij Tourcoing. Charles Mozin (1839).
Datum 18 mei 1794
Locatie Tourcoing (Frankrijk)
Resultaat Franse overwinning
Strijdende partijen
Flag of France.svg Franse Republiek Flag of the Habsburg Monarchy.svg Oostenrijk
Flag of Great Britain (1707–1800).svg Groot-Brittannië
Leiders en commandanten
Joseph Souham
Jean Victor Moreau
Jozias van Saksen-Coburg-Saalfeld
Frederik van York
Troepensterkte
70.000 74.000
Verliezen
ca. 3000 dood of gewond
6 kanonnen verloren
ca. 5.500 gedood
60 kanonnen verloren

De Slag bij Tourcoing (17–18 mei 1794) werd uitgevochten in de buurt van Tourcoing in Noord-Frankrijk. De slag eindigde in een overwinning van de Fransen onder de generaals Joseph Souham en Jean Victor Marie Moreau tegen de Britten onder de hertog van York en de Oostenrijkers onder generaal Frederik Jozias van Saksen-Coburg-Saalfeld.

Het Franse leger, dat maar tijdelijk onder het bevel van Souham stond en eigenlijk onder generaal Jean-Charles Pichegru stond, kwam in aanraking met een geallieerd Oostenrijks-Engels-Hannovers leger. Ondanks het kleine numerieke overwicht van het geallieerde leger (74.000 tegenover 70.000 Fransen) wisten zij dit voordeel niet uit te buiten. De geallieerde strijdkrachten waren voornemens Pichegru's opmars te stuiten met een brede aanval met een aantal geïsoleerde colonnes volgens een plan van Karl Mack von Leiberich. In de slag werd deze poging een logistieke ramp toen de communicatie werd verbroken en de colonnes vertraagd werden. Slechts een derde van het Coalitieleger kwam in actie en de ingezette soldaten werden pas bevrijd nadat er 3000 waren gesneuveld.[1] De Fransen wisten bij hun overwinning zestig stuks geschut te bemachtigen.