Slag om Bakoe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Slag om Bakoe
Onderdeel van Eerste Wereldoorlog
Ottomaanse artillerie bombardeert de stad
Ottomaanse artillerie bombardeert de stad
Datum 26 augustus - 14 september 1918
Locatie De Kaukasus
Resultaat Ottomaanse beslissende overwinning
Strijdende partijen
Vlag van Ottomaanse Rijk Ottomaanse Rijk
Vlag van Democratische Republiek Azerbeidzjan Azerbeidzjan
Vlag van de Sovjet-Unie van 1923-1924 Sovjet-Unie
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Flag of the Centrocaspian Dictatorship.svg Centraal-Kaspische dictatuur
Armeense vrijwilligers
Leiders en commandanten
Vlag van Ottomaanse Rijk Nuri Pasja Vlag van de Sovjet-Unie van 1923-1924 Grigory Korganov
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lionel Dunsterville
Troepensterkte
14.000 infanteristen
500 paarden
40 kanonnen
12.000 infanteristen
3 pantserwagen
2 vliegtuigen
42 kanonnen
Verliezen
2.000 doden Britten: 200 doden
Andere onbekend
Portaal  Portaalicoon   Eerste Wereldoorlog

De Slag om Bakoe was een confrontatie tussen Azerbeidzjaans-Ottomaanse troepen onder leiding van Nuri Pasja en bolsjewistische, later Brits-Armeense troepen, onder leiding van Lionel Dunsterville. Dit was een beslissende overwinning voor de Ottomanen en eindigde de Eerste Wereldoorlog in de Kaukasus, maar was het begin van de Armeens-Azerbeidzjaanse Oorlog.

Na de abdicatie van tsaar Nicolaas II nam de Voorlopige Regering zijn taken over. Die zetten de oorlog, tegen de wil van de bevolking, voort. De bolsjewieken waren hiermee niet akkoord en grepen daarom de macht. Het eerste wat ze deden, was de wapenstilstand van Erzincan ondertekenen. Vele separatistische groepen wilden niet meer bij Rusland horen en sloten zich bij de strijdende partijen aan.

Het definitieve einde van de oorlog voor Rusland was de Vrede van Brest-Litovsk. Bijna de gehele Kaukasus moest aan de Ottomanen afgestaan worden. Dit zou de weg vrijmaken voor een economische exploitatie van de daar aanwezige hulpbronnen, onder meer de olie in Bakoe. Dit was tegen de zin van de Armenen, die samen met een Brits expeditiekorps weerstand boden.

Een olie-installatie wordt getroffen door een Ottomaanse granaat

Na de inlijving van Zuid-Azerbeidzjan begonnen pogingen om de door Armenen bezette stad in te nemen. De slag begon op 26 augustus 1918 met gevechten aan de Kaspische kust. De Britten konden deels nog de oliebronnen vernietigen voordat de Ottomanen de stad na hevige gevechten op 14 september 1918 innamen.

Na de wapenstilstand van Mudros op 30 oktober, verlieten Ottomaanse troepen de stad.