Smelttraject

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een smelttraject is het temperatuurgebied (in tegenstelling tot smeltpunt) waarbinnen vaste stof overgaat in vloeistof (smelt). Een smelttraject treedt op bij het opwarmen van vaste stof die uit een mengsel van meerdere stoffen bestaat, met voor iedere component een verschillend smeltpunt. Bij warmtetoevoeging ligt het smelttraject van het betreffende mengsel tussen het smeltpunt van respectievelijk de eerste en de laatste gesmolten stof. Smelttrajecten treden onder andere op bij verwarming van vaste mengsels van metalen (legeringen) en bij verhitting van vaste mengsels van verschillende vetten.

Binnen een vast mengsel van twee stoffen heeft stof 1 een smeltpunt van 80°C en stof 2 een smeltpunt van 113°C. Het smelttraject van dit mengsel loopt dus van 80°C tot 113°C.

Het omgekeerde van smelten is stollen.

Een ander voorbeeld van een vaste stof met een smelttraject is het amorfe glas: dankzij zijn smelttraject kan glas worden 'geblazen' voordat het glas helemaal vloeibaar wordt.

Ook veel zuivere vaste organische stoffen kennen een smelttraject: een gegeven organische zuivere stof kristalliseert namelijk vaak uit in meerdere (een "mengsel" van chemisch identieke) fasen (polymorfen) met ieder een eigen smeltpunt.

Zie ook[bewerken]